Zondag 25/09/2022

Prijs

Rotterdam H Het is weer eens verandering van spijs, uitgedroogde vislasagne, een lange vlucht, slapeloze, nietszeggende mensen, een dansende film (Master and Commander) waarvan de band na een halfuur breekt. Met een licht hoofd op Schiphol geland waar een douanier wil natrekken of ik geen invoerbelasting op boeken moet betalen. Blijkt dat je ten hoogste ter waarde van 150 euro aan boeken mag invoeren. Ik zeg hem naar waarheid dat ik de boeken weldra weer zal uitvoeren. Dat stelt hem gerust, hij laat me passeren. Wat me dan zonder veel omweg (belasting/prijs) bij het thema van mijn dag brengt.

Ik ben in het algemeen geen groot voorstander van prijzen voor schrijvers. We meten ons niet via lat of chronometer, we vechten geen lijfelijke duels uit en vloeren niemand, we doorstaan geen halve finales, ondergaan geen dopingcontroles - het zal dus wel geen sport zijn die we beoefenen. Ik was vroeger - Sartre indachtig - een groot voorstander van het weigeren van prijzen.

Toch ben ik tevreden met de Bob den Uylprijs voor reisliteratuur, ben ik er zelfs blij mee 1) omdat ik hem mag ontvangen; dat helpt, merk ik nu - ik zou er minder enthousiast over geweest zijn als ik hem niet had gewonnen, 2) omdat er eindelijk een prijs voor reisliteratuur is gecreëerd. In weinig genres wordt er zoveel onzin neergepend als in reisliteratuur. Maar als het effe meezit, en dat doet het af en toe, is het een meer dan verdienstelijk, soms vrijwel magisch genre. Je reist naar een land, je arriveert er in het ongewisse, zonder kennis van de taal, zonder al te groot benul van historie en lokale literatuur, en dan trek je rond. Je praat vrijwel alleen met mensen die er niet toe doen, je verplaatst je lukraak en toch houd je aan het einde van de reis idealiter iets over - de witte ruis op de achtergrond, de geur van een plaats, de blik in de ogen van de geslachte kameel, de manier waarop bewoners volharden in nietszeggendheid - dat meer reveleert over dat land dan wat een correspondent in vijf jaar dagelijkse berichtgeving in zijn artikels weet mee te geven, ondanks zijn contacten met machtige mensen. Zo beschouw ik mezelf: als de halve idioot, de slecht geïnformeerde, zij het nu gelauwerde, oen, die door een land dwaalt met een kapotte barometer en aan het einde van een vrij willekeurige rit iets van zijn barometer afleest. Vergissingen zijn niet uit te sluiten, worden zelfs voorondersteld, maar bij momenten is wat mijn barometer me vertelt zo goed als helemaal juist. Denk ik. Tot het tegendeel bewezen wordt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234