Woensdag 30/09/2020

standpunt

Progressief Vlaanderen liever heerser van eigen koninkrijkje dan stem te hebben in groter geheel

Beeld Tim Dirven

Progressieve frontvorming moet zowat het monster van Loch Ness van de Vlaamse politiek zijn. Al in 1961 deed toenmalig BSP-voorzitter Leo Collard een oproep aan alle progressieven om de handen in elkaar te slaan. De daaropvolgende decennia zouden er nog een pak gelijkaardige initiatieven volgen.

Een verregaande samenwerking of samensmelting van socialisten/sociaaldemocraten, groenen, aanhangers van de christelijke arbeidersbeweging mag inhoudelijk dan al voor de hand liggen. Toch kwam het er de voorbije halve eeuw nooit van.

Alle pogingen draaiden op niets uit omdat het gepercipieerd werd als ging het om een verkapt vijandig overnamebod. Of de verbonden organisaties vreesden dat hun stukje van de zuil aan macht zou inboeten.

De nieuwe oproep van professor Carl Devos komt op een belangrijk moment. Woorden als historisch worden doorgaans iets te makkelijk in de mond genomen. Maar het belang van de verkiezingen van 2014 kan moeilijk overschat worden. Tien maanden voor die stembusslag is de situatie van politiek links in Vlaanderen niet echt als florissant te omschrijven. En verkeert de christelijke arbeidersbeweging na het Dexiadebacle in een identiteitscrisis.

Tegelijk is de N-VA blijkbaar al strategisch zwaar aan het manoeuvreren. Er wordt volop afgetoetst wat mogelijk is na de verkiezingen. Kan de centrumrechtse Antwerpse coalitie op Vlaams niveau een vervolg krijgen? Is er misschien iets op federaal niveau mogelijk? Progressief Vlaanderen staat er ondertussen naar te kijken als een koe die een trein ziet passeren.

Niet alleen de maatschappij, maar ook de politieke krachtsverhoudingen zijn sinds de jaren 60 fundamenteel veranderd. De traditionele partijen zijn ondertussen - enkele laagjes vernis en het occasionele kartelavontuurtje niet te na gesproken - in dezelfde hokjes blijven opereren.

De accenten tussen de mogelijke partners mogen dan wel vaak verschillen. Er is meer dat hen bindt dan dat er zaken zijn die hen verdelen. Maar politici en aanverwanten die dagelijks met macht bezig zijn, blijven koudwatervrees hebben bij de gedachte dat ze een stukje van hun macht moeten opgeven zonder te weten wat er in de plaats komt.

Zolang ze liever absoluut heerser blijven van een eigen kleine koninkrijkje dan rond de tafel te zitten in een groter geheel, zal progressieve frontvorming een fata morgana blijven.

Steven Samyn
Chef Politiek

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234