Donderdag 08/12/2022

Piaggio Super Hexagon GTX 125: een ballerina voor de stad

De naam Piaggio zal de leek niet onmiddellijk iets zeggen, maar anders wordt het wanneer we eraan toevoegen dat het Italiaanse merk de legendarische Vespa's van zijn band liet en nog laat rollen. Een stukje geschiedenis is dan ook op zijn plaats.

Van onze medewerker

Louis Weenen

Het bedrijf werd in 1884 in Genua opgericht door Rinaldo Piaggio. Hij was dus de stichter van een onderneming die een belangrijke rol zou gaan spelen in de transportgeschiedenis. Die rijke brok historie is tastbaar aanwezig in het museum van het bedrijf, dat zich nu sinds 1920 in Pontedera bevindt. Aan dat museum werd vijf jaar gewerkt en ook de universiteit van Pisa heeft haar steentje bijgedragen tot het welslagen van de verzameling.

Blikvanger daar is natuurlijk de Vespa, de eigenzinnige scooter die voor vele van onze lezers hun jeugd bepaald heeft. De Vespa stond eveneens model voor de wederopbouw van het naoorlogse Europa. De Tweede Wereldoorlog spaarde de fabriek in Pontedera niet en Enrico Piaggio, die vader Rinaldo had opgevolgd, moest opnieuw beginnen. De fabriek had tot dan toe voor de luchtvaartindustrie gewerkt en er werd overgeschakeld op andere transportmiddelen dan het vliegtuig en de helikopter. Dankzij de intuïtie van Enrico zag de kleine Vespa in de lente van 1946 het levenslicht.

Ingenieur Caradinno D' Ascanio, die vanaf 1943 tewerkgesteld was in de luchtvaartafdeling van Piaggio, ontwierp een robuust vervoermiddel, dat zowel bij mannen als bij vrouwen in de smaak moest vallen, dat de kleren behoorlijk droog moest houden en waarmee men een passagier kon vervoeren. De scooter was geboren.

Het is bijzonder ironisch dat Caradinno helemaal niet van motorfietsen hield. Bij het ontwerp van zijn beroemde scooter gebruikte hij overvloedig zijn knowhow van luchtvaartingenieur. In 1946 verlieten de eerste vijftien Vespa's de fabriek. Eind '49 waren er al 35.000 van die scooters verkocht. Heel wat andere Europese landen hadden veel belangstelling voor de scooter, die zelfs in Indonesië geproduceerd werd. Een lijstje beroemde Vespa's om het geheugen even op te frissen: de bekende 1955 GS, de 50 in 1963, de 'Primavera' in 1968 en de PX in 1978.

Vespa heeft ook sociale geschiedenis geschreven. Tijdens de jaren vijftig en zestig, de 'Italiaanse dolce vita'-periode, was hij het vrijheidssymbool en eveneens te zien in tientallen films. In de wereldpers werd Italië het land van de Vespa genoemd. Naar aanleiding van zijn 50ste verjaardag in 1996, werden de ET2 injectie en de ET4 gelanceerd.

In ons land vinden we het Piaggio-bedrijf onder verschillende namen terug. Omstreeks de geboorte van de Vespa, nu meer dan een halve eeuw geleden, ontstaat de Vespa SA. In 1988 koopt de Nederlandse groep Nimox de onderneming en runt ze samen met een soortgelijk bedrijf in Nederland. Na een fusie in 1994 ontstaat Piaggio Benelux, met de hoofdzetel in het Nederlandse Tilburg en een afdeling in Zaventem. Het bedrijf is een volwaardig filiaal van de Italiaanse onderneming. Het magazijn voor de onderdelen, de algemene diensten en de logistiek bevinden zich in Tilburg.

Piaggio is natuurlijk niet Vespa alleen. De twee nog bestaande Vespa-modellen bestaan uit staal. Daarnaast zijn er tal van andere types onder de merknaam Piaggio zelf. Met één daarvan, de Super Hexagon GTX 125, hebben we zowat 300 kilometer gereden. Voldoende om onder de indruk te zijn van een aantal belangrijke kwaliteiten.

Deze Piaggio is een gedroomd vervoermiddel in de stad en in de rurale gebieden. Hij heeft een korte wielbasis, waardoor de beperkte grondspeling wordt gecompenseerd en men te maken krijgt met een zeer handelbaar voertuig. Automobilisten kunnen rustig aan hem denken als een alternatief voor de kortere verplaatsingen. Als ze twee jaar in het bezit zijn van hun B-autorijbewijs kunnen ze zonder bijkomende examens met hem de hort op. De beschermplaat vooraan en het originele, maar steeds doeltreffende windscherm, behoeden de bestuurder tegen vuil en tegen het slechte weer. In de ruime koffer achteraan kan men best wat spullen kwijt en ook in de ruimte naast de benzinetank is dat het geval.

Het gewicht van amper 147 kilogram valt best mee. Het op de bok plaatsen gebeurt zeer gemakkelijk. Wel zouden we een andere zijpoot suggereren. Het huidige exemplaar klapt via een veer automatisch dicht en dat kan bij verstrooide chauffeurs fatale gevolgen hebben voor de gezondheid van de 125. Voor men het weet ligt hij tegen de straatstenen. Een grote poot, met stroomonderbreker, zou veel veiliger zijn.

In het stadsverkeer levert deze automaat met een 11 kW krachtige ééncilinder leuke prestaties. Hij is vinnig genoeg om snel van het stoplicht weg te rijden en een defensief rijgedrag te waarborgen.

Met zijn topsnelheid van zowat 105 echte kilometer per uur doet hij het lang niet slecht op kleinere wegen. De vering, met vooraan een enkele telescoop met antiduiksysteem en achteraan een monoshock, doet het lang niet slecht, als het wegdek even meewil. Onder bepaalde omstandigheden, wanneer er bijvoorbeeld putten in de weg waren, had de voorvering het knap moeilijk. Die vering blijkt in ieder geval niet te zacht, zonder daarom een aanslag te plegen op het algemeen comfort.

Met de kleine wieltjes waarover hij beschikt, is het natuurlijk uitkijken voor de gevaren van de weg en ook het snel nemen van bochten moet doordacht gebeuren.

Op de autosnelweg kan strakke wind voor moeilijkheden zorgen. In dat geval is het gewicht de spelbreker. Beschouw die autosnelweg als te mijden, tenzij het niet anders kan.

Het zitcomfort valt best mee bij de Hexagon. Men kan naar wens gebruikmaken van een bijkomend rugsteuntje. Rijden met twee kan ook, op voorwaarde dat men de ritten kort houdt. Gewoonweg fantastisch is de verlichting, die de concurrentie met grote motorfietsen moeiteloos aankan.

Voor het remmen is een schijf vooraan en een schijf achteraan verantwoordelijk. Het remmen achteraan is niet zo'n succes, de remhendel voelt een beetje sponzig aan. Vooraan zit alles wel snor.

Een pluim krijgt de afwerking en de uitrusting. Het instrumentenbord bestaat uit een snelheidsmeter met kilometerteller en verder een benzine- en temperatuurmeter, aangezien onze Piaggio vloeistofgekoeld is. Men heeft ook nog recht op een digitaal klokje en dito thermometer. Zonder de verschillende controlelampjes te vergeten.

Deze leuke scooter verbruikt amper 4 liter, zodat je theoretisch goed zou zitten voor 300 kilometer per tankbeurt. Maar een dreigend reservelampje zorgt ervoor dat men lang voor die afstand al heeft bijgetankt.

Voor deze comfortabele kleine scooter moet behoorlijk wat geld worden neergeteld: 143.995 frank of 3.569 euro.

Wie graag veel gebruikmaakt van autosnelwegen met een scooter, raden we aan de komst van de nieuwste uit de X9-reeks af te wachten. Die ééncilinder 500 cc wordt begin 2001 verwacht en zal uitgebreid te zien zijn tijdens de Brusselse motorbeurs, die op 13 januari van volgend jaar de deuren opent.

Motor

Bescherming

Wendbaarheid

Verbruik

Verlichting

Uitrusting

Voorvering

Achterrem

Prijs

In het stadsverkeer levert deze automaat leuke prestaties

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234