Dinsdag 19/01/2021

Premierschap kleurt VLD-militant Verhofstadt pastelblauw

Het was uit een 'onweerstaanbare drang' dat premier Guy Verhofstadt (VLD) zich deze zomer in Toscane aan het schrijven heeft gezet. Het resultaat, De vierde golf, moet de interne discussie over de partijverruiming voeden. In het boekje komen alvast alle tinten van de in de steigers staande volkspartij aan bod, van lichtblauw tot pastelgroen en rozerood.

Gent

Eigen berichtgeving

Bart Eeckhout

Waar zit Herman De Croo? Een lichte paniek maakt zich meester van de liberale schare die zich zaterdagmiddag verzameld heeft in het Gentse S.M.A.K. De inleiding van partijvoorzitter Karel De Gucht is allang achter de rug en ook premier Verhofstadt zelf is stilaan aan de conclusies toe bij de presentatie van zijn nieuwe boek. Gelukkig snelt De Croo nog net op tijd binnen om op de eerste rij zijn deel van het applaus in ontvangst te nemen. Ook in een liberale partij die zich voor de vierde keer in 40 jaar vernieuwt zijn er tradities die gerespecteerd blijven.

De afwezige liberalen hadden ongelijk, zaterdagmiddag. Je weet maar nooit of er geen verkiesbare plaats uit de lucht valt. Behalve voor de Oost-Vlaamse thuisspelers Fientje Moerman, Geert Versnick en Andre Denys volstonden ook voor Patrick Dewael, Rik Daems en Dirk Van Mechelen 69 pagina's Nieuwe Verhofstadt om een ommetje langs Gent te maken. Voor Marc Verwilghen, Bart Somers en Hugo Coveliers blijkbaar niet. Erg talrijk aanwezig was de nieuwe lichting VLD-verruimers, met de voltallige NCD en de gemakkelijk aan hun vestimentaire code herkenbare ex-Spiritisten. Terwijl de doorsneeliberaal graag strak in het pak zit, stelden ex-Spiritisten Patrik Vankrunkelsven en Sven Gatz zich tevreden met een blazertje uit hun studententijd. Wellicht om ook op dat vlak de brug te slaan, had voorzitter Karel De Gucht zich in een jeanshemd gestoken. Nöel Slangen, samen met Rolf Falter schaduwschrijver van de premier, knikte goedkeurend op de achtergrond

Herman De Croo was net gearriveerd toen Verhofstadt een nieuwe maatschappelijke breuklijn ontdekte: die tussen de optimisten en de pessimisten. De vierde golf begint met een onderzoek naar de 'verkramping' (Verhofstadt weigert het Stevaertiaanse woord 'verzuring' in de mond te nemen). Volgens Verhofstadt klaagt de burger omdat hij onvoldoende inspraak krijgt. En dus trekt de premier in De vierde golf nog eens een blik politieke vernieuwing open met gemeentelijk stemrecht op zestien en bindende nationale referenda via het internet. Ook het middenveld krijgt een rolletje in het maatschappijbeeld van de nouveau Verhofstadt. Weliswaar buiten de besluitvorming, waar het primaat van de politiek moet heersen.

Ook op andere punten neemt De vierde golf de vorm aan van een Burgermanifest-light. Minder betutteling en verstaatsing blijven ordewoorden. In de plaats komt een 'stimulerende overheid' die haar burgers ook fiscaal in hun waardigheid laat. Verhofstadt wil nog verder gaan met belastingverlagingen. De hoogste belastingvoet moet van 50 tot 40 procent worden teruggebracht, terwijl ook de laagste tarieven moeten worden gereduceerd tot 15 procent.

Verhofstadt gaat voorts in op het migrantenvraagstuk. De stemrechtkwestie wordt enkel tussen de regels behandeld: "Politieke rechten kunnen ze (de migranten) gemakkelijk verwerven door zich te laten naturaliseren, een procedure die voor mij niet moet worden verstrengd, want ik geloof niet in nationaliteit als bepalend criterium voor iemands identiteit." Inzake uitwijzingsbeleid toont Verhofstadt zich flink. "Belangrijk is dat de vreemdelingen die de spelregels niet kunnen aanvaarden of die enkel uit zijn op het bedrijven van criminele activiteiten zonder pardon het land worden uitgezet."

Groen van thema maar blauw van inspiratie zijn dan weer de hoofdstukjes over milieu en verkeer. Verhofstadt schaart zich volmondig achter het Kyoto-akkoord, maar herinnert aan het idee van de 'emissiekredieten'. Door een milieuproject in een ontwikkelingsland te financieren, kunnen westerse landen krediet verwerven om in eigen land boven de norm te gaan. De premier weigert ook kernenergie definitief af te zweren, maar dan moet er wel een oplossing gevonden worden voor de verwerking van kernafval. Voor Verhofstadt blijft de file en niet de veiligheid het grootste verkeersprobleem. Net zoals vele anderen voor hem verwacht hij alle heil van het thuiswerk.

"Ik heb me moeten inhouden om het boek niet te beginnen met een overzicht van de verwezenlijkingen van de regering", grapte Verhofstadt zaterdag. "Ik heb er dan maar het laatste hoofdstuk aan gewijd." In dat slothoofdstuk maakt Verhofstadt ook plaats voor zelfkritiek, zij het met mate. "Misschien liet dit kabinet zelfs iets meer steken vallen dan de regeringen die haar voorafgingen", klinkt het. "Maar wellicht was dit onvermijdelijk omdat dit kabinet heel wat meer initiatieven nam dan het vorige." Conclusie: van de VLD-militant Verhofstadt mag premier Verhofstadt nog eens terugkomen na de verkiezingen.

Guy Verhofstadt, De vierde golf. Een liberaal project voor de nieuwe eeuw. Houtekiet, 69 p.

Verhofstadt wil hoogste fiscaal tarief naar 40 procent, laagste naar 15

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234