Maandag 21/10/2019

Pinault opent tweede groots museum in Venetië

Tegelijk met de start van de Biënnale opent de Franse zakenman François Pinault (72), onder meer grote baas van Gucci, Puma en Christie's, vandaag in Venetië zijn tweede indrukwekkende museum voor hedendaagse kunst. Het grote schilderij Still Life van Luc Tuymans is een van de blikvangers. Na het stadspaleis Palazzo Grassi heeft François Pinault de immense, in onbruik geraakte opslagplaats van de Venetiaanse douane, Punta della Dogana, getransformeerd tot een gloednieuw museum voor hedendaagse kunst met vooral grootschalig werk. Doeken van Luc Tuymans en Marlene Dumas delen de fraaie, koele ruimtes met reusachtige schilderijen van Sigmar Polke, installaties van de gebroeders Jake en Dinos Chapman en Paul McCarthy, sculpturen van Thomas Schütte, Jeff Koons en Maurizio Cattelan en een fluorescerend totaalkunstwerk van Mike Kelley. Het Punta della Dogana lag er al jaren verwaarloosd bij. Nadat Pinault had gemerkt dat zijn prestigieuze plannen voor een museum voor hedendaagse kunst in Parijs toch maar tegengewerkt werden, stelde hij aan het gemeentebestuur van Venetië voor om zijn project te realiseren in het uit de vijftiende eeuw stammende, immense douanegebouw. Het driehoekige magazijn ligt strategisch op de punt van het eiland Dorsoduro, aan de splitsing van het Canal Grande en het Canale della Giudecca, en is zichtbaar vanuit de hele lagune van Venetië. De gemeenteraad van Venetië hapte toe. Pinault gaf de renovatie, goed voor 20 miljoen euro, in handen van de Japanse architect Tadao Ando, die ook al het Palazzo Grassi renoveerde. Ando wou aanvankelijk twee betonnen zuilen plaatsen aan de ingang van het museum als symbool van het samengaan van oud en nieuw, maar dat plan ging omwille van esthetische en praktische bezwaren uiteindelijk niet door. Ando restaureerde het pand in zijn originele staat, bracht opnieuw ramen aan die prachtige panorama’s over stad en water bieden, en incorporeerde een betonnen ‘doos’ in de aantrekkelijke baksteenarchitectuur. De renovatie is uitermate geslaagd, maar de openingstentoonstelling roept gemengde gevoelens op. De werken zijn jong en onlangs verworven ( de meeste dateren van na 2000), de selectie is zeer divers en getuigt van de al te brede smaak van François Pinault. Zo zijn er goedkope manga-achtige toestanden te zien van Marakami en flauw, seksueel behangselpapier van Robert Gober. Ook de fluorescerende installatie met parfumflesjes als cityscapes van Mike Kelley overtuigt niet. Een terneerdrukkend maar sterk ensemble van drie sculpturen van Thomas Schütte past dan weer wonderwel bij vier imposante schilderijen over dood en verdriet van Marlene Dumas. De negen toonkasten van de gebroeders Chapman, Fucking Hell, zijn tegelijk komisch en gruwelijk. Het is de Apocalyps die zich voltrekt in miniatuurlandschappen, waarin massa's nazisoldaten, deels als lijken en geraamten, trucks, tanks en treinwagons bemannen. Massa’s mensen bloeden, worden gespietst of storten zich van de rotsen. Oorlog als toppunt van absurditeit. Alsof taferelen van Bruegel en Bosch zich afspelen in Auschwitz en Hiroshima. Ook de doodse foto's van Hiroshi Sugimoto worden treffend geconfronteerd met een serie ‘lijken’ onder witte lakens van Maurizio Cattelan, die bij nader inzien in kostbaar carraramarmer zijn uitgevoerd. De burgemeester van Venetië, Massimo Cacciari, is verguld met het nieuwe Punta della Dogana. Volgens hem geeft Venetië blijk van durf en slaagt de stad erin het juiste evenwicht te vinden tussen geschiedenis en toekomst, tussen openluchtmuseum en levende stad. Niet alle Venetianen zijn het daarmee eens. Hier en daar is de kritiek te horen dat de Punta della Dogana niet langer een openbare plek is, een prachtig uitzichtpunt waar mensen vrij kunnen wandelen en elkaar ontmoeten, maar in privéhanden gevallen is. “Venetië is een hoer, de stad zwicht voor het internationale geld en houdt uitverkoop van haar schatten”, is het strenge oordeel van sommige Venetianen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234