Woensdag 22/01/2020

PRENTENBOEKEN

Maranke Rinck & Martijn van der Linden (ill.),

Slaap schildpad slaap, Lemniscaat, 24 p., 7,95 euro, 2+

"Schildpad draait zich om. En om. En om en om en om. 'Ja hoor', zucht hij na een poos. 'Nu zit ik in de knoop'", zo staat er op de dubbele openingspagina van dit charmante kartonboekje. De bijbehorende illustratie liegt er niet om: rond het kampvuur liggen vier dieren in hun slaapzakjes lekker te pitten. Maar Schildpad, die doet dus geen oog dicht. Zijn vrienden proberen te helpen: een pannetje warme melk, stelt de Vleermuis voor. Een slaapliedje, laag en traag, suggereert de Vogel. Misschien een fopspeen, volgens de Octopus. Nee, gewoon wiegen, weet de Bok. Allemaal een maat voor niks. Tot Schildpad zelf met een lumineus idee op de proppen komt.

Het duo Rinck en Van der Linden liet al eerder van zich spreken met juweeltjes als Meisjes om te zoenen en Ik voel een voet. De bijzondere beeldtaal van Van der Linden, met de kleurige motieven tegen een pikzwarte achtergrond, is allicht hun grootste handelsmerk en troef. Maar het zou niet fair zijn om de speelse én toch kernachtige tekst van Rinck uit het oog te verliezen. Hier is duidelijk een geoliede tandem aan het werk die jong en oud weet te trakteren op een verfrissende fantasietrip.

Joke van Leeuwen,

Waarom lig jij in mijn bedje?, Querido, 28 p., 12,95 euro, 2+

Slaapproblemen kent ook Joke van Leeuwen, in haar verrukkelijke Waarom lig jij in mijn bedje? Van Van Leeuwen zijn we nogal springerige lijntekeningen gewoon. Maar sinds Heb je mijn zusje gezien? bouwt ze haar prentenboeken op met haast kleine schilderijtjes. Net als Martijn van der Linden geeft ze de achtergrond steeds dezelfde kleur mee, waardoor de verschillende tinten en formaten van de knuffels en beestjes helemaal tot hun recht komen. Schitterend ook hoe zelfs de woorden bij Van Leeuwen een plastische kracht krijgen. Bij deel één, waar iedereen telkens in een verkeerd bedje ligt en zijn/haar plaats opeist, staan de korte dialogen afwisselend in kleur en wit gedrukt. Deel twee, waarin de kleine lappop als enige overblijft en zich beklaagt over gebrek aan slaapplek, heeft opvallend minder tekst. Bovendien is hij in een sober wit gezet. Het versterkt de dolende eenzaamheid van de pop, terwijl de andere figuren stevig in het land der dromen vertoeven. Voeg daar nog aan toe dat de pagina's zijn gevouwen als een harmonica, die je moet omdraaien om deel twee te lezen, en je begrijpt dat Van Leeuwen voor dit aandoenlijke bedverhaal weer uiterst creatief te werk is gegaan. Zoals we van haar gewoon zijn.

Pieter van Oudheusden & Inge Bogaerts,

Mevrouw Ja en Meneer Nee, Lannoo, 28 p., 14,99 euro, 5+

Een vertederend liefdesverhaal over een supervitale vrouw en een mistroostig, piekerend mannetje. En een opmerkelijk debuut van tekenaar Inge Bogaerts, deze Mevrouw Ja en Meneer Nee. De cover is het minst geslaagde element, helaas: Mevrouw Ja staat in een wulpse pose die enerzijds aan het beeld 'Zot Geweld' van Rik Wouters herinnert en anderzijds aan de robuuste madammen van Gerda Dendooven. So far so good. Maar de kronkelende tuinslang die rond haar zwabbert en zo de lange titel van het boek vormt, is een beetje 'des guten zu viel'. Dat overladen gevoel verdwijnt gelukkig bij de prenten binnenin: daar getuigt Bogaerts ook van een aanstekelijke dynamiek maar weet ze die meestal in gedoseerde composities te gieten. En ze bezit heel wat fraaie visuele fantasie: als de tekst spreekt van een autoritje in de onorthodoxe rijstijl van mevrouw, racen ze eigenlijk over het profiel van een doodsbange meneer wiens angstzweetdruppels in het rond vliegen. Voeg daar de vaak grappige expressies, de zachte kleuren en de genietbare tekst aan toe en je krijgt een verkwikkende spontaniteit en eigenzinnigheid. Alleen jammer dat het romantische happy end wat plots aanvoelt.

Kitty Crowther,

Kleine man en God, De Eenhoorn, 48 p., 14,95 euro, 5+

Op een morgen, in de vroegte, loopt Kleine Man God tegen het vege lijf. En dat valt letterlijk te nemen, want onze Lieve Heer is bij Crowther een soort fluorescerende, naakte Barbapapa die zich in allerlei gedaantes kan transformeren: een rendier, een cowboy, een angstaanjagende orang-oetan, noem maar op. Zélfs in een oude man met een lange witte baard, zoals Kleine Man zich God altijd had voorgesteld. De twee raken bevriend, en de Kleine Man nodigt zijn nieuwe maat uit om bij hem een omeletje met bieslook te komen eten. Wanneer God 's avonds terug naar huis keert, denkt Kleine Man bij de afwas: "Er zijn van die dagen die je voor eeuwig veranderen." Intussen staat ook hij te midden van die oranje 'goddelijke ' gloed.

Landgenote Kitty Crowther heeft alweer een parel toegevoegd aan haar al buitengewone oeuvre. Behalve met een gelaagd én hartverwarmend verhaal, is ook dit kleinood gezegend met een wonderbaarlijke, bijna magische tekenstijl: elegante, heldere lijnvoering, met potlood ingekleurde landschappen, visuele humor, een tot de essentie herleide mise-en-page. Kleine Man en God is ook een licht-filosofisch boekje geworden, dat stereotiepe denkbeelden omtrent God met de glimlach ontregelt.

Shaun Tan,

De rode boom (Vertaald door Bart Moeyaert), Querido, 32 p., 14,95 euro, 9+

De gerenommeerde Astrid Lindgren Memorial Award viel dit jaar te beurt aan de Australische Shaun Tan voor zijn volledige oeuvre. Allicht mede daardoor wordt nu ook ouder werk van hem opnieuw uitgebracht, zoals het betoverende De rode boom, een beeldverhaal uit 2001. Hoofdpersoon is een nietig roodharig meisje dat het niet meer ziet zitten. "Soms begint een dag/ en is er niks om naar uit te kijken", klinkt het in de uitgepuurde vertaling van Bart Moeyaert. Het gaat van kwaad naar erger. Tan roept een eindeloos verdriet op, een wereld waarin iedereen alleen staat, en de vreugde voorgoed lijkt te verglijden. Tot er plots een rood boompje zomaar te midden van de kamer van dat meisje verschijnt.

Het is bepaald gedurfd van Tan om zo compromisloos en indringend een acute depressie in beeld te brengen.Telkens slaagt hij erin om de lezer/kijker te verrassen met zijn inventieve beelden, die soms een sf-achtige, bedreigende sfeer uitstralen. Hallucinaties lijken het wel, zo surrealistisch en toch zinderend van emotie zijn Tans indrukwekkende composities. Nu de dagen korter worden, kan dit visuele hoogstandje vertroosting, begrip of puur genot brengen. Voor allen!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234