Zondag 11/04/2021

Phil demonstreert, ploeg herleeft

Een gratuite metafoor, maar toch: de vulkaan Eyjafjallajökull inspireerde gisteren. Eén finale eruptie van Gilbert, de rest van het peloton meteen vleugellam. De eerste winst van Omega Pharma-Lotto dit seizoen is er een die heel veel goedmaakt.

Philippe Gilbert pakt uit op Cauberg en veegt met Amstel Gold Race nul weg voor Omega Pharma-Lotto

Gilbert is nu nog meer de ultieme Lottorenner. Een Waal en een winnaar, of hoe één renner twee lacunes opvult. Waar een Phil is, is een weg.

Emotie gisteren rond de rennersbus van Omega Pharma-Lotto: Ploegleider Herman Frison wilde zijn zonnebril niet afzetten. Hij ging ervan uit dat iedereen wel wist waarom. Even verderop ging sportief manager Marc Sergeant net niet in haiku’s spreken. Dat klonk zo: “Ik riep gaan en hij ging fantastisch. Het was prachtig weer met een prachtige winnaar.” Philippe Gilbert, dus.

Hij, de kopman, zorgde bij Omega Pharma-Lotto voor de eerste winst en dat was precies wat van hem werd verwacht. Gilbert zette bovendien dé trend van het voorjaar door: die van de verdiende winnaar. Van het Gentse Sint-Pietersplein tot het topje van de Cauberg: nog niet één keer voelde iemand zich gedupeerd. In Valkenburg had niemand daar ook recht op. Gilbert was de baas. Niets tegen in te brengen: één weergaloze versnelling, met Bert De Waele als springplank, en de strijd was gestreden.

Slechts één enkele keer kwam de eindzege van Gilbert in gevaar: toen Alexandr Kolobnev vertrok op negen kilometer van de streep en op weg leek naar een tweede Russische zege op rij in de Amstel. Hij begon alleen aan de slotklim, maar Jurgen Van den Broeck haalde hem met een overtuigende jacht in zijn eentje terug. Zo was de Amstel de ultieme goedmaker voor alles wat geweest is bij Lotto: gewonnen, met dank aan ploegmaats. Eerder had Gilbert zelf alles geneutraliseerd. Op de Eyserbosweg repliceerde hij Schleck, daarna ging ook Cunego aan de ketting.

Nochtans was de voorbije weken het gevoel gaan leven dat Gilbert niet goed was. Of liever: dat hij net niet goed genoeg was. Niet de vorm van vorig najaar, betekende dat eigenlijk. Maar als Phil af en toe ontgoochelt, komt dat alleen omdat hij zoveel probeert. En omdat hij zoveel verschillende dingen probeert. Gilbert wil Sanremo winnen en hij wil de Ronde van Vlaanderen winnen en de Amstel en Luik-Bastenaken-Luik. Wie zoveel doelen heeft, is gedoemd om teleur te stellen. Maar de realiteit is natuurlijk dat de heilige week van Phil gisteren pas begon. En voorlopig zit hij dus perfect op schema om de Fabian Cancellara van de klimklassiekers te worden. Twee keer winnen in acht dagen, het kan. Mathematisch zeker: in het najaar was Phil nog goed voor vier zeges in tien dagen.

Het kan, maar het is weinig waarschijnlijk. Want Phil is dan wel een alleskunner, de Amstel is hem beter op het lijf geschreven dan La Doyenne. Maar niemand die dus zal beweren dat het bij voorbaat uitgesloten is. De homo universalis Gilbert bracht gisteren een interessante discussie op gang. De vraag was: kan één en dezelfde renner in tijden van specialisatie nog de vijf monumenten winnen. Sanremo, Ronde, Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en Ronde van Lombardije zijn dat. Tom Boonen beweerde in de flandriens dat het niet kan, Gilbert meende gisteren van wel (zie interview). Fabian Cancellara is dezelfde mening toegedaan. En hij is momenteel ook de renner die er het dichtst bij staat, met drie stuks. Gilbert doet het voorlopig alleen met Lombardije.

Trouwens, de rol van die vulkaan uit de inleiding valt wel te verwaarlozen. Het deelnemersveld was ontdaan van een paar kandidaat-winnaars, maar dat doet niks af van Gilberts verdienste. Valverde was er niet bij, maar dat kwam vooral omdat hij er niet bij wilde zijn. Ploegmaat Garcia Acosta getroostte zich bijvoorbeeld wel de moeite van de calvarietocht richting Nederland. En nog een argument: de overgang van het Baskenland naar de klimklassieker is minder vanzelfsprekend dan die lijkt. Robert Gesink was andermaal Neerlands hoop, maar hij moest het aan zijn rennersbus voor een camera of vier herhalen: ik was gewoon niet goed genoeg. De Nederlanders vieren volgend jaar trouwens een jubileum: het zal dan precies een decennium geleden zijn dat een landgenoot hun klassieker won. De reactie van Erik Dekker: “Feestje, ja.”

Enig leedvermaak dus gisteren, ook bij toeschouwers op de Cauberg, ten aanzien van de Ollanders. Het kan verkeren in het Belgische wielerland. Vorige week nog in zak en as, één woensdag en één zondag later weer helemaal terug op de kaart. Met dank aan Sébastien Rosseler en Philippe Gilbert, twee vertegenwoordigers van het knelpuntberoep Waalse wielrenner. En de Ardennen moeten dus nog komen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234