Donderdag 26/11/2020

Interview

Perfume Genius: "Alles kan op elk moment naar de kloten gaan"

Perfume Genius.Beeld RV

Als junkie dwaalde hij jarenlang rond in de hel. Maar in de gedaante van Perfume Genius trok Mike Hadreas zichzelf op uit dat diepe dal. Op No Shape overwint de liefde zelfs al eens. "Maar de gedachte aan zelfmoord kan ik nooit helemaal van tafel vegen."

Mike Hadreas is er 35, maar nu al kan hij terugblikken op een bezwaard leven waar stokoude blueszangers hun hele oeuvre mee bij elkaar schrijven. Zo bracht zijn bloedmooie debuut Learning (2010) een hartverscheurend relaas van zelfmoord, depressie, drugsmisbruik en seksueel molest. Ook de volgende albums vormden de neerslag van een tijdperk waarin de lichtschakelaar zoek bleef. Zelfs op zijn meest strijdbare album Too Bright (2014) torste hij zijn lichaam nog 'als een rotte perzik', en voelde hij zich door de bank genomen 'opengereten als een varken'.

Vandaag kreunen de songs van Perfume Genius niet langer onder het gewicht van de wereld, homohaat of de gesel van zijn eigen kwelgeesten. De songs op No Shape moeten het eerder hebben van verwarring dan torment. “Een grote verbetering”, klinkt het zonder sarcasme. Het grootste probleem waar Hadreas anno 2017 mee kampt? “Het lijkt wel alsof ik met alle verslavingen ook alle lol uit mijn leven heb moeten verbannen”, zegt hij met een grimlach. “Behalve dit broodje américain dan.” Met gulzige happen werkt hij de preparé – beleg dat ironisch genoeg in Amerika niet bestaat – naar binnen. Het is een gulzigheid die notoire verslavings-junkies verraadt.

Niets kan ik met mate, knikt Hadreas. De vorige keer dat we hem spraken, zat hij bijvoorbeeld in het putje van de winter op het middenplein van een designerhotel te koukleumen om te kunnen roken als een schoorsteen – hetzelfde merk als James Dean – en hield hij een fles dieetcola steeds binnen handbereik. “Die verslavingen krijg ik steeds beter onder controle”, legt hij uit. “Maar het blijft een eeuwige strijd. Op deze plaat staat een song over mijn periode in Valley General, een ontwenningskliniek waar ik een meisje leerde kennen. Een tijdje terug zag ik haar terug. Aan haar blik, gedrag en uitgeteerde lichaam zag ik meteen dat ze hervallen was. Haar veroordelen voor die zwakte kon ik niet. Voor mensen als zij en ik druist een nuchter leven nu eenmaal in tegen ons instinct. Heel lang was ik er van overtuigd dat ik me nergens toe zou kunnen engageren, behalve drugs. Ik misbruikte mezelf en liet me misbruiken, terwijl ik wachtte tot me iets moois in de schoot werd geworpen. Voor ik ontnuchterde, bestond de wereld alleen in zwart en wit voor mij. Drank en drugs boden een tijdje lang redding, maar opeens werd die oplossing mijn probleem.”

Homohuwelijk

Tot Alan Wyffels zo’n tien jaar geleden in zijn leven kwam: eerst als drugsbuddy, dan als liefje en uiteindelijk zelfs als sparringpartner op het podium. No Shape eindigt toepasselijk met een naar hem vernoemde hommage, ‘Alan’. In die song zingt Hadreas niettemin de vreemde zin: “Everything is alright / How weird”. Volgens de songschrijver zou geen enkele zin zijn eeuwige gemoedstoestand béter kunnen vatten. “Ik ben zo onrustig en onzeker van aard dat ik zelfs op momenten van pure harmonie een addertje onder het gras vermoed. Ik verwacht dat alles elk moment naar de kloten kan gaan. Misschien is die vrees ook niet onterecht, denk ik vandaag. Hoewel Alan en ik niet eens weten of het huwelijk echt iets is voor ons, waren we ze gelukkig toen het homohuwelijk gelegaliseerd werd. Maar wanneer ik hoor dat men in de hoogste politieke kringen gelooft dat elektroshocks nuttig kunnen zijn om iemand minder gay te maken, dan blijf ik misschien best met één oog open slapen (lacht). Zelfs mijn ziekste, seksuele gedachten zouden vrij moeten blijven.”

Wurgseks

Daarmee verwijst Hadreas onbedoeld naar ‘Die 4 You’: een opvallend sensuele, nieuwe song, waarin hij de titel leende bij Prince, maar de boudoir-atmosfeer bij Sade. “Ben je ooit zo verliefd op iemand geweest, dat je je leven aan hem of haar zou vertrouwen?” vraagt Perfume Genius ons. “Daar gaat die song over, al gebruik ik het beeld van auto-erotische asfyxiatie. 'Limit every second left / Until I’m off balance' is een referentie aan wurgseks tot je klaarkomt. Of sterft (lacht). Ik ben oprecht jaloers op mensen die zover durven gaan in hun fetisj of fantasie: het toont aan dat ze weten wat ze willen, en moedig genoeg zijn om verder te gaan dan anderen. Tegelijk gaat de song over de intimiteit die ik bij Alan voel. (stilte) Al is de tekst natuurlijk voor interpretatie vatbaar: eigenlijk zeg ik ook zoveel als 'de enige vrede die ik zal vinden, is wanneer je me laat sterven.' Geloof me: ik sta vrolijker dan ooit in het leven, maar de gedachte aan zelfmoord? Die kan ik wellicht nooit helemaal van tafel vegen.”

Uit op 5/5 via Matador Records. Perfume Genius speelt 9/6 in de AB, 18/8 op Pukkelpop

Perfume Genius.Beeld RV
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234