Dinsdag 21/01/2020

Paars-wit verslaat Genk op inzet (4-1)

Bart Goor (l.) belichaamde als geen ander de metamorfose van Anderlecht. De Rode Duivel maakte dit seizoen vooral een uitgebluste indruk maar zaterdag leek hij wel een Duracellkonijn dat van geen ophouden wist

L'Anderlecht nouveau est arrivé

Anderlecht heeft het zaterdag niet begeven. De Brusselse club, die na vernietigende kritiek onder enorme spanning stond, legde alle critici het zwijgen op door Racing Genk met sprekend gemak in te maken (4-1). Opvallend was vooral dat paars-wit dat vooral op inzet en strijdlust deed. Anderlecht nestelde zich zo weer in het spoor van leider Club Brugge, dat vrijdag al de maat nam van rode lantaarn Lierse. Standard zag zijn wedstrijd gisteren afgelast, met 'dank' aan de ijzige koude die de Luikse grasmat tot een onbespeelbare, harde akker had herleid.

Anderlecht

Eigen berichtgeving

Valerie Hardie

Bij geen enkele club in dit land breekt er zo snel een crisis uit als in Anderlecht. Eén keer een draw (Cercle) en het rommelt al. Als daar nog een nederlaag (GBA) op volgt, staat het huishouden bij paars-wit helemaal op stelten. Bart Goor, die al vijf jaar ervaring opdeed bij Sporting, wist meteen hoe laat het was: "Crisis." En wat zei Herman Van Holsbeeck, manager van RSCA? "Crisis." De eerste die dan voor zijn job mag vrezen, is de trainer. Franky Vercauteren vond net zomin als zijn illustere voorgangers Hugo Broos en Aimé Anthuenis het elixir waar Anderlecht zo'n nood aan heeft: een cocktail van regelmaat, inzet en ploeggeest. Het kostte Sporting dit jaar al 23 punten en wie weet in juni ook de titel.

Twee van die ingrediënten waren zaterdag wél aanwezig in de kraker tegen Genk. Anderlecht knokte en tackelde voor elke bal en ze deden dat zowaar met z'n elven. Nicolas Frutos zal nooit een schoonheidsprijs winnen - niet voor zijn stijl en nog minder voor zijn looks - maar de Argentijnse spits werkte zich wel uit de naad. De Genkse doelman Jan Moons zag meer dan eens de dreigende schaduw van Frutos op hem afstormen telkens hij moest ontzetten. Bart Goor belichaamde als geen ander de metamorfose van Anderlecht. De Rode Duivel maakte dit seizoen vooral een uitgebluste indruk maar zaterdag leek hij wel een Duracellkonijn dat van geen ophouden wist. Voorin, achterin, centraal, op links, Goor rende zich de benen uit het lijf. Genk was geheel van zijn melk door zoveel engagement. Hugo Broos kon zijn ogen waarschijnlijk niet geloven.

Yves Vanderhaeghe legde zaterdag de vinger op de wonde. Wie bij Anderlecht een riant contract tekent, zo constateerde hij, durft al eens gemakzuchtig te worden. "Dit is een les", zei Vanderhaeghe. "Voor al wie aan een carrière bij Anderlecht denkt: je moet je élke week geven." Het duurde lang voor dat besef in de Brusselse vestiaire begon te leven, want pas zaterdag legde Vercauteren er voor het eerst zelf de nadruk op: inzet. Als Sporting die inzet op wekelijkse basis kan linken aan zijn klasse, is het meer dan ooit favoriet voor de titel.

Net daar knelt het schoentje. Anderlecht is een uiterst labiele patiënt. De ene week kan het spetteren, de andere week sputteren. Vooral op verplaatsing maakt paars-wit er een zootje van: 14 op 33 is een erg bedenkelijk rapport. Hun enige troost is dat Club Brugge het op verplaatsing amper beter doet (15 op 33). Voorzitter Roger Vanden Stock herhaalde dit weekend terecht dat het kampioenschap buitenshuis wordt beslist. In dat opzicht wordt de trip naar Moeskroen van komende weekend een grote test. Blies de zege tegen Genk - de eerste topper die Anderlecht dit seizoen kon winnen - de Brusselse club nieuw leven in of hervalt ze gewoon in haar oude zondes?

In Moeskroen moet Anderlecht bewijzen dat de ploeggeest die ze tegen Genk toonde, niet eenmalig is. Ook dat is al jaren een knelpunt in het Astridpark: te veel individu, te weinig ploeg. Eén na één waren ze uit op persoonlijk succes en vooral op een lucratieve transfer. Aruna Dindane voetbalde de sterren van de hemel, tot hij de roep van het grote geld hoorde. Christian Wilhelmsson kickt op technische kunstjes en verleidde daar al buitenlandse scouts mee, alleen vergeet hij soms dat een simpele pass net zo efficiënt kan zijn. Voor Vercauteren is het een helse opdracht om al die ego's in functie van het geheel te doen denken en voetballen.

Een bijkomend probleem bij Anderlecht is de leeftijd. Yves Vanderhaeghe is er 36. Bart Goor 32 en Pär Zetterberg 35. Van hen kun je verlangen dat ze er week na week staan maar of hun 'ouderdom' dat toestaat, is zeer de vraag. Als Zetterberg de ruimte krijgt zoals hij die van Genk kreeg om te voetballen, kan hij nog altijd het verschil maken. Maar als de Zweedse spelmaker een waakhond op zijn lijf krijgt die hem geen meter gunt, kan hij zijn stempel niet drukken. Zijn jongere vervanger, genaamd Marius Mitu, kon tegen GBA alvast niet de indruk wekken dat hij een volwaardig alternatief is.

Voorlopig gunnen we Anderlecht het voordeel van de twijfel. 'L' Anderlecht nouveau est arrivé.' Alleen is het nog de vraag of het een grand cru wordt, dan wel een ordinaire tafelwijn. Over een week wordt ze ontkurkt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234