Dinsdag 31/01/2023

Presley kroop uit de grond

Min is de max. Min Tanaka trad onlangs op. We moesten buiten zitten. In het gras naast een museum aan de rand van de feestende stad. De helft kreeg stoelen. Ik zat op mijn pet. Om privé-redenen doodmisselijk. Toen verscheen een voddige gestalte met op de kromme schouders een staaf met twee tingeldingetjes aan weerskanten, héél tráág, vanachter een beboste heuvel. Achter hem raasden auto's ongegeneerd verder. Voetgangers in de verte bleven staan. Turend. Broos als een gezicht lag de grijze hemel te rusten boven onze kop. Een luchtballon passeerde. Mensen stompten elkaar aan en wezen hem lachend na. Ik probeerde die gasbrander te horen.

Schrikwekkend langzaam kropen kreupele boeren uit de struiken. Nog trager dan die luchtballon. Ik wou in stilte beginnen meedoen, maar durfde niet. Na een tijdje verdween de angst. Ik heb niet moeten kotsen. Alles rondom mij ging rustig open. Het duurde lekker lang. Ik was verbaasd dat na het trage buigen bijna niemand keihard geeuwend en gelukzalig opstond. Behalve ik, blijkbaar. Ben ik een soort snob? Iedereen klapte haastig stoelen dicht en zocht naar de uitgang, terwijl we buiten waren. In plaats van in het gras te rollen. Dat van die onthaasting tegenwoordig lijkt me overroepen.

Min Tanaka is echt een boer. Hij laat zijn dansers eerst in de aarde wroeten, ver buiten de stad. Zo werkend met echte aarde vormen ze een geheel. Wie daarop let kan het voelen. Nu ja, het stond eergisteren ook al in de krant. Ik ga het uitknippen.

Toen het voorbij was had ik zin om die traagte mee te nemen naar de Wentelteefjes, maar die waren al bezig. De Schedelgeboorten konden de pot op. Toen vond ik Dingske, die me probeerde te bereiken per gsm. Hij kon zijn oren niet geloven toen ik hem vertelde dat er in de Bodlokapel een stuk plafond naar beneden was gekomen tijdens het namiddagdebat over het afbreken van de Muur. Een gewonde. Draagberrie. Ambulance. Ze waren stoelen aan het dichtklappen toen ik binnentrad.

Dingske deed zijn gsm van zijn oor en stopte hem weg en toen gingen we kijken, ook wel omdat Etienne daar zou optreden. Hij speelt altijd een soort gehandicapte. Vreselijk. Er stond wel vijftig man te duwen tussen die hekken. Steven Segers heeft die kapel vorig jaar ingewijd, nu doet hij hetzelfde met het Gravensteen. Dus dat belooft voor volgend jaar. De volgende dag vonden de debatten plaats in een circus. Het ging ook over boeren. Dua en Wullocks kregen bijna de schuld omdat de hele wereld kraakt onder de druk van enkele megabedrijven, maar het liep toch nog goed af.

's Avonds gingen we in Nieuwpoort kijken naar Steven Heene, die optrad onder de naam Presley. Zijn hoofd en zijn gitaar blonken. Een uur later stond zijn zus in een rockband katoen te geven op de vrijdagsmarkt. We liepen zomaar wat rond, langs vuurtjes met mensen errond, met die brok plafond nog in onze kop. Flitsen uit mijn kindertijd joegen door me heen, van toen ik in een sportpaleis vol brullende mensen met verlamde kaakskes de slogan 'België barst' meelipte. Deze feesten zijn veel echter.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234