Zaterdag 04/12/2021

Popster scoort in klassieke charts met zestiende-eeuwse luitmuziek

Volgens de ex-zanger van The Police maakte John Dowland vierhonderd jaar geleden al gewoon popmuziek.

Sting > Songs from the Labyrinth JJJ

BRUSSEL l Sting scoort niet alleen bij het gebruikelijke poppubliek, aan de overzijde van het Kanaal voert hij momenteel zelfs de klassieke muziekcharts aan. Samen met de Bosnische luitspeler Edin Karamazov waagde hij zich aan liederen van John Dowland, de favoriete muzikant van King James.

Wat de ex-zanger van The Police betreft, maakte Dowland vierhonderd jaar geleden al gewoon popmuziek. "Mooie melodieën, fantastische teksten en goeie arrangementen."

In de tijd van John Dowland bestond er gelukkig nog geen internet. Sinds Stings hommage-cd aan de Engelse bard op de markt is, hebben zich aldaar scheldpartijen ontvouwd die gaan van terechtwijzingen over de legitimiteit van enkelvoudige besnaring op de aartsluit tot krachttermen, waaronder "pretentieuze zak" en "hufter" nog tot de beschaafdere behoren. De voorstanders denken dan weer dat Sting op zijn eentje de volledige westerse jeugd naar de luit zal doen grijpen en aldus zal behoeden voor drugs en morele neergang. Enige relativering kan dus geen kwaad.

Sting heeft gelijk: John Dowland was de eerste singer-songwriter van de Angelsaksische cultuur, en meteen de beste. Beter dus dan Sting, veel beter. Daar kun je aan toevoegen: en hij is verbazend actueel gebleven. Vele teksten zouden met hun duistere doodsgeflirt niet misstaan in de gothicscene en de virtuoze luitbegeleidingen en -variaties herinneren meer dan eens aan de loopjes van pakweg Prince, maar dan beter, veel beter.

Een tweede element is dat de songs van John Dowland, in tegenstelling tot zijn sololuitmuziek, door de oude muziekmensen niet bijzonder goed gediend werden. De beste opnames, die van countertenor Alfred Deller, zijn veertig jaar oud. Meer recentelijk was hij vooral het domein van 'theekransjessopranen' met de pink omhoog, wat zijn van hevige gevoelens doordrenkte muziek geen eer aandeed.

Is dat nu anders geworden dankzij de rauwe stem van Sting? In sommige songs (op twee na zijn het greatest hits, en dat waren ze in Dowlands tijd al in heel Europa), met name wanneer hij de grootste vrijheden neemt, springt de vonk over. In andere hoor je nog teveel de tekortkomingen die het 'plakken' aan de partituur teweegbrengt: onhandig geplaatste lange noten, foute accenten, enzovoort.

Wie wel grote indruk maakt, is luitspeler Edin Karamazov (in tegenstelling tot de hype over 'Sting speelt luit' is dat slechts in twee nummertjes het geval, en maar goed ook). Karamazov is in oude muziekkringen niet onomstreden, maar hij is ongetwijfeld een van de vrijste en inventiefste muzikanten in zijn gilde. Terwijl Sting vooral de aandoenlijke hommage voor zijn rekening neemt, zorgt hij voor het weinig puristische maar spannende vuurwerk. Wat hij wellicht niet wist, is dat zijn onorthodoxe vibrato in een bron even na Dowlands tijd 'Sting' heet.

(SM)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234