Woensdag 25/11/2020

Progrock > The Secret Machines onthoofd maar springlevend in de Brusselse Botanique HHH

Een denderende goederentrein over je trommelvlies

BRUSSEL l Hun epische soundscapes lijken wel op maat van de Grand Canyon geschreven, maar ook in de intiemere Botanique kwam de progrock van The Secret Machines tot zijn recht. Al konden we ons nooit van de gedachte ontdoen dat je een onthoofde groep aan het werk zag.

Anderhalf jaar geleden verliet gitarist en frontman Benjamin Curtis namelijk de Texaanse groep om zijn blik op andere horizonten te richten. Dat gebeurde na de release van het grandioze Ten Silver Drops, nog altijd het onbetwiste meesterwerk van The Secret Machines.

Afgaande op de nieuwe plaat, die gewoon Secret Machines heet, leidde Curtis' vertrek gelukkig niet tot een implosie, maar eerder tot een veranderde identiteit. Zo bleken de gitaarpartijen van nieuwbakken groepslid Phil Karnats een stuk agressiever aangezet.

In een afgeladen Botanique bleef zijn invloed evenwel beperkt: de voormalige gitarist van Tripping Daisy nam dan wel een centrale positie in op de bühne, maar de zang liet hij meestal over aan Brandon Curtis - broer van. Die had zich onopvallend in een hoek van het podium verschanst, als een frontman tegen wil en dank. Zich verschuilend achter een bos haar, zette hij een opvallend natuurgetrouwe imitatie van zijn broer neer in 'Lightning Blue Eyes'. Wel zonde dat zijn etherische stem af en toe verzwolgen werd door het massieve betongeluid van de groep.

Tijdens de bis maakte Curtis een betere beurt, met de publiekslieveling 'Alone, Jealous and Stoned' waarop het imposante 'First Wave Intact' volgde: diepe bassen splitsten zich door je maag, terwijl een gitaar hemeltergend jankte, piepte en schreeuwde in helse pijn.

Hoewel de meeste songs het moesten hebben van zo'n verpletterende sound, slaagde de groep er bij momenten evengoed in om fragiel of dansbaar te klinken. Dat was voornamelijk de verdienste van Josh Garza, die met zijn drums als een goederentrein over je trommelvlies kon denderen, om vervolgens even gemakkelijk een stemmig jazzritme in te zetten.

Ondanks die stevige dynamiek leek het vertrek van Benjamin Curtis toch als als een molensteen rond de groepsnek te blijven hangen: zonder sterke frontman in de rangen moesten deze Secret Machines enigszins inboeten aan magnetisme en charisma. Over een weekje speelt Benjamins nieuwe groep School of Seven Bells overigens in de AB-club. Benieuwd wie het best uit dit vergelijkend warenonderzoek zal komen. (Gva)

n Ondanks hun verpletterende sound, slaagden The Secret Machines er af en toe ook in fragiel of zelfs dansbaar te klinken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234