Maandag 25/10/2021

Peking, hier komen we (o.v.)

Als aan zijn meerwaarde wordt getwijfeld, heeft het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité dat aan zichzelf te danken. 21 maanden voor de Spelen communiceerde de superkoepel dit weekend voor het eerst over Peking 2008. De lange mars op China begon veel te laat, maar wel met een geslaagde olympische stage in Sevilla. En de medailles? 'Atlanta evenaren zou mooi zijn.'

Hans Vandeweghe

SEVILLA l De BOIC-criteria voor de Spelen verlagen naar het niveau van de internationale sportbonden was een optie die snel werd afgevoerd. Uiteindelijk werd de strenge Belgische norm - ruw: top zestien in de wereld - behouden.

Met de ijver van de atleten op stage was niks mis. Zij deden hun uiterste best in de voor velen nieuwe omgeving van het Centro de Alto Rendimiento aan de oevers van de Guadalquivir in Sevilla. Een pijnlijke getuige van hoe erg het is gesteld met de topsport in dit land was de affiche voor deze campagne, met daarop de drie enige gouden medaillewinnaars van de laatste twintig jaar, van wie alleen Justine Henin nog onder de sportieve levenden is. Fredje Deburghgraeve en Ulla Werbrouck haalden hun top tien jaar geleden maar dienen tot op vandaag noodgedwongen als uithangbord. Sportdirecteur Eddy De Smedt kan alleen hopen op beterschap. Zijn discours is elke vier jaar min of meer hetzelfde: "In judo hebben we altijd medaillekansen, maar deze keer misschien maar twee. Dan is er wielrennen, waar we ook altijd een kans hebben. Hetzelfde geldt voor zeilen en paardrijden. Deze keer hebben we ook een medaillekans in atletiek, maar dan leggen we wel het hele gewicht bij een atleet."

Samengevat: de evenaring van Atlanta - toen we zes medailles haalden netjes verdeeld over alle kleuren - is het doel, maar het wordt (natuurlijk) moeilijk. "In aantal Atlanta evenaren zou al mooi zijn, maar als we weer twee keer goud zouden kunnen halen, zou dat fantastisch zijn. Op termijn moet het doel wel tien medailles worden."

De perceptie dat het BOIC een inerte koepel los van de topsportrealiteit is, ontstond tijdens de persconferentie ter afsluiting van de Spelen in Sydney in september 2000. Dat beeld heeft het BOIC in die zes jaar nauwelijks kunnen bijstellen. Tussen Sydney en Athene verzeilde het op de achtergrond omdat het geen antwoord had op de steeds groeiende macht van de Vlaamse sportadministratie en later de Vlaamse sportminister. In Athene maakte het zich helemaal belachelijk door de resultaten (een gouden en twee bronzen medailles) als goed te verkopen. Na Athene bleef het stil en leek het BOIC overbodig. De olympische winterslaap omvatte in een moeite ook de zomers van 2005 en 2006. En wat een tussentijds hoogtepunt moest worden - de honderdste verjaardag van het BOIC - werd een dieptepunt van mediocriteit waarin topsport maar een keer aan bod kwam en dan nog met een gedateerd verhaal over het Australian Institute of Sports.

Maar zie, de mooie nazomer lijkt het olympisch huis aan de Boechoutlaan weer tot leven te hebben gewekt. Het BOIC betwist dat het overbodig zou zijn. De mantra luidt nu 'samenwerking tussen alle actoren'. Daarin ziet het BOIC zichzelf als coördinerende partij. De stage in Sevilla heeft het zelfvertrouwen een duw in de goede richting gegeven. Terecht. Er vielen geen klachten te noteren bij de atleten of hun entourage, unaniem als ze waren in hun lof over de kruisbestuiving die tijdens zo'n multidisciplinaire stage ontstaat. Ze konden als toegift voor het eerst hun voorzitter Pierre-Olivier Beckers en chef de mission Philippe Rogge van dichtbij bewonderen. Het draaide gelukkig al bij al toch om sport en de roeiers waren de trekkers met dienst. Zij zijn kind aan huis in het CAR van Sevilla. A rato van twee of drie sessies per dag, zeven dagen per week, trainden ze op kruissnelheid.

Het element 'team' stond centraal in alle betogen, zowel on als off the record. Een voorbeeld is het Belgian Olympic Team, een concept waarin erg wordt geloofd, maar dat in die vorm alleen een optie is voor zwakke sportlanden met kleine delegaties.

Het samenbrengen van verschillende sporten en gemeenschappen zal uiteindelijk de unique selling proposition van het BOIC moeten worden. In al het andere - sociaal statuut, omkadering en vergoeding van atleet en trainer - hebben ze zich voor altijd de kaas van de boterham laten eten door de gemeenschappen, meer in Vlaanderen dan in Franstalig België. Toch is het BOIC op zoek naar nationale dossiers om zich sterker te profileren. Zo werkt het achter de schermen aan een joint venture met het Belgisch leger, die andere unitaire instelling die heel wat topsporters in dienst heeft.

De selectiecriteria zijn te vinden op:

http://www.olympic.be/Html/Sport/Games/OG/Pek2008/SelCrit-Beijing2008-N.pdf

Het samenbrengen van verschillende sporten en gemeenschappen zal uiteindelijk de 'unique selling proposition' van het BOIC moeten worden

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234