Woensdag 08/12/2021

Point final: Kate Ryan naar Athene

Het stond in de sterren geschreven dat Kate Ryan de finale van Eurosong zou winnen. In alle exit-polls gaf ze de concurrentie het nakijken, en de Kempense zangeres mocht tijdens de uitzending bovendien als laatste het podium op, zodat 'Je t'adore' tijdens de stemronde achteraf het luidst bleef nazinderen. Zelfs de internationale jury had de blondine van tevoren op zak, aangezien Ryan in de drie landen die gisteren punten gaven - Polen, Israël en Duitsland - sinds het monstersucces van 'Desenchantée' een echte superster geworden is.

Koen De Meester en Bart Steenhaut

Foto's Alex Vanhee

De finalisten hadden de voorbije weken nauwgezet de media gevolgd. Bijgevolg wilden de zeven overblijvers haast allemaal bewijzen dat ze niet alleen een aardig eind konden soundmixen, maar ook live hun mannetje konden staan. Niet iedereen slaagde erin die hindernis zonder kleerscheuren te nemen. Vooral Kate Ryan en Kaye Styles presteerden minder dan gewoonlijk, terwijl Belle Perez net een veel sterkere indruk naliet. Heel vaak had je gewild dat de beste stem ook het beste nummer in handen had gekregen, maar dat was zelden of nooit het geval. Ook de verschillende jury's deden er gisteravond opmerkelijk langer over om tot een eindoordeel te komen.

'Crazy' door Barbara Dex

Het is een tragisch toeval dat de een van de beste kelen in Vlaanderen zelden of nooit songmateriaal krijgt aangereikt dat zich met haar talent kan meten. Dat is jammer, want hoewel de zangeres wel altijd het schrikbeeld van haar deelname in 1993 achter zich aan zal sleuren, heeft Dex intussen een spectaculaire metamorfose ondergaan. Weg was het trieste dutske van vroeger. Fris kapsel, gehalveerd gewicht, blinkende blauwe ogen, en - vooral - meer soul dan driekwart van het deelnemersveld bij elkaar. In de voorronde kwam ze met het ondermaatse 'Crazy' nog als winnares uit de strijd, maar zodra het kaf van het koren was gescheiden, viel het nummer door de mand.

'P.O.W.E.R.' door Brahim

Geen idee waarom de jury uitgerekend Brahim met een wildcard bedacht. Goed, het meisjesidool bedoelde het niet kwaad, maar hij ging zodanig op in het uitdragen van een positieve boodschap dat hij prompt vergat om 'P.O.W.E.R. van een gedenkwaardige melodie te zien. "Waar zijn we mee bezig", vroeg Brahim zich af. Hij had het over de mensheid in het algemeen, maar het had evengoed over zijn liedje kunnen gaan. Want ook dat schoot tekort om echt aanspraak te maken op de eindoverwinning. Zo gaat het wel vaker met de trots van Torhout. Net niet Idool gewonnen. Net niet hoog genoeg in de hitparade. En net niet sterk genoeg om veel indruk te maken op de verschillende jury's. 'P.O.W.E.R.' was als een kinderkamer die dringend opgeruimd moest worden. En dat gebeurde niet. Kortom, in de hoek met Brahim.

'El mundo bailando' door Belle Perez

Zoals de meeste zuiderlingen het hart op de tong dragen, zo droeg Belle Perez het hart op de poep. Letterlijk, zelfs, want het pakje dat Nicky Vankets voor haar ontworpen had, accentueerde ongegeneerd haar fraaiste kanten. Het argument dat Perez België niet kon vertegenwoordigen omdat ze in het Spaans zong, raakte kant noch wal. De taal van García Marquez is in regel niet uitheemser dan het Engels of het Sanomi, waarmee Urban Trad drie jaar geleden net naast de zege greep. Dat 'El mundo bailando' niet meteen het sterkste nummer uit haar catalogus is, zal niemand tegenspreken. Maar gisteren speelde Perez helemaal live en blies de zangeres de concurrentie zonder veel inspanning van de sokken. Ze stond indrukwekkend vanzelfsprekend op het podium, bouwde een feestje waarbij enkel de sangria ontbrak en gooide zelfs wat vuurwerk in de strijd. Perez veegde de kritiek die ze de voorbije weken over zich heen had gekregen vlotjes onder tafel. Ze leek nog het meest op een wilde kat die haar nageltjes had gescherpt met de bedoeling te krabben. En ja hoor: dat deed ze.

'Als ik je morgen ergens tegenkom' door Els De Schepper

Niets zo gevaarlijk als kinderen en honden op televisie. Toch waagde Els De Schepper zich met een nest koters op het podium. Kinderen van God, zo verduidelijkte ze zelf, wat meteen die donzige vleugeltjes op hun rug verklaarde. De Schepper nam aanvankelijk deel met het idee de kitsch van het songfestival op de korrel te nemen. Niet eens zo'n vooruitstrevend gegeven, alleen deed ze dat zoals niemand haar dat in het verleden had voorgedaan: met een sterk nummer waar de vorm de inhoud niet voor de voeten liep. Een Nederlandstalig nummer, zelfs, waardoor ze sowieso een buitenbeentje werd. De Schepper was, samen met Petra/La Sakhra, verantwoordelijk voor de opmerkelijkste remonte in de wedstrijd, en alleen al daarom stapte ze als een winnares het podium af. Mocht ze ooit een plaat maken waarbij elke song het kaliber van deze inzending haalt, dan zullen we die met plezier kopen. En dan hoeft ze niet eens worden weggemoffeld onder de nieuwe van Arctic Monkeys.

'Wonderland' door La Sakhra

Het was een scenario dat zo uit een stripverhaal leek geplukt. Ze stapte - het hier en nu indachtig - de eerste de beste teletijdmachine in en kwam als bij wonder halverwege de jaren dertig terecht. Het tijdvak van Ava Gardner, Greta Garbo en Marlène Dietrich. Stuk voor stuk namen die je door het hoofd flitsten toen je haar 'Wonderland' zag zingen, een heerlijk retronummer waarbij jazz, lounge en swing elkaar in evenwicht hielden. Petra - La Sakhra klinkt zo lullig - wuifde de suggesties van het door de VRT ingehuurde hulpteam weg en deed lekker haar eigen zin. Dat pleitte in haar voordeel en de act zag er keer op keer af uit. Petra trok je met de glimlach van een tandpastareclame haar wereld in. En daar voelde iedereen, van 7 tot 77, zich thuis.

'Profile' door Kaye Styles

R&B uit Leuven. Dat klinkt even voor de hand liggend als skikampioenen uit Ethiopië of zonnekloppende Eskimo's. Kaye Styles, Ghanese import, werd ooit ei zo na uitgewezen uit België, zodat het een beetje ironisch was dat hij het in de wedstrijd van staatsbelang tot de finale schopte. 'Profile' was boterzachte soul, maar in tegenstelling tot zijn vorige optredens liet het nummer gisteren een vlakke, zelfs wat kleurloze indruk na. R&B moet het, meer nog dan andere popmuziek, van de productie hebben. Van Eminem tot Public Enemy, van 50 Cent tot Wu-Tang Clan: live gaan rappers onderuit alsof ze een bananenschil onder de zool hebben. En Styles was - helaas - niet de uitzondering die de regel bevestigde.

'Je T'Adore' door Kate Ryan

"Ik voel me al gewonnen", liet Kate Ryan zich in vlekkeloos Nederlands ontvallen, en inderdaad: eigenlijk ging iedereen ervan uit dat de zangeres dit jaar voor België naar Athene zou gaan. De finale leek bijgevolg niet meer dan een excuus om de kijkcijfers van de VRT op peil te houden, en zelfs dat lukte. Marcel Vanthilt omschreef haar dansje als een manier om het verkeer te regelen op het Vierarmenkruispunt, maar die veel besproken kniezwengel was wel een van de weinige dingen die uit haar oorspronkelijke act waren overgebleven. Voor de rest had ze twee nieuwe zangeressen laten overvliegen en ruilde ze haar weelderige blonde krullen in voor een nieuwe, veel strakkere coiffure. Live gezongen viel 'Je t'adore' een stuk zwakker uit, alsof iedere noot in een geluidswerende verpakking door de luidsprekers werd gewurmd. Benieuwd hoever ze het hiermee in een internationaal concours zal schoppen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234