Zaterdag 26/11/2022

Ponai edho!

Ponai edho. Hier doet het pijn, is dat in het moderne Grieks. "Ponai edho", herhaal ik het fonetisch geschreven zinnetje binnensmonds. Ik blader nog wat in mijn taalgids tijdens mijn dagelijkse pastalunch.

Normale mensen die naar Athene gaan, leren zinnetjes als 'Waar is het hotel?' en oefenen hun 'Ja mas!' bij een zoveelste glas ouzo. En misschien is er iemand die zelfs de moeite doet om het zinnetje 'De contactdoos in de badkamer doet het niet' van buiten te leren in het Grieks ('Ie prieza sto banjo den doelevie', als u het echt wilt weten).

Noem het mijn flair voor Grieks drama maar ik ben maar gelijk naar het hoofdstuk 'Noodgevallen en medische verzorging' gegaan.

Tegen een blaar zeggen ze in Griekenland 'foeskala' en als ik iemand 'chieroergio' hoor zeggen, zal ik tenminste weten dat ik naar de operatiekamer moet. Hopelijk gebeurt dat dan met een 'asthenoforo', een ambulance, want vrolijk huppelen zal er dan vast niet meer bij zijn.

'Moe erchete liepothiemia' is enkel te gebruiken in echte noodgevallen. Dat wil immers zeggen: 'Ik ga flauwvallen.' Hopelijk is er in dat geval een 'o emodhoties' in de buurt om bloed te doneren.

Iets zegt me dat bovenstaande zinnetjes eerder van pas kunnen komen als ik de eindmeet van de marathon haal dan die vermetele prieza in de banjo. Een tunnel is volgens de gids 'ie sieraga', maar nergens wordt een licht vermeld. Gelukkig, maar.

Als ik de eindmeet haal, uiteraard. Als ik die niet haal, zal ik die zinnetjes zeker nodig hebben.

De chef cultuur vroeg me onlangs: "Kun je na je terugkeer geen tips geven voor onze lezers over de leukste adresjes tussen Marathon en Athene?"

"Goed idee", vond ik. "Het zullen vooral Rode Kruisposten worden. Zo die er al zijn."

Op de site staat de teller vandaag op nog amper dertien dagen en dat laat zich voelen. Vooral in de trainingen. Laten we de vorige week nemen. Op zondag een training van twintig kilometer, op dinsdag een van tien kilometer, op woensdag vijf (een makkie), op donderdag vijftien kilometer heuveltraining, op zaterdag vijf kilometer en op zondag 24 kilometer. Goed voor 79 kilometer in totaal.

Dat hakt erin. En dan vooral in mijn linkerknie, want lezers van de blog weten dat de Griekse goden het momenteel gemunt hebben op het linkerkniegewricht, waar mijn hamstrings samenkomen. Nochtans de enige spiergroep die goede punten scoorde in mijn biomechanische onderzoek. Maar ook zij moesten er vroeg of laat aan geloven. Daardoor zijn de trainingen deze week op een laag pitje gezet.

Mijn ontstekingen noem ik tegenwoordig mijn ontsteking van de dag. Zoals Marc 's morgens de dingen groet: "Dag ontsteking van de dag, dag, dag. Auw, auw, auw."

De laatste rechte lijn naar de olympische marathon laat zich ook voelen in het dagelijkse leven, dat zoveel als mogelijk is ingesteld op lopen. Tegenwoordig ziet mijn dag er als volgt uit: wakker worden, hartslag meten, mezelf wegen, douchen, ijs leggen op de ontsteking van de dag, ontbijten met havermoutpap of Brinta of cornflakes en fruitthee, ontstekingsremmer innemen, een stapel boterhammetjes smeren of een sportieve lunch klaarmaken, sportdrank shaken, sporttas klaarmaken...

Het zijn ochtendrituelen geworden net zoals ik vroeger uit bed rolde, door de douche rende, gauw een espresso naar binnen klokte om wakker te worden en me richting station haastte om mijn trein net te missen. Zonder te lopen ging het vroeger eigenlijk een stuk sneller.

Na het ochtendgebeuren gaat het naar een korte training maar tegenwoordig meestal naar de kinesist om me te laten oplappen. Daarna richting redactie en 's avonds ofwel training ofwel vroeg onder de wol.

Nog zo'n dagelijks ritueel gebeurt op het werk. Na aankomst sluip ik naar een apart kantoortje voor mijn dagelijkse stretchoefeningen. Mocht u op dat moment voorbij het raam van dat kantoortje wandelen, dan kunt u mij héél gekke dingen zien doen. Gelukkig weten mijn collega's daar niets van, dus hou het alsjeblief onder ons.

Een van de raarste dingen die ik in dat kantoortje heb gedaan, moeten de zogenaamde Tibetaantjes geweest zijn. Oefeningen uit de relaxatietherapie die ik van mijn mental coach Nathan Kahan kreeg. Die therapie was bedoeld om onder andere mijn hartslag naar beneden te krijgen en om mijn slaapstoornissen weg te helpen. Momenteel heb ik immers minstens negen uur slaap nodig wil mijn lichaam recupereren van de spierschade die het oploopt tijdens de trainingen.

De Vijf Tibetanen zijn een soort yogaoefeningen. Bij één Tibetaan moet je bijvoorbeeld achterwaarts op je handen en voeten steunen en dan je rug optillen tot een rechte lijn. Van zoiets wordt een mens ontspannen, naar het schijnt. Bij een ander Tibetaantje moet je ronddraaien met de armen gespreid en dan je armen boven het hoofd brengen en als bij de vleugelslag van een vogel ze naar beneden brengen terwijl je in- en uitademt.

Heel sierlijk doe ik dat volgens Nathan. "Denk er wel aan dat het ontspanning is en geen ballet", zegt hij dan.

Joan Benoit, de eerste vrouw die in 1984 de olympische marathon in Los Angeles won, zei ooit in een interview dat ze de nacht voor de marathon geen oog kon dichtdoen. De hele nacht had ze naar de film Chariots of Fire gekeken. Opnieuw en opnieuw. Gek werd ze er van. Ik ben benieuwd hoe ik die nacht van 4 op 5 november zal doormaken. Hopelijk niet met de rotmuziek van Vangelis in mijn hoofd. Daar is geen Tibetaan tegen opgewassen.

Deze week op de site: www.demorgen.be/42km

* Beluister het volledige interview met

Nathan Kahan op de podcast

* Nieuw filmpje: koken met Ingrid

* Nieuw filmpje: impressies van de trainingen

* Het sportieve dieet voor de laatste week * De laatste voorbereidingen

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234