Woensdag 19/01/2022

Pretenders

Viva El Amor!

Na vijf jaar stilte heeft Chryssie Hynde eindelijk weer eens haar Pretenders (of wat er van overblijft) bij elkaar gefloten om de twintigste verjaardag van haar carrière te vieren. Op Viva El Amor! blijft ze trouw aan haar karakteristieke stijl en komt ze afwisselend teder en cynisch uit de hoek. 'Human' klinkt een beetje glad en in 'One More Time' bezondigt Hynde zich aan overacting, maar voor het overige blijven haar melodieuze gitaarpopsongs nog best genietbaar. Zelfs Jeff Beck speelt een riffje mee. (WEA) ***1/2

Cesaria Evora

Café Atlantico

De 'diva op blote voeten' zingt na al die jaren haar Kaapverdische blues nog altijd met evenveel overgave. Dit keer nam ze haar morna's en coladera's echter op met Cubaanse muzikanten en deed ze een beroep op de befaamde Braziliaanse arrangeur en cellist Jacques Morelenbaum, die eerder al met Jobim en Veloso werkte. Op haar nieuwe cd bezingt Evora vooral de vergane glorie van haar geboorteplek, de havenstad Mindelo, maar ook heimwee en ballingschap staan in de teksten centraal. (RCA)***

1000 Clowns

Freelance Bubblehead

1000 Clowns bungelt ergens tussen de blijmoedige madeliefjesrap van De La Soul en de bruisende vitamine-c-pop van Kid Creole & The Coconuts. In tegenstelling tot veel van zijn soortgenoten is rapper Kevi geen opschepperig type, maar een wat bedeesde, onhandige jongen, die niettemin graag lol trapt met zijn twee backing-zangeressen. Dat levert charmante, vaak grappige liedjes op over poesjes, lichaamsgeuren, slecht weer en het opruimen van hondendrollen. (Elektra)****

John Cale

The Unknown

Zijn rockcarrière ligt zo goed als stil, maar John Cale blijft wél de ene soundtrack na de andere uit zijn mouw schudden. Nog geen maand na Le vent de la nuit verschijnt nu de elektronische muziek die hij enkele jaren geleden schreef voor en live uitvoerde tijdens vertoningen van The Unknown. Dat is een even macabere als groteske stille film van Tod Browning uit 1927, die zich afspeelt in een circusmilieu. Niet bepaald een hoogtepunt uit Cales carrière; wel voer voor verzamelaars en fans. (Crépuscule)**

Atari Teenage Riot

60 Second Wipe Out

Noem het elektropunk of digital hardcore: het Berlijnse anarchistencollectief Atari Teenage Riot doet aan geluidsterrorisme met het effect van een fragmentatiebom. Alec Empire en de zijnen smeden breakbeats, messcherpe gitaarriffs en revolutionaire slogans samen tot een energieopwekkend brouwsel dat gaten in je slokdarm brandt. Best opwindend, maar zo eenzijdig dat de muziek heel snel cartoondimensies krijgt. Luid, woest en onder geen enkel beding ernstig te nemen. (DHR)***

Dobrojean

'bout Time

Liefhebbers van Chris Whitley, opgelet! Ook dichter bij huis zijn er lieden die uitstekend met de dobro (of resonatorgitaar) overweg kunnen. Zanger-gitarist Jan Oelbrandt, alias Dobrojean, is bijvoorbeeld een country-bluesmuzikant pur sang. Gesteund door Roland, Wigbert en Patrick Riguelle vertolkt hij hier veertien eigen nummers in de geest van de door hellhounds geplaagde Robert Johnson. Een doorvoeld en integer debuut van een muzikant die de Amerikaanse roots goed heeft verteerd. (VIA Blues)***1/2

Meer platenbesprekingen leest u vrijdag in onze cultuurbijlage Café des arts.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234