Maandag 14/10/2019

Platenpromotor David vertroetelt 'zijn' artiestenontmaagddoor Iron Maiden

je job of je leven

'Vorig jaar nog ben ik met Radiohead in het centrum van Brussel gaan shoppen: tweedehandsplaten kopen in een winkeltje aan de Beurs. Niemand heeft de groep herkend. Al keken de mensen wel even op toen we arriveerden in een chique zwarte Mercedes met getinte ruiten.'

David Dalemans (29) is promotiemanager bij platenlabel EMI en verzorgt de contacten tussen 'zijn' buitenlandse artiesten en de media. Davids bureau bij EMI, op een steenworp van de VRT-gebouwen, ligt vol cd's, boeken en muziektijdschriften. "De pers doornemen, hoort er dagelijks bij. Van Knack over Humo tot Kerk en Leven", lacht David. "Een kleine honderd mails per dag beantwoorden ook. En dan moet het echte werk nog beginnen: dagschema's opstellen voor buitenlandse artiesten die hier interviews of optredens geven, de bands ophalen, hotels regelen, journalisten opbellen, meet and greets organiseren, gaan eten met de artiesten." Die promotieschema's wijzigen vaak tot op de laatste minuut. "Ik hang de hele dag aan de gsm. Als een artiest te laat komt of zijn vlucht mist, moet ik onmiddellijk alle journalisten kunnen bereiken. Dan is het schuiven en puzzelen geblazen. Pure stress."

Op drukke dagen werkt David meer dan zestien uur. "De job neemt heel wat tijd in beslag. Je sociale leven wordt volledig omvergegooid. Er zijn ongeveer veertig promotiemanagers in België, maar sommigen houden het na een half jaar al voor bekeken."

In de kantoorgang schitteren gouden platen van Pink Floyd, de Beatles en de Beastie Boys. Op de signeermuur hebben artiesten handtekeningen en kriebelingen achtergelaten. Dikke tût, Twarres. Daaronder een tekening van Zohra. Iets verderop hangt een groot prikbord vol foto's: David met Starflam, David met Deborah Ostrega, David met Robbie Williams. "Ik zou nooit artiest willen zijn", zegt hij. "Een artiestenleven is echt saai: je moet honderd keer dezelfde vragen beantwoorden en altijd opgewekt blijven. Vaak hebben artiesten niet eens de tijd om even de stad of het land te bezoeken en zien ze enkel de binnenkant van restaurants en hotels. Dat lijkt me enorm frustrerend."

Onder de foto's hangt een brief van een veertienjarig meisje. "Hallo EMI, ik ben een grote fan van Starflam. Een vriendin heeft voor mij de cd gekopieerd. Maar er zitten geen teksten bij. Kunt u ze mij opsturen?" David schudt zijn hoofd. "Zo denkt de jeugd dus over de muziekbusiness."

David heeft half Europa afgereisd op kosten van de platenfirma. "De snoepreisjes zijn leuk meegenomen", lacht hij. Vorig jaar in augustus mocht hij drie dagen naar New York. "Een koppel begeleiden dat met een wedstrijd op Studio Brussel een gratis concert van Radiohead had gewonnen. Het podium in het Liberty State Park had geen achterwand. Zo kon je rechts het Vrijheidsbeeld zien en links de verlichte skyline van Manhattan, toen nog met de Twin Towers. Een echt kippenvelmoment."

Thuis heeft David 2.500 cd's en meer dan 1.000 platen. "Als veertienjarige schuimde ik al tweedehandsmarkten af op zoek naar vinyl. Mijn eerste single was 'Lola' van de Kinks." Om gratis concerten mee te pikken, deelde hij flyers van de Brusselse Vaartkapoen uit. "Ik ben altijd met muziek bezig geweest. Je moet echt gedreven en gemotiveerd zijn om deze job te doen. Voor ik promotiemanager werd, heb ik altijd verschillende jobs gecombineerd die op de een of andere manier aan muziek of media gelinkt zijn."

"Twee jaar nadat ik officieel had gesolliciteerd bij EMI ontmoette ik toevallig de directeur van de platenfirma op café. We babbelden even en enkele dagen later belde hij me op. Enkele gesprekken later had ik de job." Davids eerste opdracht was de promotie van Iron Maiden in Brussel, tweeënhalf jaar geleden. "Ik zal het nooit vergeten. Toen ik eraan begon, wist ik van toeten noch blazen. Ik ben dus als het ware ontmaagd door Iron Maiden. Zonder het te beseffen zit je plots met de grootste sterren van de wereld te werken. Gelukkig ging Iron Maiden superprofessioneel te werk. Dat is overigens altijd zo bij metalmannen."

"Het geeft voldoening als je een groep helpt door te breken in België. Zo weigerde Studio Brussel aanvankelijk om St Germain te draaien. Zogezegd te jazzy. Ik heb drie weken aan een stuk gezaagd om het toch te spelen. Nu kent iedereen St Germain. Ook Coldplay en de Gorillaz waren mijn werk. Momenteel geloof ik heel sterk in de Deense band Saybia, die zal hier ook nog scoren." Davids ogen glinsteren. Hij gaat volledig op in zijn werk, zoveel is duidelijk. "Ik probeer deze job met zoveel mogelijk fun te doen, zodat ik vergeet dat ik aan het werken ben."

De dag voor het optreden van Radiohead in New York werkte hij met Huey, de zanger van de Fun Lovin' Criminals, op Marktrock. "Ga zeker langs in The Shine Club en zeg dat ik u gestuurd heb, ik ben er mede-eigenaar van, had Huey mij gezegd. De avond in zijn club was echt onvergetelijk", herinnert David zich. "We werden langs een rij van honderden wachtenden door een stampvolle discotheek naar de speciale FLC corner begeleid. De zithoek werd speciaal voor ons leeggemaakt en een dienster voorzag ons de hele avond van gratis drank. Dat was echt wel rock-'n-roll."Naam: David Dalemans (29) Beroep: promotiemanager bij platenfirma EMI Plus: elke dag, elke minuut is anders Min: veel avond- en weekendwerk Opleiding: economie - moderne talen, tweejarige radio- en tv-opleiding in Cardiff (UK) Vroeger droomde ik van een job als: oorlogsjournalist Maandloon: als ik het per uur zou uitrekenen, zou ik beter bandwerk doen Toekomstmuziek: muziekcoördinator in een concertzaal of internationaal begeleiden van Belgische groepen

1 Sinéad O'Connor: The Lion And The Cobra (1987) "Meesterlijk debuut van Sinéad, mijn all time favourite artiest. Pure power en wat een stem! Ik ben zo'n grote fan dat ik ooit een plaat uit haar privé-collectie heb gekocht."

2 Prince: The Small Club - bootleg (1988) "Deze liveopname in Het Paard van Troje, een kleine club in Den Haag, wordt in Prince-milieus beschouwd als de beste liveopname van de man ooit. Vooral het nummer 'People Without' is fenomenaal."

3 Led Zeppelin: II (1969) "De tweede cd van de grootmeesters van de rock. Fans van Kyuss en Queens Of The Stone Age ontdekken deze groep nú en zien waar de stonerockgroepen hun mosterd hebben gehaald. De klassieker 'Whole Lotta Love' staat hierop, met dé knapste rock-'n'-rolloneliner ooit: "I wanna be your backdoor man."

4 Iron Butterfly:

In-A-Gadda-Da-Vida (1968) "Psychedelische acidrock van eind jaren zestig. Heb ik ontdekt op een psychedelic rock party toen ik achttien was. Was meteen van mijn sokken door de titeltrack van 17 minuten, die als een trip is opgebouwd. Fenomenaalste drumsolo ooit!"

5 Tous Les Matins Du Monde - soundtrack (1994)

"De soundtrack van een Franse film over het leven van de zeventiende-eeuwse violist Marin Marais. Deze cd zet ik op als ik 's nachts alleen op de autosnelweg rijd, volumeknop op maximum. Je kunt de muzikanten zelfs horen ademen en zweten."

Kristof Clerix Foto Jimmy Kets

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234