Donderdag 22/10/2020

ColumnJohn John & Missy

Pas nu hij er niet meer is, valt op hoe dominant de aanwezigheid van de televisie was in jullie ochtenden

Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (11) en Missy (7).

Twee paar ogen kijken je aan vanuit het schemerduister in de woonkamer. Het is ochtend en het enige geluid komt van de radio, enkel onderbroken door het gesis van de alweer verkalkte koffiemachine en de borrelende waterkoker. Je kinderen kijken je zwijgend aan. Ze wachten tot hun moeder en/of hun vader drie keer hebben gezegd dat het ontbijt klaar is en ze hun ­kleren moeten aantrekken. Dan komen ze uit hun ­schuilplaats, als nachtdieren naar een drenkplaats. De dag kan beginnen.

Voor het gezin is het verloop van zo’n ochtend nog nieuw en redelijk revolutionair. Sinds vorige maand wordt er ’s ochtends niet meer naar tv gekeken. Een wereld van verschil. Zo gezagvol mogelijk kondigde je het besluit aan het eind van de zomervakantie aan: we ­zouden proberen geen scherm meer te bekijken voor de school start.

De kinderen aanvaardden het met verbazend gemak. Dat is vooral zorgelijk voor de toekomst van de lineaire tv. ’s Ochtends mocht er sowieso enkel kindertelevisie gekeken worden, en dat hebben John John en Missy ondertussen wel gezien. Been there, done that, bought the T-shirt (dat laatste letterlijk, in het geval van Hoodie).

Met wat overdrijven zou je kunnen stellen dat je ­kinderen heel Ketnet onderhand uitgekeken hebben. Missy kan de scenario’s van Nachtwacht wel meelippen. Het pedagogisch ietwat schimmigere Nickelodeon dan, met zijn gedubte Amerikaanse rommelseries? Kennen ze ook helemaal uit het hoofd. Dus neen, eigenlijk vonden de kinderen het niet zo erg om voortaan aan intermittent tv-fasting te doen.

Pas nu hij er niet meer is, valt op hoe dominant de aanwezigheid van de televisie is geweest in jullie ochtenden. Bijna tien jaar lang ging het ongeveer zo: kinderen wakker, tv aan, klaar. Dat je voor die gewoonte geen opvoedkundige medaille ging krijgen, besefte je maar al te goed. Het was wat het was. Zodra John John en later Missy voor een tv-scherm konden blijven zitten, mochten ze er ’s ochtends voor gaan zitten. Zij nog als peuter Uki, Pingu en een fles lauwe melk, jullie een kop koffie, de krant en een moment van rust voor de dagelijkse storm van de dag.

Nu niet meer. Er wordt zowaar samen ontbeten, of alleszins wordt een van alle kanten moedige poging ­daartoe ondernomen. Er wordt gepraat. Over Trump, corona en de zieke juf. De conclusie klinkt zwaarwichtig, maar het lijkt alsof jullie nu pas ook ’s ochtends ­functioneren als een gezin. Elke ochtend weer loensen die twee paar ogen naar het zwarte scherm in de duistere woonkamer, maar de tv wordt met geen poot aangeraakt.

’s Avonds, als de schermtijd dan eindelijk aanvangt, spurten je kinderen van tafel. Bij de tafelhoek houdt John John halt. Hij keert terug en ruimt zelf zijn bord af. Je zoon grijnst. “Ik wist dat je dat ging vragen, toch?” Misschien komt het toch nog goed met die opvoeding.   

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234