Woensdag 11/12/2019
20171026 Oostkamp Belgie, Hans Vandeweghe Beeld Bob Van Mol

Basketbal

"Ploeg van het jaar, mijn stem hebben de Belgian Cats"

Hans Vandeweghe is sportjournalist bij De Morgen.

Wakker worden op zaterdag. De radio floept aan. Een tsunami op Indonesië. Dat land staat voor 2020 op de bucketlist – het zal er tegen die tijd wel opgeruimd zijn. Dan de sport: de Belgian Cats spelen vanavond voor een plaats in de finale van het WK basketbal tegen favoriet de Verenigde Staten. Gisteren idem: vanavond gaan de Belgian Cats voor brons op het WK basketbal. Dat heet dan blij wakker worden.

Het is net niet gelukt, maar meer dan het WK-brons van de Rode Duivels, meer dan de medailles op de (soms fake) EK’s van de zomer of de jongerenprijsjes op het WK wielrennen (Victor Campenaerts was een ander verhaal) is de vierde plaats van de Belgian Cats het meest opbeurende, hartverwarmende sportverhaal dat de Belgische sport dit jaar heeft geschreven.

Voor het eerst een wereldkampioenschap in een wereldsport halen en meteen vierde worden, is nooit vertoond. Wereldsport, jawel. In de kwartfinales stonden landen uit vier van de vijf continenten: drie uit Europa, twee uit Noord-Amerika en één uit Oceanië, Afrika en Azië. Geen enkele sport vertoont zo’n spreiding van de macht op haar wereldkampioenschap.

Vergelijk maar met het WK voetbal, waar van Afrika, Oceanië en Azië al na de achtste finales geen sprake meer was en de halve finales werden gespeeld door vier Europese landen. In de halve finales op Tenerife stonden nog altijd drie continenten. Wereldsport, ten slotte, omdat basketbal in het onvergelijkbare Amerikaans sportsysteem de eerste keus is voor de sportieve vrouw, al komt voetbal wel erg opzetten.

Geen tactische nederlaag

Er was een raar moment in de groepsfase. Toen Spanje in de laatste wedstrijd verrassend verloor van de Cats (72-63), werd dat her en der uitgelegd als een tactische nederlaag. Spanje vermeed daardoor in de tabelhelft van de VS terecht te komen en zou via een gemakkelijker parcours de Amerikanen pas in de finale tegenkomen.

Als dat het scenario was, is het mislukt want zaterdag ging de thuisploeg onderuit tegen Australië, dat in de kwartfinale de Chinezen had verpletterd. Achter de suggestie van een gepremediteerde nederlaag zit een cijfermatige logica, maar houdt geen steek als je de wedstrijd België-Spanje analyseert. Geen enkel team, laat staan in de meer emotionele vrouwensport, dat het op enkele seconden, één punt en een buzzer beater laat aankomen om zichzelf tactisch in het verlies te werken.

De Belgian Cats steunen elkaar in de match om WK-brons. Beeld BELGA

Bovendien is het onrespectvol. Dat zagen we gisteren in het vierde kwart, toen de Belgian Cats met een on-Belgische grinta in geen tijd tien punten achterstand goed maakten. België heeft zich in dit toernooi als een echt team gemanifesteerd. Egootjes? Ongetwijfeld zitten die ertussen. Solisten en einzelgängers? No way. Dat zag je zowel terug in verdediging, waar werd geroteerd dat het een lust was, en in aanval, waar ze zich de ziel uit het lijf liepen om screens voor elkaar te zetten. Wat die Philip Mestdagh met dat team heeft gerealiseerd, verdient een prijs. Coach van het jaar, jawel, méér dan Roberto Martínez.

Er is wel een overeenkomst tussen Rode Duivels en Belgian Cats, en neem daar de Red Lions en Panthers uit het hockey ook maar bij: het is een nationaal project, taalgrensoverschrijdend, in tegenstelling tot volleybal dat een volledige Vlaamse affaire is. Gert Vande Broek spreekt of scheldt gewoon in het Nederlands tegen zijn volleybalvrouwen. Philip Mestdagh uit Ieper legt in de time-out zijn Belgische vrouwen de plays uit in het Engels.

Kopie van Jordan

Zaterdag tegen de – letterlijk en figuurlijk – reuzinnen uit de VS zag ik een Amerikaanse een fadeaway jumper scoren (achterwaarts springen en schieten). Een beetje een flauwe kopie van Michael Jordan, maar kan het anders? Jawel, even later kreeg Kyara Linskens uit Brugge de bal. 1,90 meter en 21 jaar, scoorde ze middels een perfecte step een fade-away over de hand van de Amerikaanse center. Copy book techniek, ongetwijfeld geleerd op de topsportschool.

Ploeg van het jaar, mijn stem hebben ze. Er zijn nog drie maanden te gaan en er komt nog een WK hockey én een WK gymnastiek aan, maar met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid is dé Belgische sportprestatie van 2018 de voorbije weken op Tenerife geleverd. Hoog tijd om ook de prijs voor ploeg van het jaar te ontdubbelen in een vrouwen- en een mannenprijs. 

Straks moeten de gymnastes nog aan de slag in Doha. Wat als die ook een medaille pakken? Zou zomaar kunnen, want ook daar zijn topcoaches en toptalenten aan het werk. België heeft in 2018 als topsportland een reuzenstap gezet. Een land dat zijn teams in de wereldtop posteert, is een goed sportland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234