Woensdag 21/10/2020

Podiumrecensie

‘Pied de poule’: een kleermaker om van te houden ★★★★☆

Titus De Voogdt als de verlopen Dieter in 'Pied de poule' van Studio Orka.Beeld Phile Deprez

De kleren maken de mens, en dus is kleermaker Wilfried een mensen-maker: in Pied de poule van Studio Orka is zijn retouche-atelier de schuilplaats voor een allegaartje aan onaangepaste individuen. Hij lapt ze op, naait ze aaneen, strijkt ze glad met alle liefde die hij in zich heeft. Maar wie stopt zijn verdriet?

Al vijftien jaar gaan de voorstellingen van Studio Orka over de poging van de mens om zichzelf graag te zien in een wereld die meedogenloos is voor wie buiten de norm valt. Vaak wordt dat verhaal van persoonlijke empowerment ingebed in een groter drama: een oorlog (Craquelé) of het verlies van een geliefde (Chasse patate). Niet zo in Pied de poule: hier geen tragische déclic die de boel laat ontvlammen, enkel de dagelijkse worsteling van vijf zeer invoelbaar getekende personages.

Spilfiguur is kleermaker en alleenstaande vader ‘Willy’ (Steven Beersmans), wiens hart te groot is, waardoor hij geregeld zijn atelier ingepalmd ziet door figuren die moeilijk met de wereld dealen: de verlopen Dieter (Titus De Voogdt), die zijn heil zoekt in karma en educatieve podcasts, de vulgaire Sam (Greet Jacobs), die elke tien minuten van outfit wisselt om zichzelf niet te voelen, en de nerdy Amy (Naomi van der Horst) die lacht met Sam maar eigenlijk hetzelfde doet via cosplay. Ze gebruiken Willy, maar Willy gebruikt ook hen: hun verknipte aanwezigheid stelt hem gerust in zijn normaliteit, waardoor hij zijn eigen verstarde leven niet dient te zien.

Het is de bewuste leugen (of: de verbeelding, de verkleding) die bevrijding brengt: net zoals de fictieve telefoontjes tussen Dieter en zijn dode moeder troost bieden, zo overtuigen Wilfrieds ateliergasten er hem uiteindelijk van om een ander pak aan te trekken, naar buiten te gaan en zich zo, voor één keertje maar, meester te voelen over zijn leven. Het levert een tragisch, magisch beeld op. De metamorfose leert ons dat de mens niet enkel ‘is wat hij is’, maar dat hij evengoed alles is wat hij droomt te zijn.

Orka vat het allemaal in een aards-realistische setting en licht, smakelijk spel. Het publiek kijkt door het naaiatelier uit op een openbaar plein, de angstaanjagende buitenwereld waar de personages doorheen struikelen. De dialogen zijn doorspekt van fijne humor en wereldwijsheid, de metafoor van het binnen/het innerlijk en het buiten/de kleding wordt doorgetrokken in vele visuele en tekstuele knipogen. Groots drama bevat Pied de poule niet, maar de mildheid van deze voorstelling, van een passende soundtrack voorzien door straatmuzikant Brando (Ephraïm Cielen), werkt helend. Steven Beersmans speelt de rol van zijn leven: wie niet van deze Wilfried houdt, heeft geen hart.

Op tournee tot 10/5.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234