Vrijdag 09/12/2022

Provocateur geprovoceerd?

Is Benno Barnard een linkse intellectueel, zoals velen blijven denken? Op 8 april 2009 publiceerde Barnard een opiniestuk in De Standaard. Dat doet hij wel meer. Leuk hieraan is dat het stuk de dag daarvoor al op de website stond van Philippe Dewinter. Waarbij je minstens kunt concluderen dat BB het VB in cc heeft gezet. Dewinter was dan ook de eerste politicus om BB zijn steun te betuigen na de verstoorde lezing in Antwerpen. Barnard heeft meer gemeen met het Vlaams Belang dan u denkt. Dat het VB jaarlijks inspiratie gaat opdoen bij Amerikaanse neoconservatieve think tanks is geweten. Maar ook het concept waar Barnard zijn dada van heeft gemaakt, ‘de joods-christelijke beschaving’, komt uit die hoek. De term is uitgevonden kort na de Tweede Wereldoorlog in de VS bij christelijk rechts, dat zijn solidariteit met de pas opgerichte staat Israël wilde betuigen. Dwight Eisenhower noemde de VS in een van zijn eerste speeches na zijn verkiezing niet langer een protestantse staat, zoals voorheen gebruikelijk was, maar een joods-christelijke staat. Sinds die toespraak in 1952 kreeg de term meer en meer ingang in conservatieve en neoconservatieve kringen en heeft hij zich verspreid in het zog van de ‘theorie van de botsende beschavingen’, een theorie die voor het eerst in 1956 werd geformuleerd door Bernard Lewis in The Middle East Journal en later gepopulariseerd werd door Huntington. Het wordt een louter politieke, zwaar ideologisch gekleurde term die heel wat maskeert en weinig met de feiten overeenkomt. Jacob Neusner (1932), de bekendste Amerikaanse Talmudspecialist, stelt: “Theologisch en historisch bekeken bestaat er niet zo iets als een joods-christelijke traditie. Dat is een mythe uitgevonden door seculieren die zelf ongelovig zijn.” Christelijk West-Europa heeft zich eeuwenlang anti-joods opgesteld. Van de massamoorden door de eerste kruisvaarders in het Rijnland over de verbanning van de joden in 1370 uit onze contreien tot de pogroms en het nazisme. Shlomo Sand, professor moderne geschiedenis aan de universiteit van Tel Aviv, merkt dan ook sarcastisch op: “Waar was die joods-christelijke beschaving in 1940?”

En wat met Sharia4Belgium? Een groepje marginale religieuze punkers. In plaats van vlammende haarpieken en piercings dragen ze tulband en boerka. Provocateurs met hun kleding en door wat ze zeggen, zoals de rondreizende punkers in de straten van Brussel die voor bier en hun hond geld schooien en schelden als je niets geeft. Beide groepen zijn even marginaal en staan buiten de maatschappij en hun gemeenschap. De ideale provocateurs om ‘Leve God, weg met Allah’ om te draaien in ‘Weg met jullie god en leve onze sharia’. Zij geven een provocateur als Barnard de ideale kans om het half miljoen Belgische burgers dat van huis uit moslim is te demoniseren. Wie het niet eens is met zijn visie op de islam bestempelt hij als sufkop, wie fundamentele kritiek heeft op Israël is een antisemiet. Zijn manier om de vrijheid van meningsuiting te gebruiken.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234