Dinsdag 27/10/2020

PASSAGE

Schrijvers duiken in hun boekenkast om een fragment uit de Nederlandstalige literatuur te selecteren dat een bijzondere waarde voor hen heeft. Deze week leest Dimitri Casteleyn de eerste paragraaf van Het dwaallicht van Willem Elsschot.

Een ellendige Novemberavond, met een motregen die de dappersten van de straat veegt. En mijn stamkroeg ligt, helaas, te ver in 't Westen om op te tornen tegen dat kille gordijn. Voor het eerst sedert zeer lang, want de jaren vlieden, zal ik ditmaal naar huis gaan, waar mijn ontijdige intrede beschouwd zal worden als een stap op de weg die tot inkeer leidt. Alle begin is moeilijk en beter laat dan nooit, zal mijn vrouw zeggen. Maar eerst nog een krant voor vanavond bij 't vuur, want als ik niet lees werkt mijn zwijgen verkillend op mijn huisgenoten. Och, ik begrijp best dat niets zo drukkend is als de aanwezigheid van een die voor zich uit zit te staren alsof hij alleen was, die nooit een grap vertelt noch iemand op de schouders slaat om hem moed te geven in zijn kwade dagen, die nooit vraagt hoe gaat het, of ben je gelukkig.

Wij waren geen lezers in onze collegetijd, mijn broer Jan en ik. Meer nog, we maakten er een sport van om in de bibliotheek zo klein mogelijke boekjes te kiezen voor onze verplichte boekrecensie. Op een dag meenden we het gevonden te hebben: een kleiner boekje dan Het dwaallicht vonden we nergens: minder dan 50 bladzijden!

Maar heeft die Willem Elsschot ons even liggen gehad, we wisten niet wat we lazen. We leerden reizen, we leerden een grote stad als Antwerpen kennen, we leerden zoeken zonder te willen vinden, we leerden dwalen in ons hoofd. Het boekje was zo snel uit dat we het een tweede keer lazen, en een derde keer en dat niet erg vonden: integendeel, elke keer ontdekten we nieuwe zaken die we eerder niet gezien hadden.

We werden benieuwd naar andere boeken van die vreemde schrijver, hij bleek ook nog fantastische gedichten te schrijven, en we vroegen ons af of andere schrijvers ook zo schreven. En we gingen lezen alsof ons leven ervan afhing. Ikzelf ging Germaanse studeren en beiden gingen we na onze studies in Leuven en Gent in een voor ons vreemde stad studeren, Jan in Manchester en ikzelf in Reims, op zoek naar iets wat we niet wilden vinden.

Door een genetisch lot op een ellendige novemberavond verloor mijn broer Jan zijn zicht, maar nooit zijn inkeer. Hij schakelde over op luister-cd's, ik bleef (papieren) boeken lezen.

Het kleinste boekje dat we hadden kunnen vinden, maakte ons de grootste lezers.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234