Donderdag 13/08/2020

DM Zapt

‘Party Legends’ is veel te soft

Rapper Bushwick Bill, in animatievorm, in 'Party Legends'.Beeld Vice

Ronald Meeus zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: Party Legends op Vice TV. 

Ongetwijfeld heeft iedereen wel een verhaal over hoe hij tijdens een feest, bedwelmd door alcohol en/of andere roesmiddelen, dingen meemaakte of zelf presteerde die compleet niet door de maatschappelijke beugel kunnen. Een aantal van die feeststrapatsen uit het bijna continu in herhaling uitgezonden Party Legends op tv-zender Vice TV, waarbij Amerikaanse bekendheden hun waanzinnigste partyverhalen opdisselen, overstijgt nauwelijks het niveau van wat een gewone sterveling met een beetje tegenslag zelf al weleens kan hebben beleefd.

Toegegeven: de straffere vertellingen uit het rijtje gaan wel een eind verder, way beyond richting Absurdistan, waarbij het een wonder is dat de persoon in kwestie ze nog heeft kunnen navertellen. Per ongeluk je oog laten uitschieten door je bloedeigen, met een pistool bewapende moeder, nadat je het bij thuiskomst van een festiviteit nog nodig vond om een joint met PCP erin (fencyclidine, een hallucinogeen en dissociatief middel dat vooral in de jaren 80 erg populair scheen te zijn) te roken, is bijvoorbeeld niet iets wat iedereen snel zal meemaken. Rapper Bushwick Bill vertelde het met groot jolijt tijdens een van de twee uitzendingen gisteren, met één oog minder als bewijs.

Maar dat soort verhalen zijn eerder, euh, uitschieters in Party Legends. Het merendeel van de vier vertelsels per aflevering, waarbij de gebeurtenissen zelf in een animatiescène worden nagebootst terwijl de verteller ze voor een statische camera uit de doeken doet, is niet meer dan toogpraat. Hoe gek het uiteindelijk kan worden op een feest is altijd afhankelijk van twee dingen: in hoeverre word je spontaan aangetrokken tot geintjes, excessen en foute beslissingen, en in welke mate ga je nog verder wanneer je al over de schreef bent? Voor het betere soort van dat feesthistories is het vervolgens gewoon een kwestie van de juiste vertellers te vinden: vanaf dat punt doet het hold my beer-opbod de rest.

Voor een mediamerk als Vice, dat erg efficiënt de Amerikaanse tegencultuur een spreekbuis geeft, lijkt het me niet eens zo moeilijk om daarvoor in de juiste vijver te vissen. In die mate dat het me ook verbaast waarom het programma er na twee seizoenen (2016 en 2017) al mee ophield, en waarom ze sommige al te brave vertellingen tussen het aanbod niet tijdens de researchfase al de kop hadden ingedrukt. Er moet, in de juiste middens, ongetwijfeld al veel meer zijn gebeurd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234