Vrijdag 25/06/2021

PixSea Award 2013: Kies uw kandidaat voor de publieksprijs van De Morgen

Vladivostok door de Belg Olivier Cornil, een van de deelnemende fotografen. Beeld Olivier Cornil
Vladivostok door de Belg Olivier Cornil, een van de deelnemende fotografen.Beeld Olivier Cornil

Tijdens het Internationaal FotoFestival in Knokke-Heist (van 25 maart tot en met 9 juni 2013 in Cultuucentrum Scharpoord) wordt de selectie van de PixSea Award gepresenteerd: een nieuwe internationale fotografieprijs die om de twee jaar zal worden ingericht door Cultuurcentrum Knokke-Heist in het kader van het Fotofestival. Ook u kan meestemmen, via de wedstrijd onderaan dit artikel.

De tentoonstelling toont werk van zeven beloftevolle fotografen : Andrea Geyer (D), Anouk Kruithof (NL), Benjamin Girette (FR), Olivier Cornil (BE), Noémie Goudal (FR), Annette Kelm (D) en Clare Strand (UK). Zij werden door een netwerk van Europese fotografie-experts genomineerd voor de 'Emerging Artist Award' als kunstenaars die zich onderscheiden door hun persoonlijke beeldtaal of hun vernieuwende omgang met het medium. De winnaars van de PixSea Awards krijgen elk 10.000 euro.

Met de nieuwe PixSea Award kijkt Knokke-Heist zowel vooruit als achteruit naar hedendaagse fotografie door zowel een gevestigde als opkomende fotograaf te belonen. De missie van deze kwalitatieve prijs is om de horizon te verbreden en de zeldzame parels van fotografie op te sporen en ze vervolgens voor te stellen aan het groot publiek doorheen een museale tentoonstelling.

null Beeld Andrea Geyer, Imagine To Be Here right Now
Beeld Andrea Geyer, Imagine To Be Here right Now

Andrea Geyer (D)
De fotoreeks Imagine to be here, right now maakt deel uit van een ruimer corpus onder de naam Comrades of Time. Het werk toont een politieke denkwereld die tussen verscheidene momenten in de geschiedenis heen en weer evolueert. De foto's sluiten aan bij het politieke klimaat rond de Occupy Wall Street-beweging en maken gebruik van originele bronteksten uit het Duitsland van de jaren 20 waar bij alle lagen van de bevolking een algemene politieke bewustwording op gang werd gebracht. Op de foto's worden de bronteksten tot brieven en aantekeningen getransformeerd en door een groep van hedendaagse jonge vrouwen tot leven gebracht.

null Beeld Johann Koenig Gallery
Beeld Johann Koenig Gallery

Annette Kelm (D)
De foto's van Annette Kelm lijken betekenissen te filteren tot een systeem van waarden en codes die tot stand komen en vorm krijgen via uiteenlopende vormen van beeldproductie en hun verspreiding op de kunstmarkt, in de media en bij de consument. Ze hebben het over sport en dagelijks leven net zo goed als over botanica, exoticisme, Hollywood en architectuur. Zij maakt zowel alleenstaande foto's als fotoreeksen rond individuele motieven en toont in haar tentoonstellingen een combinatie van foto's die zich niet laten vatten in een éénmalige lectuur van een thema of concept. Zij biedt de mogelijkheid om haar werk op verschillende manieren te bekijken, maar geeft nooit echt antwoorden, integendeel: de foto's lijken zich veeleer steeds meer aan antwoorden en verklaring te onttrekken.

I've taken too many photo's/I've never taken a photo Beeld Anouk Kruithof
I've taken too many photo's/I've never taken a photoBeeld Anouk Kruithof

Anouk Kruithof (NL)
Anouk Kruithof gebruikt fotografie hoofdzakelijk als visuele compositie: composities vanuit het perspectief van een persoonlijke visie, op een bepaald moment op een bepaalde plaats. Het is een eindeloos proces. Haar werk lijkt op een jamboree van drie elementen: het concept, het scheppingsproces en de vorm waarin het werk uiteindelijk haar bestaan vindt. Ze roert al deze ingrediënten zolang ze samensmelten in een perfecte balans op vlak van verhouding, poëzie en mysterie.

Arab Spring. Beeld Benjamin Girette
Arab Spring.Beeld Benjamin Girette

Benjamin Girette (FR)
Benjamin Girette (geboren in Parijs) raakte geboeid door fotografie tijdens zijn rechtenstudie. Hij leerde op zijn eentje foto's maken en kreeg al gauw belangstelling voor het werk van R. Depardon en Henri Cartier Bresson. Hun werk beïnvloedde zijn keuze om als freelance fotojournalist aan de slag te gaan. In 2008 organiseerde en creëerde Benjamin (samen met Guillaume Poulet Mathis) een project met 40 Europese fotojournalisten. Daarbij was het de bedoeling om een foto van Europa te maken op één precies tijdstip. Op 19 december 2008 brachten veertig lokale fotojournalisten verslag uit over allerlei human interest-verhalen die zich gedurende een periode van 24 uur in veertig verschillende Europese landen afspeelden. Deze verhalen onderstrepen allemaal de identiteit en diversiteit van het Europese continent. Sinds januari 2011 werkt Benjamin regelmatig voor het persagentschap IP3 Press dat onder meer zijn foto's van de Tunesische revolutie verdeelde. Benjamin keerde sindsdien regelmatig terug naar het land om er gedurende verscheidene maanden te werken in de marge van het 'grote nieuws'. Hij reisde ook regelmatig naar de Libische grens om verslag uit te brengen over de revolutie daar. Zijn foto's tonen de benarde toestand waarin de vluchtelingen uit Tunesië leven, de eerste zichtbare slachtoffers van de burgeroorlog in het land. Na deze opdracht reisde Benjamin naar Ventimiglia in Italië waar hij een aantal jonge Tunesische migranten volgde die naar Frankrijk proberen te gaan. Recenter fotografeerde hij ook de indignados in Spanje en het gevecht van een stad tegen de bouw van een fel gecontesteerde luchthaven nabij Nantes in Frankrijk. Zijn foto's verschijnen regelmatig in de internationale pers.

null Beeld Clare Strand
Beeld Clare Strand

Clare Strand (UK)
De voorbije tien jaar ontwikkelde Clare Strand een buitengewoon eigenzinnig en origineel oeuvre rond de idee van fotografisch bewijsmateriaal als een soort strikvraag of raadsel. Met een reeks projecten die begonnen met documentair bewijsmateriaal van sporen die waren achtergebleven op de plaats van de misdaad en die vervolgens de technieken van spookfotografie en de activiteiten van bezweerders en magiërs van naderbij bekeken, slaagde zij erin een imaginaire wereld op te roepen waarin wat je ziet altijd te maken heeft met het bezweren van ongeloof. Het werk situeert zichzelf tussen het wetenschappelijk en het surrealistisch discours en is van uitstekende makelij: is fotografie onbetrouwbaar, dan is ze in haar specifieke praktijk ook absoluut materieel en mooi. De belangstelling voor materialiteit bracht er haar het voorbije jaar toe te experimenteren met kleine fetisjistische fotomontages en met het vervaardigen van kleine raadselachtige fotopapieren sculpturen. Die laatste objecten, die de functie van fotografie als afbeelding volledig overboord gooien, liggen helemaal aan de andere kant van het spectrum tegenover haar even experimentele uitwissen van de grenzen tussen onderzoek en documentatie en het kunstwerk zelf.

Iceberg. Beeld Noémi Goudal
Iceberg.Beeld Noémi Goudal

Noémie Goudal (FR)
Noémie Goudal studeerde in 2010 met onderscheiding af aan het Royal College of Art. Haar werk was sindsdien al vaak te zien, niet alleen op solotentoonstellingen in Dublin, Milaan en Londen, maar ook op vele groepstentoonstellingen zoals o.m. dit jaar met Out of Focus: Photography in de Saatchi Gallery. Haar werk verkent de grenzen tussen fotografie en beeldhouwkunst: doeken en plastic die in verlaten gebouwen hangen en als watervallen een heuvel afstromen, grote collage-fotomuren die als trompe-l'oeils in verlaten gebouwen opgehangen zijn, en foto's van verlaten gebouwen die tussen sculpturale monumenten en fotografische droombeelden lijken te zweven. Als iets al die dingen bij elkaar houdt, dan wel het geloof in het vermogen van de fotografie om de reële wereld om te vormen en de grens tussen realiteit en illusie flinterdun te maken. Dit is de magie van fotografie als kunstvorm die tegelijk installatie, sculptuur en schilderwerk kan zijn. Het is ook fotografie als een vorm van ongrijpbare verhalenvertelling die op de grenzen van ons onderbewustzijn lijkt te zweven.

Vladivostok. Beeld Olivier Cornil
Vladivostok.Beeld Olivier Cornil

Olivier Cornil (BE)
Olivier Cornil is afkomstig uit Charleroi en is één van de meest veelbelovende en getalenteerde jonge Belgische fotografen. Cornil debuteerde met een onvergevingsgezinde sociale observatie (Carcoke) gevolgd door een autobiografische en melancholische reeks (Mon pays noir). Geleidelijk kwam zijn werk tot ontwikkeling naarmate hij in de loop der jaren verscheidene thema's aanpakte tijdens zijn reizen. Zijn 6x6-kleurenfoto's tonen zijn uitstekende beheersing van de beeldtaal. Cornil bracht in het voorbije jaar verscheidene mooie thematische artistieke fotoboeken uit met teksten en foto's. Ze getuigen van een grote maturiteit en schoonheid, en zijn ongelooflijk aangrijpend. Momenteel werkt hij aan de voorbereiding van zijn eerste monografie die deze zomer wordt uitgebracht door Yellow Now voor distributie op grotere schaal. 2013 wordt hopelijk het jaar waarin Olivier Cornil zijn reputatie als fotograaf weet te bevestigen en internationale erkenning krijgt voor zijn werk.

De shortlist en de twee Pixsea Awards werden geselecteerd door een internationale jury bestaande uit Els Barents, David Campany, Agnès Sire, Mark Van Moerkerke, Thomas Weski en Claude Blondeel (voorzitter) .

De PixSea Awards worden feestelijk uitgereikt op 23 mei a.s. en u kan erbij zijn! Kies nu zelf uw favoriet voor de publieksprijs van De Morgen en maak kans op een duoticket voor de prijsuitreiking. Meer info over alle artiesten vindt u hier.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234