Woensdag 20/10/2021

Plaag, lach, ween, blaf, blaas, ontroer en bewonder

Arno bewijst meteen waarom hij thuishoort in de Eregalerij van Radio 2

Op papier was het geen voor de hand liggende combinatie. In praktijk, zo bleek in het casino van Oostende, evenmin. Daar werd Arno door Radio 2 gevierd voor een leven vol muziek. En dat was chic van een familiezender die vandaag niet meteen bekend staat omwille van zijn hoog rock-'n-rollgehalte.

Met de Eregalerij wil Radio 2 onderstrepen dat er ook in eigen land tijdloze popmuziek wordt gemaakt. Net als de vorige was ook deze editie er een van extremen: in het eerste deel stond het repertoire van John Terra centraal. Hij werd gecoverd door Helmut Lotti, Isabelle A en - een kippenvelmoment, zelfs - Barbara Dex, die met het van Yasmine bekende 'Diep In Mij' aangaf dat ze zich, zolang het juiste materiaal voorhanden is tenminste, kan meten met al wat cool en hip is. In één moeite beklemtoonde ze zo dat John Terra méér had gedaan dan alleen maar luchtige schlagers schrijven. 'De Dag Dat Het Zonlicht Niet Meer Scheen' - zijn bekendste nummer, even voordien door hemzelf gebracht - gaf ook al aan dat enige tristesse hem niet onbekend was. Lees er de tekst op na, en je komt uit bij iets dat van Johnny Cash had kunnen zijn.

Maar goed: Arno dus. The Van Jets, ook van Oostende, begonnen aan dit eerbetoon middels 'With You', een messcherpe cover van de TC Matic-classic met de onvolprezen Serge Feys op toetsen. Die bleef zitten voor het altijd weer bloedstollende 'Les Yeux De Ma Mère', waarvoor ook Arno zelf het podium kwam opgestapt. Het idee van Christel Van Dijck om het enfant terrible van de Belgische rock op een ernstige manier te interviewen was tot mislukken gedoemd, maar Le Plus Beau kreeg er op zijn eigen manier wel de lachers mee op zijn hand. Dezelfde lachers die tijdens 'Les Yeux' nog een traan hadden weggepikt. Want zo is Arno wel. Hij plaagt, troost, ontroert en blaft, vaak zelfs op hetzelfde moment.

Omdat op dit soort gelegenheden ook achteruit werd geblikt had de zanger zijn oude compaan Paul De Couter uitgenodigd, met wie hij samen een bluesy 'Gimme What I Need' bracht, een classic die nog in de New Yorkse punktempel CBGB's op de jukebox had gestaan. Ook Roland was van de partij. Samen scheurden ze 'Eyessight To The Blind' van Sonny Boy Williamson aan flarden. Arno liet het zingen aan Roland over, en blies zijn harmonica haast in stukjes.

Heel andere koek was de electro waarin de hyperkinetische Stromae 'Putain Putain' had gewikkeld: het nummer is nooit oud geworden, maar toch kon deze verjongingskuur geen kwaad. En 'Oh La La La' - waarvoor TC Matic-legende Ferre Baelen zijn onverslijtbaar basloopje nog eens kwam opvoeren - bleef ook zonder gitarist even verschroeiend. Alleen: het in hoofdzaak bejaarde publiek was toch eerder voor John Terra gekomen. "Het was zo luid dat ik mijn oorapparaat moest uitdoen", klaagde een zestiger achteraf op de receptie. Een groter compliment kan je Arno, inmiddels zelf ook 62, niet geven.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234