Woensdag 27/01/2021

Peter Vandenbempt is voetbaljournalist bij de VRT en werd in 1995 door Wauters binnengehaald bij VRT-radio

“Jan heeft mijn werk op een heel ingrijpende manier beïnvloed. Hij had een specifieke manier van interviewen: hij ging nooit frontaal in de aanval, maar vroeg steeds wat hij moest vragen. De kritiek op zijn interview met Eddy Merckx nadat die uit de Giro van ’69 was gezet, vind ik daarom absoluut flauwekul. Het waren de mensen die zelf in die hotelkamer wilden zitten die hem daarop aanpakten. Jan wist wel dat het niet zijn meest kritische stuk was, maar gezien de omstandigheden was dat normaal.

“Jan legde een gezonde vorm van argwaan aan de dag. Dat probeer ik ook. En er is het technische aspect: de stem. Die moet wervend zijn. Versnellen, een pauze laten. Jan zei altijd: ‘Luister naar jezelf.’ Confronterend, maar je haalt er veel uit. Hij was een uitstekende leermeester, maar ook iemand die constant dicht op je huid zat. Dat zorgde voor een grote druk, maar maakte wel een betere journalist van je.”

Carl Berteele

is wielerjournalist bij de VRT en werd in 1980 door Wauters aan boord gehaald bij VRT-radio

“Jan was de ideale leermeester. Heel streng, maar altijd correct. Hij maakte er een punt van om het ook te zeggen als het goed was. Je kreeg eerst zeven keer onder je voeten, maar de achtste keer was het wel goed. En dan kon je weer tegen de volgende zeven keer.

“Ik kan niks slechts over hem zeggen, ook al zullen er mensen geweest zijn die niet altijd met evenveel plezier binnenkwamen als Jan er was. Hij woog op de sportredactie, ook met zijn lichaamstaal. Zijn ogen konden al eens vuur spuwen en dan viel er zo’n loden stilte. Ik was dan de eerste om met een kwinkslag de lont uit het vuur te halen. Jan kon dat wel appreciëren.

“Jan was en is sportverslaggeving op de radio. Als er vandaag een goed niveau gehaald wordt, is dat dankzij hem. De nieuwe generatie is zonder hem opgegroeid, dus proberen wij zijn erfenis door te spelen. Kritiek wordt nu wel moeilijker aanvaard, terwijl wij daar net heel veel uit haalden.”

“Eerlijk gezegd: ik behoor niet tot de groep mensen die nu de lof zingen van Jan Wauters. Ik ben een bewonderaar van de woordkunstenaar, maar op menselijk vlak had ik veel minder goede ervaringen met hem. Jammer, want mijn respect voor de vakman was grenzeloos. Jan gaf de werkelijkheid een stukje goddelijkheid. Anders gezegd: hij gaf de realiteit wat die tekort kwam. Hij haalde voetballers met de noppen uit het gras en deed ze in de hemel zweven. En renners gingen sneller rijden wanneer Jan ze beschreef. Ik herinner me dat ik als jonge gast van Brasschaat naar de redactie in Brussel reed, met Jan die op de radio de Tour versloeg. In de wagen had je toen het gevoel dat het aan het gebeuren was. Het leek dé rit van de Tour. Op de televisie in het redactielokaal bleek dat dan niet noodzakelijk zo te zijn. Dat is geen kritiek, noem het eerder een talent. Hij maakte ruimte voor dichten in de verslaggeving.”

“Mijn aderen leken vol lood te lopen, toen ik het nieuws over zijn dood vernam. Nochtans ken ik de verhalen van Jan als baas van de radio alleen via de overlevering. Jammer. Had ik met Jan gewerkt, dan was ik vandaag een betere journalist. Hij had lang voor mij door dat taal alles is in ons vak. Jan had de gave van de verbeelding, en hij kon die ook omzetten in het juiste woord. Ik herinner mij nog een Tourinterventie. Jan zat achteraan op de motor bij Jos Dewit. Hij foeterde, omdat de verbinding niet tot stand kwam en hij per se zijn ei kwijt wilde. Uiteindelijk lukte dat toch. En dan opende hij met de legendarische woorden: ‘Hier een rivier.’ Zo beeldrijk en tegelijk zoveel aan de verbeelding overlatend.

“Alles gaat voorbij, maar Jan Wauters blijft. En al wie de pretentie heeft om hem te evenaren: stop daar onmiddellijk mee. Jans impact was immens. Jan Wauters is dood en het gesproken woord is dat ook.”

“Jan had hele strenge selectiecriteria voor zijn mensen. Begin jaren tachtig had je bij de openbare omroep een gevreesd toelatingsexamen. Het duurde bijna een jaar. Jan introduceerde dat ook op de sportredactie. Het begon met een aantal trefwoorden en amper één op de drie daarvan ging over sport. Ik volgde toen vooral het voetbal, maar daar ging het nauwelijks over. Jan wilde dat sportjournalisten alle nieuws volgden. Hij heeft de sportjournalistiek naar een hoger niveau getild.

“Jan was de baas over een sportredactie met Carlos De Veene, Marc Stassijns, Frank Raes, Koen Meulenaere en mezelf. De beste redactie waar ik ooit voor werkte. Die hele kleine groep liet een heel directe feedback toe, wat iedereen beter maakte.

“Jan had een unieke combinatie: klasse, ambitie en een ongeziene passie. Hij vond telkens weer het perfecte evenwicht tussen kritische en boeiende verslaggeving.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234