Dinsdag 15/10/2019

Prutsers, hashtags en warme choco

Omdat we allemaal het geheugen hebben van een fruitvlieg met alzheimer: het enige objectieve jaaroverzicht van 2017.

Dra is het weer tijd voor oudejaarsavond, waarop naar goede gewoonte, rond veel te grote schalen met bladerdeeg-aperitiefhapjes, de gesprekken over de schoolresultaten van de kleinkinderen naadloos overgaan in woedende exegeses van het politieke jaar. Die eindigen zoals altijd in een knallende familieruzie, die pas half maart voorbij is, als er rondgebeld wordt om te vragen wanneer de kleinkinderen paaseieren komen rapen.

Ten gerieve van de familiale vrede en in overleg met de hoofdredactie bieden wij u hier, snedig samengevat, het enige objectieve jaaroverzicht aan, te gebruiken als zatte nonkel Theo weer door het lint gaat als een snotneus hem iets vraagt over pakweg de klimaatverandering.

Of voor de bereden politie weer tussenbeide moet komen tijdens de nieuwjaarsreceptie op het dorpsplein omdat een deel van de tot aan hun oogbol met jenever gevulde bewoners treiterig 'Kumbaya' begon te zingen in het gezicht van de lokale CD&V-secretaris.

Memoriseer en gebruik het als debatfiches ter voorbereiding van een zorgeloze jaarwisseling: een gratis raad van uw kapoen.

De ongeveer grappigste Vlaming ter wereld, Wim Helsen, vatte onlangs in mijn plaats het schizofrene jaar 2017 samen in De slimste mens ter wereld. "Ik wens dat er een planeet zou zijn zonder agressie, zonder haat of jaloezie, zonder nijd of afgunst, zonder wapens. En dan kunnen wij die planeet aanvallen, want die kunnen zich niet verdedigen."

Zo zijn wij namelijk, wat we ten overvloede bewezen hebben in het afgelopen jaar. Yin en yang, engel en klootzak, patser en blèter.

Als ik er mijn notities van vorig jaar even op nasla, is er in 2017 niets gebeurd wat anders was dan wat zich afspeelde op het tweederangs politieke veldritparcours van vorig jaar.

In 2016 konden we nog lachen met moppentapperige voorstellen - wie herinnert zich nog het boerkiniverbod op het strand? In 2017 was het gedaan met lachen en wisselden zurige oprispingen en treiterige beledigingen elkaar metronomisch af. Allemaal eten en drinken voor de media, die dat gewoon moesten opschrijven. Zo kan ik het ook!

Zelfs over de tijdelijke wapenstilstand - Kumbaya my lord - werd, waarschijnlijk terecht, cynisch gedaan. Iedereen en Noël Slangen weten dat er in zowat alle steden en dorpen al voorakkoorden zijn om na de verkiezingen snel aan de slag te kunnen. Maar goed ook: stel dat we zouden wachten op de echte uitslagen. Zo werkt dat allemaal niet, meneertje. Vraag aan Carl Devos onder gesloten omslag de uitslagen te voorspellen: ik wed dat hij 95 procent juist heeft.

Groundhog elections.

En in Gent

We hebben met z'n allen het geheugen van een fruitvlieg met alzheimer: alles wat langer dan twee weken geleden gebeurd is, herinneren we ons niet. Wat ook wil zeggen dat niemand volgend jaar nog gaat weten wat Fornuis-gate was en niemand nu al meer weet waarover het ging in Termont-gate, dat in het voorjaar de burgemeester van Gent vleugellam maakte omdat hij op boten op rare plaatsen weleens Cola Zero zat te drinken met vreemde mannen.

2017 was een slecht jaar voor burgemeesters van grote steden. De teloorgang begon al in 2016 in Hasselt. Daarna was er Gent. En na Gent kwam Brussel: de deconfiture van de graaipolitiek, zoals briljant gestalte gegeven door de bende van zogenaamde socialisten in Samusocial. En in het najaar was het de beurt aan Antwerpen, waar een burgemeester op z'n 46ste zijn maagdelijkheid verloor dankzij de bloodhound gang van Apache. Waarna - alweer - de socialisten de boter hadden gegeten en de lijst Samen slagzij maakte nog voor het schip de haven kon verlaten. Er was ook geen plaats op 't Scheld, want N-VA had voor het Steen een duwvaartschip vol lege containerbegrippen - veilig, welvarend, Vlaan-deren - geankerd. Van de PVV naar de PVWV.

Alleen Bart Somers, het blauwe Filiberke van Mechelen, heeft van niets of niemand last - of het moet van een slechte kapper zijn.

Steden en vastgoed: altijd een probleem. Terwijl er een oplossing is. Maak van uw plaatselijke betonboer meteen uw burgemeester. In Amerika werkt dat zo sinds begin dit jaar.

Trumpification

"I loathe these people": de strafste toespraak van het jaar was die van Bob Geldof op de One Young World Summit in Bogota, Colombia. Kurkdroog en bibberend van woede reeg hij de machthebbers van nu aan zijn welbespraakte degen. Gelukkig begon hij niet te zingen. Trump, Poetin, Xi Jinping, Erdogan. Maar vooral Aung San Suu Kyi, ooit Nobelprijswinnares, die geen hand uitstak om de etnische opruiming van Rohingya-moslims in haar Myanmar te veroordelen, laat staan tegen te houden.

Misschien moeten we daar onszelf aan toevoegen, omdat we erin geslaagd zijn de slavernij opnieuw in te voeren in Libië, in een krampachtige poging om ons continent zuiver te houden. Niet de vis verdrinken, maar de mens. De top van de Mount Everest van het cynisme is dit jaar meermaals bereikt.

Het was ook een makkelijk jaar: je kon voor het eerst sinds de tijden van Reagan en Thatcher politici weer ongegeneerd haten. De helmboswuivende pussygrabber doet gewoon zijn zin: niemand zal hem tegenhouden, waardoor hij in een jaar al meer realiseert dan de lokale krachten van de verandering in vijf jaar voor elkaar kregen. Inreisverbod, nieuw belastingsysteem, inperking van de ziekteverzekering, Jeruzalem hoofdstad van Israël: de twaalf Cola Zero's per dag zuipende fastfoodpresident doet maar en heeft van niets of niemand schrik of last - of het moet van een slechte kapper zijn. Hij speelt roulette met de we-reldvrede en iedereen laat hem lacherig begaan.

Theresa May moet zowat de ongelukkigste vrouw van de wereld zijn. Ze krijgt het koekoeksei dat brexit heet niet uitgebroed, onder meer omdat de razende reiger Guy Verhofstadt steeds alles komt onderschijten. 2017 staat in de UK nu al geboekstaafd als het slechtste politieke jaar sinds 1066, toen Edward de Belijder zonder nazaten stierf en ongeveer alle rovende hoofden van Europa vonden dat ze aanspraak maakten op de kroon.

Haar slag bij Hastings moet nog komen, maar Boris Johnson, een licht zwakzinnige versie van Willem de Veroveraar, staat klaar in de coulissen.

In ons eigen dorp regeerde de selectieve verontwaardiging. Allemaal Richard Leeuwenharten, misdienaars voor het eigen altaar. #iedereencatalaan!

Hobbyrevolutionairen die hun fetisj kunnen beleven dankzij dat vreselijk uitgebuite en onderdrukte volk aan die gore Spaanse costa's. 45.000 onder hen sloegen in december op de vlucht. Naar de kerstmarkten in Vlaanderen. Een revolutie die sneller haar elan verloor dan uw natte fusee tijdens nieuwjaarsnacht vorig jaar.

Beste atlete, geen atletiekpiste

Ik verdenk ze er bij Play Sports van hologrammen en artificiële intelligentie te gebruiken bij hun ontelbaar geworden voetbalpanels. Altijd dezelfde mensen die ongeveer altijd hetzelfde zeggen over altijd dezelfden. Net de #zevendedag! Behalve Jan Mulder. Maar ze zorgen er wel voor dat zaterdag de mooiste dag van de week is geworden, dankzij het Engelse voetbal.

Bij ons is het knudde. Tien van de zestien voetbaltrainers in eerste klasse zijn dit seizoen al vervangen. We staan in de UEFA-ranking 32ste op 55 landen, achter Moldavië, Albanië en Macedonië: sinds de invoering in 1959 eindigden we nooit lager.

We beschikken over de beste atlete ter wereld, maar wilden geen atletiekpiste in het Eurostadion.

Er gaan stemmen op om het veldrijden te vervangen door een wedstrijd boomke wies: zelden staan er meer dan vier renners aan de start. Niemand die het merkt, want iedereen die gaat kijken is zat.

En Tom Boonen is gestopt. En Totti. Iedereen weende krokodillentranen. De echte waren voor Gianluigi Buffon, elastieken bejaarde in het doel van de Azzuri, die het WK niet haalden. Porca miseria!

Ronaldo won zijn vijfde gouden bal: hij maakte dit jaar meer kinderen dan goals, dus stel ik voor om hem voor 2017 ook de gouden balzak uit te reiken.

Lionel Messi maakte zijn 525ste doelpunt, waarmee hij Gerd Müller, die zowaar een nog slechtere techniek dan Lukaku had, voorbijsteekt op de lijst der eeuwige topscorers. Müller speelde zijn laatste match in 1980. Over 37 jaar zal UEFA32#1x, de artificiële spits van Eendracht Lubbeek, die lijst aanvoeren, met de vingers in zijn lichtmetalen neus.

Muziek

Sinds een gelegenheidsrecensent van een kwaliteitskrant een concert van Arctic Monkeys tien sterren op vijf gaf, weten we dat het einde niet alleen zoek is maar ook in zicht. Drie maanden later kreeg de groep op haar tournee de zalen nog niet halfvol.

Er gingen er weer een paar dood, ook door eigen hand: het tragische duo Bennington en Cornell ging ten onder aan drugs en depressies.

Tom Petty stond erbij en keek ernaar en ging vervolgens ook dood. Ter ere van hem zongen 90.000 fans van de Florida Gators zijn 'I Won't Back Down'. Wat meteen het grootste kippenvelmoment van het jaar was. Of het moeten de tranen van de Canadese premier Justin Trudeau geweest zijn, toen hij de kankerdood van zijn gevallen vriend Gordon Downie van The Tragically Hip herdacht.

De concerten van het jaar waren die van Ketnet in het Sportpladijs. Als Siegfried Bracke nog journalist was, zou hij spreken van een nieuw politiek feit: een hele generatie die ervoor uitkomt dat ze Samson en Gert wél leuk vond, wat de saaie poco's van de muziekwereld ook mochten decreteren.

Jammer dat men alleen Fristi schonk in de vip.

Pharrell Williams van de tragically hiphop maakte een song die pas in 2117 wordt uitgebracht. Topidee. Hadden ze dat niet aan Björk kunnen verkopen, de omgevallen IJslandse kerstboom die dit jaar het raadsel van de onbeluisterbaarheid oploste door een nieuwe plaat uit te brengen?

En Johnny Rotten van de al lang wijlen Sex Pistols gaat volgend jaar deelnemen aan het Songfestival.

Nee, dan Céline Dion: in Amerika draaien alle Walmarts in de kerstperiode non-stop haar muziek: het is namelijk bewezen dat mensen die zich slecht voelen meer geld uitgeven.

En De Mens bestond 25 jaar. Ondanks een fantastische plaat en een sliert uitverkochte concerten was de release van hun nieuwe single 'Dit is mijn rusthuis' niet echt een succes.

Sjoemelaars

We blijven het land van de prutsers. Daar is niets verkeerd mee.

Tijd om de prutser in onszelf te omarmen.

Tijd om toe te geven: we kunnen het niet.

Tijd om toe te geven - wat eminente denkers als Paul De Grauwe ook doen - dat Guy Mathot gelijk had: deficits komen, deficits gaan. Het economische monster weerstaat elke politieke sturing.

Tijd om toe te geven - Freud zei het al - dat we een bende egoïstische klootzakken zijn, alleen uit op zelfverrijking en overleving van de eigen soort. Sjoemelaars. Vraag het aan Alain Mathot, niet toevallig de zoon van. #hetjaarvandemathots!

Tijd om toe te geven dat de grenzen dicht moeten. Fuck Sudan. En de nieuwe slaven in Libië en de Rohingya in Myanmar en de rest. Het is tijd om toe te geven dat dat allemaal wel erg lijkt maar het niet is. Want ooit komt er een tijd dat Sudan zal zeggen: fuck Lubbeek.

Het wordt gelukkig ook tijd om toe te geven dat niet alles verloren is: de politieke strategie om in te zetten op de primaire angsten van de bevolking heeft zijn rek verloren.

De grootste angst van de Vlaming is immers niet het terrorisme, maar wel dat hij in bad zit als de mannen van Zalando langskomen met een pakketje. En dat die dan weer wegrijden. The horror!

Tegen de ijskoude logica van rechtse regenten in, bieden honderden hartverwarmende mensen in het Maximiliaanpark in Brussel slaapplaatsen aan en maken ze voedselpakketten.

Alfamannetjes zonder seksuele grenzen krijgen collectief op hun doos. Of hoe een simpele hashtag op Twitter een seksuele revolutie op gang brengt die misschien belangrijker zal blijken te zijn dan die van de jaren 60.

Steeds meer mensen eten minder vlees. Was geen Zomerakkoord voor nodig, alleen wat gezond verstand. En Michel Vandenbosch, natuurlijk. Respect voor mensen begint bij respect voor dieren.

Het is tijd om te beseffen dat wij Vlamingen beter zijn dan zij die ons besturen: we zijn met zeer velen, de mensen die acties ondernemen voor die duizenden goede doelen van De Warmste Week. Die hebben daar geen zitjes in intercommunales of 39 cumuls of onbelast bijverdienen voor nodig: die doen dat gewoon. Geen graailand, maar mooiland.

Tijdens De Warmste Week bewijzen we elk jaar dat we sympathieker, solidairder en empathischer zijn dan al onze verkozenen bij elkaar. Respect en liefde voor wat anders en zwak is en onze liefde nodig heeft: niet het een of ander raar bijgeloof maar een radiostation slaagt erin dat over te brengen. #hartjesstudiobrussel

Wat brengt 2018?

Grijnzende politici die charcuterie kopen op alle markten van Vlaanderen.

Fellaini die de goal maakt waarmee we wereldkampioen worden.

De mis die vervangen wordt door een wekelijks sermoen over de liefde van Stefaan Degand.

Eind 2018 is er gelukkig weer een Warmste Week.

En staan we een half jaar van alweer nieuwe verkiezingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234