Maandag 21/09/2020

Strips

Post-apocalyptische strip Gung Ho is internationale hit

Beeld rv

Twee Duitsers hebben een internationale hit te pakken met het post-apocalyptische Gung Ho. Daarin moet al wie overleeft zich terugtrekken in goed afgeschermde kolonies. Hun nieuwe vijand: Rippers. Maar meer nog dan een horrorverhaal leveren Thomy von Kummant en Benjamin von Eckartsberg een coming of age af over tieners in crisissituaties.

Niemand weet precies waarom of wat er aan voorafging. Maar meer dan tien jaar al wordt de aarde gedomineerd door de ‘witte pest’: extreem agressieve, witte aapachtigen voor wie de mens niet langer het topje van de voedselketen bekleedt. Wereldwijd trok de mens zich daarom noodgedwongen terug in beveiligde kolonies waar men van kindsbeen af met wapens moeten leren omgaan. Maar het voedsel en de munitie raken op, terwijl de Rippers in aantal toenemen.

Op het eerste gezicht lijkt Gung Ho een traditionele post-apocalyptische horrorreeks waarin monsterachtige creaturen het winnen van mensen. Maar het is veel meer dan dat, zo weten de fans in Nederland, Frankrijk, Spanje en zelf de VS, waar het in maandelijkse comics van 25 pagina’s verschijnt.

Beeld rv

“Ik heb het nooit beschouwd als horror, eerder als een coming of age en een generatieconflict tussen tieners en volwassenen”, zegt scenarist Benjamin von Eckartsberg (49). “De Rippers zijn duidelijk menseneters. Ze houden een constante dreiging aan en hun moordlust is ongezien. Maar ze zijn slechts de katalysator voor wat er in de kolonie gebeurt. Daar leert een groep tieners in zware omstandigheden omgaan met niet alleen hun eigen volwassenwording, maar met ook de dubbele moraal van de volwassenen rondom hen. De komst van mijn twee tienerhoofdrolspelers, Archer en Zack, stelt alles er plots in vraag.”

Seksueel roofdier

In het zopas verschenen vierde deel zijn ze er als vanouds: een seksueel roofdier met een gezaghebbende functie, drugdealers, getraumatiseerde jongelui. Von Eckhartsberg vergelijkt de kolonie van Archer en Zack als een school, zelfs een strafkamp. “De kolonie wordt geleid door een strenge directrice die instaat voor zowel organisatie als defensie, en ze moet omgaan met tieners die de regels niet volgen. Die basisstructuur is identiek. Intussen komt voor de tieners de vijand van twee kanten: enerzijds de verborgen agenda’s van de volwassenen binnen de koloniemuren, anderzijds de Rippers achter die muren. Gung Ho toont hoe tieners in die wrede omstandigheden hun eigen weg zoeken, en hoe dat werkt wanneer je én bewapend bent én stijf staat van de hormonen.”

Of hij daarvoor uit zijn eigen tienertijd plukte? “Niet direct. Ik was geen rebel op school. Ik werd goed opgevoed en kon doen wat ik wilde zonder in conflict te komen. Maar ik was wel een hothead. Als ik redenen had gehad om te rebelleren, had ik dat gedaan. Ik herinner me wel hoe ik als tiener verhalen wilde lezen waarin tieners serieus werden genomen. Ik zag ze te vaak verschijnen als een soort die tegen zichzelf in bescherming moesten worden genomen. Ik heb dus het soort verhaal geschreven dat ik indertijd zelf had willen lezen.”

Beeld rv

Het verhaal, de onderliggende boodschap en de basismotivatie van de protagonisten uiten zich allemaal in de eigenaardige titel van de reeks. “Gung Ho is van oorsprong een Chinese uitdrukking, waar het ‘werken in harmonie met elkaar’ betekent. Het duikt vaak op in bedrijfshandboeken. In WO II werd die term door de Amerikanen in de Stille Oceaan als een oorlogskreet overgenomen. Al die meningen lopen samen in deze reeks. Voor de kolonisten-jongeren is het een soort perverse expressie, een strijdkreet die staat voor overgaan tot actie, zonder nadenken, met alle gevolgen van dien. Zelfs als dat tot de dood leidt. Er was nogal wat te doen om die kreet. Veel lezers hingen er hun eigen betekenis aan. In het slotdeel verklaar ik waar het precies voor staat.”

Netflix

Of Netflix er geen dikke hit aan zou overhouden? “Dat horen we vaker”, klinkt het. Von Eckhartsberg aarzelt, stelt dan dat er gesprekken lopen. “Niet noodzakelijk met Netflix. We onderhandelen met een Duitse en Franse filmmaatschappij over wat een internationale coproductie kan worden. Maar goed, eerst het geld vinden. Want het lijkt me een dure productie.”

Intussen wint de reeks steeds meer aan populariteit. “Er zijn heel wat landen die de kat uit de boom kijken en wachten op het vijfde en laatste deel om ze of op te splitsen zoals de Amerikanen, of er net een integrale van maken en als graphic novel te publiceren.” 

Beeld rv

Op het slotdeel is het echter nog minstens twee jaar wachten. Dat is de tijdspanne die tekenaar Thomy von Kummant (47) zichzelf toe-eigent. Dat hij eerder als schilder dan als een tekenaar te werk gaat, heeft daar mee te maken. “Hij tekent in vlakken, schaduwpartijen en kleuren, eerder dan met lijnen. Hij inkt ook niet in. Dat is heel arbeidsintensief.”

Of het een happy end wordt, wil de scenarist niet kwijt, noch of het Gung Ho-universum na dat slotdeel definitief van de schrijf- en tekentafel zal verdwijnen. “Ik schreef dit verhaal al in 2011 en ben er wel klaar mee. Ik heb wel enkele ideeën die zich mogelijk afspelen in dit universum. We zien wel.” Er volgt een stilte. “Hm, nee, ik denk dat Thomy er klaar mee is.” Een tweede stilte volgt. “Ja, ik denk dat hij iets anders wil doen.”

Gung Ho verscheen bij Silvester.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234