Donderdag 26/01/2023

PLATZAKROCK

Laten we mekaar geen Schuer noemen: de festivals afschuimen

is een peperdure zaak. Wie deze zomer wil doorbrengen in de festivalmodder in het gezelschap van zijn favoriete bands, zal

diep in de zakken moeten tasten voor een entreekaartje. Maar het kan ook anders: kleine, gratis festivals met stevige hoofdacts, ze bestaan nog.

et het geld dat je tegenwoordig uitgeeft aan Rock Werchter of Pukkelpop kan je net zo goed voor een verlengd weekend naar de Provence trekken. Iron Maiden, Coldplay en de Foo Fighters zullen er dan hoogstwaarschijnlijk niet bij zijn, maar je krijgt er degelijk sanitair en een vreedzame nachtrust voor in de plaats. In een tijd die ik en mijn leeftijdsgenoten (jonge twintigers) alleen maar kennen van horen zeggen, stonden festivals voor een uitgelezen kans om het weekend goedkoop buitenshuis door te brengen. Samen zijn met vrienden, een pintje drinken en je favoriete bands aan het werk zien: niet meer, maar zeker ook niet minder.

De laatste tien jaar echter werd alles anders. Teloor ging de romantiek van het kleine festival dat vaak wat chaotisch maar niettemin met veel enthousiasme door amateurs in goede banen werd geleid. In de plaats kwam de commercie van multinationale entertainmentbedrijven als Live Nation. Een metamorfose kortom van wanordelijke en vaak smerige evenementen met niet meer dan één podium en uitgelaten horden dronken jongeren, naar streng beveiligde, gepolijste places m'as-tu vu voor de blanke middenklasse. Bezaaid met geldautomaten, gsm-laadpalen, cappuccinobars en een uitgebreid gamma van biologisch voedsel. De rebelse spirit van weleer? Zeg maar de tegendraadsheid van een tupperwaredoos met gebakken lucht.

De jeugd van tegenwoordig is rotverwend, zo wordt gezegd, en dat kan je de grote festivalorganisatoren natuurlijk niet aanrekenen. Zij spelen gewoon in op een behoefte. Meer hygiëne, veiligere festivals en lekkere kost: we zouden de festivalbonzen moeten prijzen en bedanken voor zoveel goedheid. Wie wisselt zijn vette portie friet niet graag in voor een wokgerecht met fairtradelabel en een biosapje?

grote boosdoeners

Het raakt kant noch wal. Hoewel de meerkost van een festivalticket vaak in de schoenen wordt geschoven van dure beveiligingskleerkasten en trendy voedsel, valt het op dat net de goedkope en zelfs gratis festivals uitmunten in kwaliteit. Met een ruimer, gezonder en vooral verser assortiment drank en spijzen. Toegangsprijzen die de pan uitswingen: als het niet aan de organisatoren van de festivals ligt, wie zijn dan wel de grote boosdoeners? Wij gokken op de bands zelf. Een bedrag met zes nullen vragen voor een optreden, een headliner draait er zijn hand niet voor om, en ook de kleine garnalen beginnen astronomische bedragen te vragen. De paradox is natuurlijk dat net de bekende namen ervoor zorgen dat de prijzige tickets tot en met het allerlaatste exemplaar de deur uit gaan. De Foo Fighters, Coldplay, Iron Maiden: de Groten van deze aarde strijken alleen neer op de allergrootste festivals en trekken volk. Véél volk. Dat soort namen trekt zelfs het soort muziekfan aan dat concertzalen het hele jaar lang mijdt. Maar op Werchter staan ze op de eerste rij in de overtuiging dat Bruce Dickinson van de Foo Fighters speciaal voor hen zijn keel opentrekt. Het weze hen van harte gegund, maar laten we wel wezen: voor de gezelligheid moeten we al lang niet meer naar 'het beste festival ter wereld' afzakken. Gezelligheid, die troef kregen de indiefestivals in handen toen de grote festivals meer en meer op massa-evenementen begonnen te lijken.

En toch, zo hardleers zijn we wel, teken ik elk jaar present voor die Grote Festivals. Maar dan enkel en alleen om mijn favoriete muziekbands te zien spelen. En dus niet om mijn favoriete muziekbands te zien spelen met in de hand een kwalitatief, ijskoud getapt pilsje, en in het gezelschap van vrienden die je die dag nog geen enkele keer uit het oog bent verloren omdat ze alleen maar net voor aanvang van de hoofdact naar het toilet zijn gegaan. In alle gezelligheid, dus.

Simpel gezegd verdelen we de koek als volgt: Rock Werchter, Pukkelpop en consorten krijgen hun headliners, de indies doen het met minder klinkende namen maar compenseren dat met sfeer, ambiance en hamburgers van echt vlees. Hoewel ook die goedkopere festivals een aardige line-up bij elkaar weten te ploegen. Neem Boomtown tijdens de Gentse Feesten. Helemaal gratis kan je Avi Buffalo meepikken, Bob Log III, Olafur Arnalds en About Group, het jongste project van Alexis Taylor van Hot Chip. En als je nog twee drankbonnen in portefeuille hebt, krijg je er Amatorski, Spokes, Josh T. Pearson, Connan Mockasin en Frankie & The Heartstrings bovenop. Dat zijn concerten waar je in normale omstandigheden om en bij de 15 euro voor neer moet tellen. Ook de Ancienne Belgique doet met de Feeërieën en Boterhammen in het Park aardig zijn duit in het zakje van de gratis festivalletjes. 's Avonds komen Vladislav Delay, Timber Timbre, Hannah Peel en Sarah Ferri langs tijdens de Feeërieën. En bij de boterhammen wordt er in het Warandepark overdag een streep Nederlandstalige muziek gebracht door Buurman, Hannelore Bedert en Yevgueni. Nog in Brussel kan je Toots Thielemans gratis gaan bekijken tijdens Brosella Jazz. Vergeet ook de klassiekers onder de gratis festivals niet. Dankzij Marktrock, Casa Blanca en Genk on Stage kan je kosteloos de zomer doorkomen met enkele fijne vaderlandsche bands zoals Admiral Freebee, Gabriel Rios, The Subs, Das Pop en Marble Sounds.

Lof en dank aan de gratis festivals. Zij maken het mogelijk om die zuurverdiende studentenstuivers te sparen voor al te prijzige entreetickets. n

5 Beste Gratis Festivals

1 Rock Herk

Met Buraka Som Sistema, And So I Watch You From Afar, Blood Red Shoes en Errors, weet Rock Herk wederom enkele aardige namen naar het Olmenhof te lokken. Maar het wordt vooral uitkijken naar de cult

noiseformatie Swans.

info 15 en 16 juli, www.rockherk.be

2 Grensrock Menen

Jonge lawaaimakers als Little Trouble Kids, SX en The Sore Losers en iets oudere lawaaimakers als Triggerfinger en Drums Are For Parades worden afgewogen tegen de drum 'n bass van Netsky en de elektrorock van The Subs. Daarbovenop is er nog het Britse duo Joe Gideon & The Shark en de gefluisterde lo-fi elektronica van Amatorski.

info 24 en 25 juni, www.grensrock.be

3 Dijlefeesten Mechelen

Op en rond de Vismarkt in Mechelen - het laatste restje gezelligheid in de Dijlestad - passeren naar ondertussen jaarlijkse gewoonte weer enkele fijne internationale indienamen als Avi Buffalo, The Heavy en She Keeps Bees. Aangevuld met Belgisch talent als Flying Horseman, Sherman en Codasync. Kortom, de Maneblussers tekenen weer voor het gezelligste stadsfestival van Vlaanderen.

info 1, 2 en 3 juli, www.dijlefeesten.be

4 Absolutely Free Festival Genk

Een klinkende naam die onmogelijk kon ontbreken in deze lijst. Bovendien weet men schoon volk naar C-Mine te lokken met het geheel terecht gehypete The Phantom Band, Joe Lally van post-hardcoreband Fugazi, de op blues drijvende rock van The Virginmarys en Belgische acts als Low Vertical, Horse Antlers en Oscar & The Wolf.

info 5 en 6 augustus, www.absolutelyfree.be

5 Swing Wespelaar

Een bluesfestival dat niet per se enkel voor puristen lijkt weggelegd. Onder andere Garland 'Hail hail rock 'n' roll' Jeffreys en

The Animals feat. Spencer Davis zakken naar Wespelaar af, naast uitstekende rootsbands als Bradley's Circus, Lightnin' Guy & The Mighty Gators en de legendarische organist Jesse James King.

info 19, 20 en 21 augustus, www.swingwespelaar.be

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234