Maandag 19/04/2021

Paarse god kon niet meer zonder PILLEN

Alles wijst erop dat Prince verslaafd was aan pijnstillers, een probleem dat zo acuut werd dat vrienden vlak voor zijn dood een verslavingsarts hadden ingeschakeld. Helaas kwam alle hulp te laat.

Prince Rogers Nelson stond bij intimi bekend als iemand die er een rigoureus gezonde levensstijl op nahield. Hij at veganistisch en tolereerde zelfs de nabijheid van vlees niet. Hij schuwde alcohol en marihuana, en als je met hem op tournee ging, was het ten strengste verboden beide te gebruiken. Maar zelfs sommige van zijn beste vrienden blijken geen weet te hebben gehad van Prince' verslaving aan pijnstillers, een probleem dat zo acuut werd dat enkele andere vrienden dringende medische hulp zochten bij dokter Howard Kornfeld uit Californië. Hij is gespecialiseerd in de behandeling van mensen die verslaafd zijn aan pijnmedicatie.

Kornfeld, die een behandelcentrum heeft in Mill Valley, Californië, zette zijn zoon op een nachtvlucht voor een ontmoeting met Prince. Op diens landgoed Paisley Park zouden ze samen een behandelingsplan opstellen. Toen de zoon van Kornfeld, Andrew, die bij zijn vader werkt, maar zelf geen arts is, in Chanhassen, Minneapolis - de voorstad waar Prince woonde - aankwam op donderdag 21 april, was hij een van de mensen die de entertainer levenloos aantroffen in de lift. De hulpverleners kwamen snel, maar konden Prince niet reanimeren. Hij stierf op 57-jarige leeftijd.

Terwijl de autoriteiten zich blijven buigen over de precieze doodsoorzaak van het pop- en rockicoon, wijzen steeds meer elementen erop dat hij bijzonder afhankelijk was geworden van pijnstillers, iets wat vooral hard aankwam bij enkele mensen die hem zeer goed kenden. Velen hielden de laatste dagen stand dat ze Prince nooit pillen hadden zien nemen, hoewel sommigen wel weet hadden van zijn heupoperatie enkele jaren terug.

Springen met plateauzolen

Toen zijn privéjet midden april een noodlanding moest maken in Moline, Illinois, nadat Prince het bewustzijn had verloren, besloten vrienden om in te grijpen. Prince verzekerde hen in de dagen daarop dat er niets aan de hand was. Hij had gewoon een griepje, volgens zijn publiciteitsagent. "Ik voel me prima", vertrouwde Prince zijn advocaat, L. Londell McMillan, toe twee dagen na de noodlanding. Drie dagen na dat gesprek met McMillan echter, besloten Prince' vertegenwoordigers op zoek te gaan naar een verslavingsarts.

Prince was erg gesteld op zijn privacy. Dat kan verklaren waarom hij zijn verslaving zo lang geheim kon houden. Aan de Jehovah's Witness Kingdom Hall in de buurt van zijn woonplaats, waar hij regelmatig de dienst bijwoonde, reageerden de medejehova's vol ongeloof op de eerste berichten van een mogelijke verslaving. Zelden liet Prince de muzikanten die met hem toerden weten hoeveel last hij in werkelijkheid had van zijn heupen, na tientallen jaren vol energieke optredens, en het op-en-neer springen met plateauzolen aan. Ze merkten enkel kleine dingen op, zoals het feit dat hij niet langer de spagaat deed.

"Er ging geen tournee voorbij, of hij moest optreden met pijn", zegt Alan Leeds, de tourmanager van Prince in de jaren 80, die later directeur werd van Paisley Park Records. "Hij was gewoon echt oldskool, hij geloofde in het idee van the show must go on, dus ik vind het niet vreemd dat hij medicatie nam om te kunnen blijven optreden." Maar zowel Leeds als anderen uit zijn entourage zeiden dat Prince het nooit met hen over pijnstillers had. En wanneer ze hem op de man af vroegen hoe hij het stelde, haalde Prince gewoon de schouders op en verzekerde hij hen dat hij zich prima voelde.

In tegenstelling tot de meeste sterren van zijn niveau, van wie bekend is dat ze uitgebreide entourages hebben en hele teams in dienst hebben om hun zaken te behartigen, was Prince verrassend zelfstandig. Hij reed meestal zelf en maakte afspraken buiten het medeweten van zijn assistent om. Maar het feit dat hij zo stond op zijn onafhankelijkheid, maakte het wel veel gemakkelijker om een geheim te bewaren.

Veel van Prince' beste vrienden, familieleden en medewerkers weigerden vragen over zijn gezondheid te beantwoorden. Het is dus niet duidelijk wie precies dokter Kornfeld contacteerde, maar iemand die op de hoogte was van de situatie zei dat de muzikant uit vrije wil op zoek was gegaan naar een behandeling.

De jongere Kornfeld werd naar Paisley Park gestuurd in een poging om de toestand van Prince te stabiliseren. Zijn vader nam vervolgens contact op met een arts in Minneapolis, die al zijn afspraken annuleerde op de ochtend dat Prince dood werd aangetroffen, zodat hij ruim de tijd zou hebben om de zanger te ontmoeten en een diagnose te stellen, vult William J. Mauzy aan. Hij is de advocaat van de Kornfelds. "We hoopten hem te stabiliseren in Minnesota en hem dan te overtuigen om te herstellen in het Recovery Without Walls-behandelcentrum in Mill Valley. Kornfeld zag het als een levensreddende missie."

Prince begon jaren geleden al pijnstillers in te nemen voor zijn kwaal, en besloot uiteindelijk om midden de jaren 2000 een heupoperatie te ondergaan. Daarna kreeg hij nog meer medicatie voorgeschreven.

Jason Kamerud, plaatsvervangend sheriff die het onderzoek naar de dood van Prince leidt, zei dat de onderzoekers onder meer willen nagaan of hij stierf aan een overdosis pijnstillers. Het kantoor van de sheriff laat voorts nog weten dat zelfmoord noch moord mogelijke doodsoorzaken zijn.

Ambtenaren van de Drug Enforcement Administration, een overheidsorganisatie die belast is met het handhaven van drugsgebruik, en het Attorney's Office, de procureur, hebben aangekondigd dat ze deel gaan uitmaken van het onderzoek.

Intiemer

Het mysterie rond de dood van de artiest is een weerspiegeling van zijn al even raadselachtige levenswijze. Hij vermeed de zogeheten selfie-cultuur en niemand mocht hem fotograferen op zijn landgoed. Maar tegelijkertijd opende hij regelmatig de poorten van zijn domein, en nodigde hij het publiek uit voor party's waarop hij de verzamelde menigte toesprak.

Op de zaterdag voor zijn dood had Prince dat net gedaan: blij als een kind onthulde hij een nieuwe paarse gitaar en piano in aanwezigheid van ongeveer tweehonderd gasten. Hij was net begonnen aan zijn memoires, met als voorlopige titel The Beautiful Ones. Bovendien had hij een tournee uitgestippeld door acht Amerikaanse steden.

Mensen die hem goed kenden, vroegen zich echter af of hij last had van een depressie, zeker nu zijn kwalen zijn vermogen om te blijven toeren beperkte, en ook omdat hij vaak neerslachtig was na het overlijden van Denise Matthews, ook wel bekend als Vanity, een ex-vriendin en medewerker, in februari. Tijdens een concert in Australië op 16 februari, de dag na haar dood, werd hij bijzonder emotioneel. "Iemand die ons dierbaar is, is overleden", vertelde Prince aan het publiek voordat hij het nummer 'Little Red Corvette' aan haar opdroeg. Later die avond zei hij tegen de toeschouwers: "Ik doe mijn best om geconcentreerd te blijven, het is een beetje zwaar voor mij vanavond."

Bezorgde vrienden zeiden dat ze onlangs nog de emotionele toestand van Prince hadden besproken. Hij had een aantal mensen verteld dat hij zich depressief voelde, en sommigen vermoedden dat hij ook professioneel in een dip zat. Het is zelfs zo dat Prince een aanbod van 85 miljoen dollar (bijna 75 miljoen euro) voor een grootschalige wereldtournee afwees, omdat hij liever een reeks kleinere optredens deed, zei Kim Worsoe, zijn tourmanager. "Ik doe geen tournees, ik organiseer events", vertrouwde Prince Worsoe nog toe.

Anderen zeiden dan weer dat ze nooit iets aan hem merkten dat op een depressie wees. Die kleinere concerten, zei Damaris Lewis, een vriendin en danseres, toonden net aan dat hij in het reine was met zichzelf. "Zijn fans waren zijn familie", zei ze.

Prince had op oudejaarsavond nog een groots optreden gegeven op de Caraïben, maar tijdens zijn laatste performances meed hij alle bombast en een veelkoppige band, en koos voor iets intiemers en minder belastends: gewoon hij en zijn piano. Hij noemde dit trouwens zijn Piano and a Microphone-tour.

In maart organiseerde hij een last minutefeestje en optreden in New York om zijn memoires aan te kondigen. Hij speelde drie concerten in Canada alvorens hij terug naar huis keerde op 23 maart en daar een dienst bijwoonde in de Jehovah's Witness Kingdom Hall, gekleed in een pak met stropdas, zijn haren strak achterover gekamd.

Prince bekeerde tot dat geloof in 2003. Hij zou, zoals het getuigen van Jehova betaamt, ook van deur tot deur zijn gegaan. In het gezelschap van een collega bezocht hij mensen in zijn buurt. Hij stelde zichzelf steeds voor als Rogers Nelson, en citeerde uit de Bijbel. "Hij was enorm begaan met spiritualiteit", zei Graham. "Hij was altijd al geïnteresseerd in de Bijbel en voelde veel liefde voor God."

Volgens kennissen zouden die grote toewijding aan religie en zijn hypergezonde levensstijl hebben kunnen bijgedragen tot een gevoel van schaamte over zijn groeiende afhankelijkheid van medicatie.

Griepje

De volgende concerten op het programma waren twee optredens na elkaar, op 7 april in het Fox Theater in Atlanta. Toen ze rond 10 uur die ochtend haar tanden aan het poetsen was, kreeg Lucy Lawler-Freas, de promotor in Atlanta, een telefoontje van tourmanager Worsoe: Prince had de griep. "Hij kan nauwelijks spreken, hij is vreselijk hees", vertrouwde Worsoe haar toe. Het was de allereerste keer in meer dan 25 jaar dat de zanger een show zou annuleren, stelde Worsoe. Maar twee dagen later verplaatste Prince het concert naar 14 april.

Op die nieuwe datum landde Prince pas laat in Atlanta en er moest een politie-escorte worden ingeschakeld zodat hij op tijd zou aankomen. Hij zei dat hij zich nog steeds ziek voelde, maar eens in de kleedkamer, waar water en vers fruit hem opwachtten, zei Worsoe dat er helemaal niks te merken was van een griepje.

Met een uitgekamd afrokapsel beklom Prince het podium. Hij stapte op zijn paarse piano af, omringd door kandelaars, en speelde twee sets. Een om 19 uur, een om 22 uur. "Hij was fenomenaal", zei promotor Lawler-Freas. Geen enkel teken van de griep.

De artiest zei dat het zijn beste optreden aller tijden was, herinnert Worsoe zich. Maar kort daarna klaagde hij over maagpijn. Prince wilde terugkeren naar Minneapolis om een dokter te raadplegen, zei Worsoe. Hij vroeg om optredens in St. Louis, Nashville en Washington, die de week erop waren ingepland maar nog niet aangekondigd, uit te stellen.

Prince en twee andere passagiers gingen aan boord van zijn privéjet, die op vrijdagochtend om 00.51 uur vertrok, na het optreden in Atlanta. Iets meer dan een uur na het opstijgen liet de piloot via de radio aan de luchtverkeersleiders weten dat een passagier het bewustzijn had verloren. Het vliegtuig, dat op slechts 48 minuten van de plaats van bestemming was in Minneapolis, maakte rechtsomkeert en landde in Moline, Illinois omstreeks 01.18 uur.

Zijn bodyguard droeg Prince uit het vliegtuig naar de hulpdiensten die klaarstonden. Ze brachten hem vliegensvlug naar een ziekenhuis. Hij kreeg een dosis Narcan geïnjecteerd, een stof die voornamelijk wordt toegediend aan mensen die een overdosis opiaten innamen. Prince bleef slechts een paar uur in het ziekenhuis voordat hij terug naar huis vloog. Omdat hij een absolute meester was wat betrof het manipuleren van zijn imago, begon hij meteen met de vormgeving van het verhaal: hij organiseerde een feestje bij hem thuis de volgende avond. Later reed hij nonchalant met zijn fiets rond op de parking van een winkelcentrum.

De dood van Bowie

Mensen uit zijn omgeving vroegen Jeremiah Freed, een blogger bekend van drfunkenberry.com, te helpen bij de aankondiging van het feest zaterdagavond. Vóór die avond, zei Freed, had hij zich nooit echt zorgen gemaakt over de gezondheid van Prince, hoewel hij wel was geschrokken van iets wat de muzikant hem vertelde in januari. De paarse god had het over de dood van David Bowie, en zei dat hij in zijn dromen met overledenen kon communiceren.

Toen Prince arriveerde op het feestje, voordat hij in het volle zicht van het aanwezige publiek was, "zag hij er overstuur uit", vertelde Freed. Ze keken elkaar recht in de ogen. "Toen ik hem daar zag, was er geen spoor van een glimlach te bespeuren."

Andere vrienden namen eveneens contact op met Prince tijdens het weekend, bezorgd over wat er op het vliegtuig was gebeurd. Hij had slechts één duidelijke boodschap voor hen: "Ik ben oké." Omdat ze wisten hoeveel belang de muzikant, die geen mobiele telefoon gebruikte, maar wel constant surfte op zijn zilveren MacBook, hechtte aan zijn privacy, vertelden zijn vrienden dat ze niet doorvroegen.

Op maandag 18 april kreeg promotor Lawler-Freas te horen dat ze acht nieuwe tourdata nog niet mocht bevestigen. Prince was van plan om die week een pauze in te lassen.

Hij leek zijn dagen vanaf dan vrij gewoontjes door te brengen, al bracht hij wel een bezoekje aan de Dakota Jazz Club in Minneapolis op dinsdag 19 april. De volgende dag, stelde de politie, zette iemand hem af bij zijn landgoed rond 20.00 uur. Hij werd er donderdagochtend dood aangetroffen.

"Als we echt alles op de correcte manier willen doen, en het bij het rechte eind willen hebben, dan denk ik dat je op de rem moet gaan staan", stelt sheriff Kamerud. "Sommige onderzoeken zijn als puzzels met 50 stukjes, sommige zijn als een puzzel met 10.000 stukjes. Dit onderzoek is er eerder een van de tweede soort."

Freed, de blogger, verklaarde dat hij de berichten over de verslaving aan pijnmedicatie nauwelijks kon geloven. Prince zou immers iedereen in zijn band die te maken had met drugs hebben geholpen, en zelfs de kosten van de behandeling op zich hebben genomen, vertelde hij. Als je drugs gebruikte, "mocht je gewoonweg niet met hem samenwerken. Dan mocht je je job vergeten."

© NEW YORK TIMES

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234