Maandag 08/08/2022

Proefkonijn: Saturne in Parijs

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN

"De ontvangst is ijzig, de porties zijn belachelijk klein." Of: "We moesten zelf de rekening gaan zoeken, het personeel zat al te pimpelen in de bar om het hoekje." De commentaren zijn niet mals voor een Parijs restaurant dat alle dagen vol zit en waar iedereen wil zijn. Ik dus ook.

Agnes Goyvaerts

Vorig jaar opende Saturne, en nog voor er één bespreking in de pers verscheen, kon je er al niet meer reserveren. De schuldigen: les bloggeurs die al tuyaux hadden gepost voor het restaurant opende. Chef Sven Chartier en sommelier Ewen Lemoigne hadden hun reputatie namelijk al gevestigd in Racines, een wijnbar met een kleine, moderne kaart.

Ook bij Saturne is wijn belangrijk. Dat zie ik meteen als ik de glazen deur in de onopvallende gevel open duw. Ruwe stenen muren en overal flessen. Ik loop door tot bij drie mensen die over een computerscherm staan gebogen en ingespannen bolletjes en vierkantjes verschuiven. De heren die voor me zijn binnen gegaan, worden naar een tafel gebracht. Hetzelfde scenario herhaalt zich voor mij, het vergt ook weer onrustwekkend veel tijd om mijn naam te vinden. Als mijn Parijse vriend me even later vervoegt, wordt er zelfs niet naar hem opgekeken. Acceuil? Nul.

De vierkante zaal is aangenaam licht, onder een glazen dak nodigen blondhouten tafels uit. Dit zou Stockholm of Kopenhagen kunnen zijn. In de hoek staan een ouderwetse vleessnijmachine, een enorme bol kaas, en een even groot en dik brood op een plank. Dat ziet er genoeglijk uit. Verder kijk ik uit op de open keuken.

Er is een driegangenlunch van 37 euro, met telkens twee keuzes. De kelner is er snel, we hebben het gevoel dat we moeten opschieten. Ook wanneer hij een dikke bundel met de wijnen neerlegt. Ik zie le pétillant naturel du moment (7 euro) en we bestellen die als aperitief. Zonder enige verdere uitleg wordt een glas troebele wijn voor ons neergezet. Er is geen hapje bij. Wanneer de kelner terugkomt om de bestelling op te nemen, vraag ik wat we drinken. Het blijkt chenin uit de Loire te zijn, de naam van het huis gaat verloren in het geroezemoes.

Er zit hoofdzakelijk goedgekleed zakenpubliek en er is veel geanimeerd gebabbel. Ik bestel als entree de rauwe coquilles, gevolgd door melkvarken en moet ook meteen over mijn dessert beslissen. De peer dan maar, zeg ik. De vriend begint met de makreel maar de kelner onderbreekt hem en maakt zijn bestelling af: "En dan de vis en de chocolade, zeker?" Lichtjes verbouwereerd stelt hij vast: "Ziezo, de kelner heeft voor mij beslist!" Al was dat, eerlijk gezegd, ook de bedoeling.

De voorgerechten komen snel: bijzonder lekkere, niet al te grote, dwars doorgesneden coquilles met wilde kruiden, onder meer paarse dovenetel, voor mij. Aan de overkant een diep bord met makreel in een gerookte bouillon met dunne lenteprei. Twee eenvoudige, maar frisse en perfect uitgevoerde starters.

Omdat de wijnkaart alweer is weggehaald en ik maar één glas wil bij mijn vlees, vraag ik de kelner iets passends voor te stellen. Voor ik het goed en wel besef staat er een glas bourgogne (12 euro) voor mijn neus. Lekker, dat wel. Het melkvarken is bijzonder smakelijk bereid: nog sappig roze binnenin, met een krokante korst en vergezeld door jonge kool en een veeg succulente zwarte beuling. Mijn vriend geniet van zijn heek met gerookte aardappelen en spitskool.

De klachten over de langzame service heeft men blijkbaar ter harte genomen, want het nagerecht volgt in marstempo. Verfijnd, met peer, citroen en witte chocolade. Aan de overkant komt een combinatie van chocolade en hazelnoot.

Met een koffie zonder snoep (6 euro) sluiten we de maaltijd af. Geen enkele valse noot in het bord, een mooie en nonchalante omgeving, maar echt charmant konden we de bediening niet noemen. Wel snel en efficiënt.

Met 118 euro buiten komen in een must van Parijs is geen slechte zaak. Maar we zijn dan ook matig geweest met de wijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234