Zondag 16/05/2021

Pluimgewicht op de fiets, zwaargewicht in de partij. En immer de ratio boven

Ze wordt wel eens koel genoemd, emotielozer dan haar wassen replica. Maar vriend en vijand bestrijden vurig dat beeld van CD&V-voorzitster Marianne Thyssen. ‘’t Is een echte babbelaar. En belangrijk: ze luistert ook.’ Onder meer naar de partij. Wat er morgen ook gebeurt, Thyssen verdient een medaille voor loyauteit.

MARIANNE THYSSEN, CD&V-voorzitter. Geen tafelspringer maar wel een tooghanger, zo blijkt

Tijd. Die heeft Marianne Thyssen al-tijd tekort. Ze zou willen dat een dag 72 uren telt, beent van de ene afspraak naar de andere. “Ik ben letterlijk een snelle stapper”, knikt ze. “Dat zit in de genen. Mijn moeder kon ook niet slenteren, mijn broers zijn evenmin trage mannen. (lacht) Ik ken maar één persoon die nog sneller stapt dan ikzelf, en dat is mijn man.”

Ze oogt misschien van porselein, ze ís van caoutchouc. Een taaie tante. De Angela Merkel van CD&V. Of liever de Jan Peter Balkenende? De Nederlandse CDA-voorzitter zag deze week zijn zetels gehalveerd en stapte uit de politiek. Thyssen moet lachen, ze vindt het best een moeilijke vraag. “Als ik echt mag kiezen ga ik voor Luxemburg. Doe mij maar Jean-Claude Juncker, dat is iemand met wie ik altijd heel aangenaam heb samengewerkt.”

Het lijkt soms of Marianne Thyssen alléén maar werkt. De laatste keer dat ze zich vastbeet in een stevige kuitenbijter is alweer een poos geleden. Toch zegt ze nog tijd te vinden voor haar hobby’s. “Alles op het juiste moment”, luidt haar motto. Werken is werken en ontspanning is ontspanning. Nuchterheid voorop. Ook als ze morgen een kletterende nederlaag te incasseren krijgt, valt Thyssen niet in een zwart gat. “Er is meer in het leven dan politiek.”

De 53-jarige CD&V-voorzitster is geen vrouw van pieken en dalen - op mentaal vlak toch niet. Met de CD&V-slogan ‘nooit opgeven’ in gedachten contacteerden we kennis na kennis, getrouwe na getrouwe, maar niemand die Thyssen ooit uit de bol heeft weten gaan. “Ze handelt gewoon niet impulsief. Zo is ze, dat is geen pose”, zegt een intimus. (nadrukkelijk) “Het is géén Bettina Geysen. Ze gelooft in wie ze is en wat ze doet.” Thyssen beaamt dat ten volle: “Ik voel geen enkele behoefte om uit de bol te gaan.”

Laat ze wel eens emoties zien? Ja. Ze was oprecht kwaad toen Herman Van Molle kotszakjes uitdeelde aan de kandidaten van zijn Canvascrack voor een vraag over Pieter De Crem. “En ik heb haar ook al ontgoocheld geweten”, vertelt Europees Parlementslid Bart Staes (Groen!) “Ten tijde van de aanpassing van de Bolkestein-richtlijn waren er binnen de EVP zodanige moeilijkheden dat Marianne de meubelen moest gaan redden. Dat vond ze niet leuk. Maar hoe boos ze ook is, ze zal nooit grof of onbeschoft worden. Het is een heel voornaam iemand.”

In 1980 rolt Marianne Thyssen, dochter van een van de naar verluidt beste bakkers van Sint-Gillis-Waas en omstreken, Unizo binnen. Het duurt dan ook niet lang of ze wordt benoemd als hoofd van de studiedienst. Haar vlijt wordt opgemerkt binnen de CVP, en midden jaren tachtig zet ze dan ook de stap naar de politiek, naar het kabinet van Wivina Demeester, staatssecretaris van Volksgezondheid.

“Ze kwam hier binnen met zachte, maar zekere tred. Niet verlegen, maar zeker geen haantje-de-voorste”, herinnert Wivina Demeester zich. Haar stem klinkt warm wanneer ze aan haar poulain terugdenkt. “Marianne was een bescheiden compagnon de route. Maar als het op de inhoud van haar dossiers aankwam, was ze zeer perfectionistisch. We hebben samen het eerste rookverbod in openbare lokalen doorgedrukt, wel, zij had dat tot in de puntjes voorbereid.”

Begin jaren negentig komt Thyssen in het Europees Parlement terecht. Haar meug, haar habitat. “Ze stortte zich vooral op de economische dossiers”, weet collega Dirk Sterckx (Open Vld). “Ze is trouwens lang ondervoorzitster van haar fractie geweest, en dat word je niet zomaar. Toch blijft ze altijd haar eigen stijl trouw: niet spectaculair in haar optreden, wel onderbouwd in haar argumentatie. Ze is opvallend plichtbewust, maar toont ook een grote vindingrijkheid bij het zoeken naar oplossingen.”

Dat plichtbewust - anderen noemen het ‘ernst’ - komt veelvuldig terug. “Het is al een paar keer gebeurd dat we met enkele europarlementariërs nog een pintje gaan drinken na de plenaire zitting, maar Marianne komt enkel mee als ze niets anders in haar agenda heeft”, lacht Staes. “Smeken helpt niet op dat moment: als ze naar een vergadering moet, zal ze gaan. Anderzijds is ze nooit te beroerd om aan te schuiven als het past. Een aantal weken geleden zat ik nog met Kathleen Van Brempt op een terrasje toen Marianne voorbij kwam. Wel, ze is erbij komen zitten, heeft een glas meegedronken en we hebben alledrie een quiche lorraine gegeten (lacht).”

Dus ze eet ook, voor wie daaraan zou twijfelen. “Ik ben een levensgenieter”, zegt ze ietwat verontwaardigd. “Ik eet wel graag gezond, maar af en toe een grote zak frieten in de frituur van Oud-Heverlee, daar zeg ik geen nee tegen. Ik blijf mager ja, ik vermoed dat ik enorm veel calorieën verbrand.”

Een glas wijn kan haar wel bekoren. Haar woordvoerder is een wijnkenner, wat zou hij haar schenken? Luk Vanmaercke: “Een verfijnde wijn. Veel finesse, beetje op dronk. Wit of rood? Maakt niet uit. Eerder een Bourgogne of een Barolo (de ‘koning van de wijnen’, uit Noord-Italië, MJ) dan een Australische Shiraz.” Maar een frisse pint of een Orval gaan er ook wel in. Thyssen is zelfs voorzitter van de bierclub in het Europees Parlement - al is dat geen bende parlementariërs die streekbieren hijst aan een tempo van ‘tien plus één gratis’, maar een antwoord op de wijnlobby.

“Ik kan mis zijn, maar als je het mij vraagt zou Marianne liever hier in het Europees Parlement zijn gebleven”, analyseert Bart Staes. “Haar hart ligt hier. Toen ik vorig jaar mijn zetel haalde, was ze oprecht blij. Toen ook Dirk Sterckx zijn zetel haalde - die hing echt aan een zijden draadje - was het euforie alom. Dirk en ik zijn elkaar toen letterlijk om de hals gevlogen. Marianne reageert op zo’n momenten iets minder emotioneel.” De kans is groot dat Thyssen terugkeert naar Straatsburg als ze genoeg stemmen haalt voor een Senaatszetel maar de partij over de hele lijn toch zwaar verliest.

Het bewuste sms’je dat haar leven overhoop zal gooien, krijgt ze tijdens een vakantie in Mexico in 2008. Afzender: Yves Leterme. “We hebben een belangrijke vraag voor u.” Al gauw beseft Marianne Thyssen dat men haar tot voorzitster van de CD&V wil bombarderen. Ze denkt er een nacht over na, ze doet het. Voor de partij. Zou ze zich ooit spontaan kandidaat hebben gesteld? “Die vraag is niet aan de orde”, zegt een vertrouweling, (cryptisch) “want zoiets komt niet voor in Marianne haar manier van denken.” Thyssen de robot? “Nee, ze heeft wel degelijk voorkeuren, maar die spreekt ze zelf niet uit. Kijk, soms loopt je leven anders dan gedacht, maar het loopt daarom niet slechter.”

Als voorzitster doet Thyssen de rust terugkeren in de partij. Een prominente christendemocraat: “Veel politici kunnen goed spreken, maar er zijn er slechts weinig die goed kunnen luisteren. En als ze luistert, luistert ze ook echt. Niet als Yves Leterme, die een half oor open zet en ondertussen op zijn Blackberry ligt te tokkelen.” Ook als onderhandelaar aan de B-H-V-tafel bij Jean-Luc Dehaene - een van de mensen naar wie ze opkijkt - geniet Thyssen veel respect.

Maar een voorzitster is nog iets anders dan een boegbeeld, en dat is ook intern opgemerkt. Tijdens de campagne heeft ze haar troepen minder strak in de hand als een Kris Peeters vorig jaar. Haar boodschap slaat niet aan, zelf komt ze niet altijd even overtuigend over als kandidaat-premier. “Als je een geboren leidersfiguur zoekt om een campagne te dragen, dan zou ik je Marianne nooit aanbevelen”, zegt een CD&V’er. “Ze is te weinig tafelspringer. Zichzelf op de eerste plaats zetten, is nooit haar sterkste kant geweest.” “Op zijn vrouwtjes”, noemt ze haar houding. Een medewerker: “Met die uitdrukking is gelachen, de media deden er nogal smalend over, maar het is een uitdrukking die ze ook intern zou gebruiken. Ze meent dat.” Maar tijdens een campagne is iets menen niet altijd goed genoeg.

Het blijft haar entourage verbazen dat ze soms omschreven wordt als koel. Als een ijsprinses. She’s not. “Als de allerlaatste het licht uitdoet, hangt Marianne nog aan de toog te babbelen met iemand die een ei kwijt wil. Het verbaast velen, maar ze is een echte plakker.” Thyssen knikt. Ze voegt er onverwacht schalks aan toe: “Mensen die iets anders beweren, zijn zelf te vroeg naar huis!” Benieuwd hoe lang ze morgen zal blijven plakken, want de kans is groot dat er weinig reden tot feesten zal zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234