Maandag 25/10/2021
null

InterviewLust en liefde

­‘Plots ontstond, tegen mijn bedoeling in, een ­verhouding die nu al vierenhalf jaar duurt’

Beeld Thinkstock

Nora (65) verlangde nooit naar haar man, maar dat baarde haar geen zorgen. Seks is immers maar één ingrediënt van een goed huwelijk, toch? Totdat ze vijf jaar geleden een ander leerde kennen en ze plots wél chemie voelde.

Intimiteit, in mijn geval, definieer ik vooral als iets exclusiefs. Het feit dat ik alleen seks heb met mijn partner maakt die bijzonder, niet de aard ervan, niet de lust waardoor die veroorzaakt wordt, want die ken ik niet. Mijn man en ik hebben elkaar ontmoet toen ik zestien was, we hebben altijd iedere gedachte gedeeld, en nog steeds wordt alles uitgesproken. We delen een gezamenlijke bankrekening, we hebben ­toegang tot elkaars telefoons. Over ieder ­wissewasje voeren we gesprekken, want ik ben ervan overtuigd dat je verwachtingen beter kunt uitspreken dan ervan uitgaan dat de ander je vanzelf wel begrijpt. Maar ook al zijn we heel close en hadden we natuurlijk seks, lust heb ik nooit ervaren en ook nooit gemist.

“In het begin van ons huwelijk hebben we het daar wel over gehad, we zijn zelfs nog in therapie geweest, maar dat leverde niets op. En daarna waaide het probleem weer over, we ­kregen kinderen en andere prioriteiten. Op een of andere manier begreep ik al die tijd wel dat er meer moest zijn, maar dat besef kreeg geen vervolg. Mijn man en ik konden het uitstekend met elkaar vinden, seks boeide me niet zo, en ook later heb ik het er gewoon bij laten zitten. Seks is maar één ingrediënt van het huwelijk. Intussen zijn we de zestig gepasseerd, mijn man is met pensioen en ik stop volgend jaar met werken. We zijn verhuisd naar een kleinere woning, hij is een huismus, ik trek er regelmatig alleen of met vriendinnen op uit. Ook daarin hebben we een vorm gevonden, hij en ik hebben een goed leven met kinderen en kleinkinderen. Oog ­hebben voor elkaars noden is ook een vorm van intimiteit, denk ik. Eigenlijk zijn we heel goede vrienden, onvoorwaardelijk, voor altijd.

Eerste afspraak

“Maar de ervaring met de man die ik via mijn werk heb leren kennen zette veel op zijn kop. Het begon bijna vijf jaar geleden. Het klikte, we begonnen te sms’en en hij zei, ik zou wel eens willen weten hoe je stem klinkt en hoe je ­eruitziet. Zo ontstond de eerste afspraak. Ik was nieuwsgierig, we maakten een wandeling door het bos en terug bij de auto dacht ik, hij zal me toch niet kussen? En toen dat gebeurde, dacht ik, ach, het is maar een kus. Hoe onschuldig is één enkele zoen niet, ik hoef mezelf niks te ­verwijten. Na een paar ontmoetingen gingen we met elkaar naar bed en ik dacht, wat geeft het, ik wil gewoon één keer in mijn leven weten hoe seks met een andere man is. Vervolgens ­ontstond, tegen mijn bedoeling in, een ­verhouding die nu al vierenhalf jaar duurt en waardoor intimiteit met mijn man zijn ­belangrijkste kenmerk, exclusiviteit, verloor.

“Toch zal ik nooit beweren dat dit me overkomen is, ik ben geen naïef uilskuiken dat zich heeft laten verleiden en nu met de gebakken peren zit. Ik leef zeer bewust, kies en neem mijn besluiten weloverwogen. En dat ik er een nieuw soort melancholie bij heb gekregen, is de consequentie van die keuzen. Want in die bijna vijf jaar ben ik veranderd, er is iets geraakt waarvan ik niet wist dat het er was. En niet alleen op het gebied van erotiek, niet alleen omdat er nu weer naar me verlangd wordt. Deze nieuwe melancholie wordt veroorzaakt door de ontdekking dat liefde soepel en vloeibaar kan zijn. Deze andere man anticipeert op mijn behoeften, is attent. En ja, ik weet dat ik met hem geen ­huishouden deel en dat daardoor alles anders is, maar wat me opvalt is hoe hij precies aanvoelt waarmee hij me een plezier doet, terwijl ik thuis alles telkens weer moet bevechten en dat in al die jaren normaal ben gaan vinden.

Nieuwe weemoed

“En nu moet ik even heel voorzichtig zijn. Het is zaak me uiterst zorgvuldig uit te drukken, want het is de nuance die dit verhaal persoonlijk maakt. Het is namelijk niet zo dat ik niet houd van mijn man, niet dat ik niet langer blij ben met hem, zelfs niet omdat ik nu eenmaal ooit op zijn zestiende die keuze voor hem heb gemaakt. Ik blijf bij hem omdat ik van hem houd en omdat ik weet dat ik niet alleen hem ongelukkig maak als ik nu weg zou gaan, maar ook mijn omgeving en onze kinderen en kleinkinderen. Mijn nieuwe weemoed wordt niet ­veroorzaakt door spijt, maar door kennis. Nu ik weet hoe liefde nog meer kan zijn, een man die kleine attenties koopt, iets simpels als een reep chocolade, die zijn best doet voor me in bed, een man die initiatieven neemt voor uitstapjes, waar ik in mijn huwelijk gewend was die altijd zelf te nemen, denk ik weleens: stel dat ik in mijn jeugd een andere afslag had genomen, een die niet naar mijn huidige echtgenoot had geleid, hoe had mijn leven er dan uitgezien? Completer? En had ik dan misschien wel eerder geweten wat lust was?

“Sinds de kus op de ­parkeerplaats voelde ik iets wat ook wel ‘chemie’ wordt genoemd. Niet uit te leggen, niet te stoppen. Ik was er niet naar op zoek, maar vond het en sta het nu weer af. De afgelopen maanden hebben die andere man en ik elkaar door de corona­maatregelen niet veel kunnen zien, en hoewel ik hem mis en rouw om het verlies, wist ik al sinds het begin dat het eindig zou zijn.

“Juist omdat mijn man en ik zo’n verschillend temperament en karakter hebben, hebben we het over alles wat ons dwarszit. We voeren felle gesprekken over mijn naderende pensioen en mijn aankondiging dat ik absoluut niet van plan ben om straks naast hem op de zetel te gaan zitten. En altijd komen we er samen uit. Maar over seks en intimiteit praten we allang niet meer, alsof het te laat is. Opbiechten wat ik de afgelopen jaren geleerd heb, is uitgesloten. Bovendien: waarom zou ik onrust zaaien als we het er officieel over eens zijn dat fysieke ­intimiteit slechts één, steeds onbelangrijker wordend, bestanddeel is van ons huwelijk?”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234