Zondag 25/10/2020

Papa, ik lijk steeds minder op jou

Vanaf het midden van de jaren 1990 creëerde Jan Fabre solo's voor dansers waarmee hij een sterke band had. Cédric Charron, sinds 14 jaar compagnon de route van Fabre, is voorlopig de laatste in de reeks. Attends, attends, attends... (pour mon père) is meteen het persoon- lijkste portret.

Charron, in knalrood hemd en broek, glijdt het podium op in een nevel van rook. Donkere synthesizerklanken begeleiden hem. Hij klemt een lange houten stok onder zijn armen en gaat er achterover op hangen, als een Venetiaanse gondelier. Hij draagt echter geen platte rieten hoed maar een, ook al knalrode, bolle hoed met een brede vilten rand.

Meteen denk je, door de rook, aan Charon, de veerman van de dood. Hij zette, volgens de Oude Grieken, de doden de Styx over tegen betaling van een obool. Gek dat het bijna dezelfde naam is als... Charron. Of misschien herken je de Amerikaanse kunstenaar James Lee Byars, de 'poet of the gondola'? Diens voorliefde voor waanzin en toeval moeten Fabre immers wel inspireren.

Die veerman zwaait vervaarlijk met zijn stok, als een kendovechter, en neemt dan het woord. Zijn welluidende, diepe stem vertolkt de verzen van Fabre in het Frans, en op zijn Frans, met dat typisch Franse genot in het formuleren. De zwaarwichtige metaforen van Fabre klinken er bijna natuurlijk door.

Buikspieren

Dat komt ook omdat Charron voortdurend zijn vader aanspreekt. Als veerman, en dus als kunstenaar. In Fabres wereld is de kunstenaar dé mens bij uitstek die zich oefent in de omgang met de dood, die de dood elke dag weer beleeft. Maar Charron spreekt zijn vader ook aan als de zoon die weet dat zijn vader niet gelukkig is met zijn keuze voor het kunstenaarschap. Tijd verbeuzelen vindt hij dat. Charron protesteert: het leven is te belangrijk om het aan geldgewin te verkwanselen. Toch biedt hij zijn vader steeds weer een obool aan om de oversteek te wagen.

Dat moment komt telkens terug, als een halte in een lange tocht. Tussen die woorden in danst Charron. Zijn pezige lijf gaat wild tekeer. Hij veert op en stort neer, gaat overkop en trekt zich weer op met zijn buik- en beenspieren. Of hij gaat tekeer als een dolle hond, een letterlijk citaat uit As Long as the World Needs a Warrior Soul (1999), het eerste stuk van Fabre waarin hij optrad. Dat fragment krijgt hier een nieuwe betekenis als verbeelding van Kerberos, de hond van Charon.

Zo weet je meteen dat elke dans citeert uit zijn lange geschiedenis met Fabre. Op het einde spreekt hij de regisseur trouwens aan als een tweede, spirituele vader. Attends, attends, attends... is zo, ondanks de strakke vorm en de kleine reeks motieven toch een complexe, boeiende meditatie over leven en dood, kunstenaarschap, en relaties tussen vaders en zonen. Zonder één spat ironie, zonder flauw sentiment , maar toch sterk betrokken op Cédric Charron zelf. Bijzonder.

Op naar Montpellier

Montpellier Danse is het enige Zuid-Franse festival dat alleen aan dans gewijd is. Met zijn 34-jarig bestaan is het ook een van de oudste van Europa. Het bijt elk jaar de spits af van de festivalzomer: na Montpellier kun je doorreizen naar Avignon, Orange, etc. Het festival kende betere en mindere jaren, maar deze editie is erg aantrekkelijk en vooral gevarieerd. Verhalende dans staat hier ongegeneerd naast drastisch experiment. Grote namen staan naast jonge helden. Neem nu de grote Franse namen: Boris Charmatz, Emanuel Gat of Angelin Preljocaj voeren je naar heel andere werelden. Buitenlandse kleppers als Wayne McGregor, Israel Galván of onze Sidi Larbi Cherkaoui trekken het register nog verder open. Onder de jongere garde vallen intrigerende dames als Marlene Monteiro Freitas of Nacera Belaza op. En dan is er natuurlijk Jan Fabre, met zijn solo voor Cédric Charron. Vaut le voyage.

Van 22 juni tot 9 juli, diverse locaties. www.montpellierdanse.com

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234