Dinsdag 21/09/2021

Piepkuikens met ballen en branie

Entropology, de eerste plaat van School is Cool, is gebaseerd op Le Mythe De Sisyphe van Albert Camus. Backstage praten ze over Murakami en Descartes, meer dan over bier en borsten. De band is klaar om de wereld te veroveren met zijn poppy songs. Piepkuikens met verstand. Veel verstand. De Toekomst aan het woord: 'We willen een uitroepteken achter de wereld plaatsen. Wat is alles eigenlijk nog waard?'

ag ik een beetje breien tijdens het interview?" Vergis u niet. Wat volgt is geen belegen babbel met de beheerraad van de Boerinnenbond. Het is Nele Paelinck, de charmante violiste van School is Cool, die een sjaal breit voor haar vriendje. Geen bier op tafel in muziekcentrum Trix. Wel wol en breipennen. Rock-'n-roll, my ass.

De mannen en dame van School is Cool liggen niet wakker van hun imago. Ze willen gewoon vooruit. Potten breken. De hoogvlucht die de band de afgelopen twee jaar maakte is merkwaardig. Tot september 2009 was er van School is Cool gewoon nog geen sprake. Meer dan wat aanmodderen in een schimmig repetitiekot zat er niet in. Tot ze Humo's Rock Rally wonnen. Nu, eind 2011 ligt hun eerste plaat al in de winkel, hebben ze nagenoeg alle festivals in ons land compleet platgespeeld en haalden ze vijf nominaties voor de MIA's binnen (die ze helaas niet konden verzilveren). Het gaat verbazend goed vooruit.

Paelinck: "De voorbije twee jaar samengevat: ne stevige what the f***."

Johannes Genard (zanger en songschrijver): "Niemand had dit zien aankomen. School is Cool was oorspronkelijk niets meer dan een zijproject. Het leek me wel cool voor een Myspacepagina. Vandaar de ludieke naam. Gewoon een uitlaatklep. We wilden eigenlijk absoluut niet meedoen aan de Rockrally. Met Leafpeople, mijn vorige groep, werd ik er redelijk afgekraakt door de jury. Ik was daar niet goed van. Soit, ik ben content dat ik ons heb ingeschreven. (lacht)"

Is er nu een leven vóór en ná de Rally?

Paelinck: "En of. Wist ik veel dat er zoveel festivals een plekje klaar hadden voor de winnaar van het rockconcours. Twee weken na de wedstrijd was onze eerste single al ingeblikt. Eén grote verrassing. Plots hoorden we onszelf op de radio. Fuck man! Ik reed me bijna een ongeluk toen ik mezelf hoorde. En de Afrekening. Stemmen op je eigen band. Vreemd allemaal. En fantastisch.

"Het overkomt je gewoon. Je weet begot niet wat er allemaal op je afkomt. Je hebt het zelf niet meer in de hand, wat een enigszins beangstigend gevoel is. Het gaat plots héél erg snel. Je leven wordt gewoon overgenomen. Het genieten is voorlopig beperkt tot de uren op het podium."

Genard: "Je moet op pauze drukken en jezelf even afvragen: 'Is dit het nu? Is dit wat we willen? Willen we werken in de wereld van de popmuziek?' Alle uren beschikbaar zijn; afgrijselijk betaald worden en je job meenemen naar huis; en je vrienden niet meer zien: wat een kutjob (lacht)."

En nu? Is dit het nu?

Paelinck: "Absoluut. We willen dit héél hard. Punt. De voldoening van de muziek is ontzettend groot. Er volledig voor gaan. Niks anders. Ik ben speciaal gestopt met werken."

Genard: "Same here. Mijn studies filosofie staan 'on hold'. Eerst de muziek, dan de rest. Het is een keuze die je moet durven maken. Michael, de broer van Andrew (Van Ostade, floortomspeler van School is Cool, MD), heeft de groep intussen verlaten. Die moest gewoon zijn talent als filmmaker benutten."

Paelinck: "Andrew zelf heeft een prestigieuze theateropleiding laten schieten. Die keuze is gemaakt tussen de soep en de patatten. Vergeet niet: wij zijn al volgeboekt tot september 2012. We hebben gewoon geen tijd. Constant, 24 uur per dag, zijn we met School is Cool bezig. Het is een risico, maar wie vooruit wil moet niet in een bank gaan werken, waar je voor- noch achteruit gaat."

Genard: "Dit moet ons levenswerk worden. Van popsongs kunst durven maken. Maar nu moeten we er staan hé. Het is zover. We kunnen nu alleen hopen dat het lukt."

Matthias Dillen: "We willen eigenlijk gewoon de wereld veroveren. We gaan voor niks anders dan werelddominantie!" (lacht)

Van Ostade: "En een abonnement in de Efteling!"

Worden jullie nog als 'De winnaar van de Rock Rally' beschouwd, of toch als een volwaardige band?

Dillen: "Beide. Sommige groepen houden totaal geen rekening met ons. Maar dat deert niet."

Genard: "Wij zijn geen concurrenten van andere muzikanten. The Black Box Revelation? Wij maken andere muziek. Zolang je geen andere bands verdrukt, is er geen probleem. Amatorski heeft misschien hetzelfde publiek, maar hun muziek is compleet anders."

Die van jullie valt moeilijk in een hokje te plaatsen. Rockpop, zoiets?

Genard: "Het is vooral indie. Diverse en eclectische muziek. Uniek, denk ik. We spelen rock en pop. Iets aparts, al klinkt dat wel arrogant, maar het is gewoon zo. In de States behoren groepen als Arcade Fire en Sufjan Stevens tot het 'New Weird America'-genre. Wel, zo behoren wij tot 'New Weird Europe'. Althans over een paar jaar. We moeten bewijzen dat we dat niveau aankunnen."

Paelinck: "Avant-gardemuziek, dát spelen we.

Meer nog dan muzikanten zijn de dromers van School is Cool ook denkers. Entropology, hun eerste plaat, is gebaseerd op Albert Camus. Wie het woord entropology even googelt botst op de boeken van de Franse etnoloog Claude Lévi-Strauss. De lyrics van de Antwerpenaren gaan dus niet over gebroken liefdes en foute fuiven. Ze graven dieper. Het is geen zoektocht naar de waarheid, het is een zoektocht naar de sfeer waarin hun generatie baadt. Frontman Genard zuigt de wereld helemaal in zich op. Hij wil de tijdgeest voelen en proeven om die op muziek te zetten. School is Cool giet de problemen van lotgenoten in strofen en noten. Hoop en twijfel met drums en bassen.

Genard: "De teksten zijn donker, maar de muziek is opgewekt. Een van de terugkerende thema's in onze muziek is chaos. Er staat iets groots te gebeuren. Je voelt dat het niet goed gaat met onze wereld. Er gaan dingen veranderen. Net die sfeer willen we vangen in onze muziek."

Maak dat fin-de-sièclegevoel eens concreet. Wat gaat er dan precies veranderen?

Dillen: "Het is het einde van een bepaald denken. Om even heel concreet te worden: sinds 2008 verkeren we in een financiële crisis. Die crisis voelt aan als het failliet van een systeem. In hoeverre kunnen we een systeem nog verdedigen dat zo'n kwalijke gevolgen met zich meebrengt. Als je dat abstract maakt kom je in een soort eindigheidsdenken terecht. Wat komt er hierna?"

Met andere woorden: wat komt er na het kapitalisme?

Genard: "Nja, zoiets. Al willen wij ons helemaal niet politiek uitspreken. Het is een poging ons af te vragen wat er na het postmodernisme komt. Entropology is een wanhopige noch optimistische plaat. We willen een uitroepteken achter de wereld plaatsen. Wat is alles eigenlijk nog waard?"

Paelinck: "De grote waarheden zijn verdwenen. Honderd jaar geleden, bij de Eerste Wereldoorlog, spraken we van het einde van de ideologieën. Die tijd is teruggekomen. Het sociale welvaartsdenken verdwijnt, de democratie blijkt minder functioneel dan we dachten. We moeten alles opnieuw in twijfel trekken. Religie, politiek, de maatschappij in haar totaliteit."

Dillen: "En net die sfeer willen we dus weergeven. Hoe gaan we onszelf opnieuw definiëren. Hoe gaan we dat doen?"

Genard: "Muziek speelt hier een bijzonder belangrijke rol in. We moeten blijk geven van engagement via dingen die niet in woorden te vatten zijn. Daarom is onze muziek minder moedeloos dan de teksten. We aanvaarden de situatie zonder onze hoop te verliezen."

Dillen: "Als je ons bij optredens uit de bol ziet gaan, is dat niet gespeeld. We gaan volledig op in de muziek, in onze ideeën. We willen de mensen wel entertainen, maar er zelf ook van genieten."

Rock-'n-roll is anders. Bij verhalen over sociaal welvaartsdenken en postmodernisme beeld ik me niet meteen groupies en wodka in. Jullie hebben lak aan het imago van 'nerds'?

Dillen: "Dat interesseert ons gewoon niet. We zijn gewoon niet rock-'n-roll. Bij onze muziek horen geen stoere gasten die massaal drinken en vrouwen oppikken. Buiten de muziek drinken we ook niet veel. Behalve Nele misschien (lacht)."

Paelinck: "Backstage zit ik vaak te breien. 'Hey. Moet gij niet zitten snuiven?', zie ik de mensen vaak denken."

Genard: "We hebben ook wel periodes gehad in ons leven waarin we experimenteerden met allerlei 'fijne middelen'. Maar dat tekent ons niet. Het bepaalt onze muziek niet. Ons imago is juist dat we geen rockimago hebben. Wij moeten niet uitroepen: 'Look! I'm fucking awesome.' Het gaat niet om ons, het gaat om onze muziek."

Dillen: "Neem nu dEUS. Die band staat bekend om zijn party's. Het stereotiepe beeld: roken en drinken tot ze erbij neervallen. Die maken muziek waarmee ze zich als persoon uitdrukken. Heel veel andere groepen denken aan datzelfde imago te moeten voldoen."

Van Ostade: "Wij zijn doodgewone gasten. Geen rockdudes. Wij gaan ook naar de Lidl hé. Als je als fan een muzikant wilt benaderen, wil je toch niet dat die je afscheept. Macho zijn is niet nodig."

Wat is de ultieme droom van School is Cool? Toeren met jullie grote helden, Arcade Fire?

Paelinck: "Optreden op Pukkelpop was de grote droom. Daar stak een storm evenwel een stokje voor. Ik ben nog altijd bang van wolken en wind. Je komt ergens op een festival. Het eerste wat je doet is kijken naar de tent en naar de lucht. Maar Arcade Fire? Natuurlijk is dat een droom. Au fond is er geen verschil tussen optreden met Arcade Fire in Montreal of ergens in een Vlaams dorp voor een volle zaal."

Genard: "Ach, blijven genieten van het volk. Mensen die 18 euro betalen om ons te zien. Met hun kindje op de rug. En vollenbak meezingen. Dat het zo lang mogelijk mag duren."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234