Maandag 18/01/2021

Paars-groen 'loungen'

De gerechten ontstijgen de banale dagschotel

Zijn ze echt of vals? In het portaal van het très branché restaurant Khnopff in Brussel hangen drie schilderijtjes van de meester naar wie het restaurant is genoemd. De dienster zegt dat het echte zijn. Fernand Khnopff had hierboven zijn atelier, weet ze ons te vertellen, maar daar is niets meer van over. Intussen is er al een benzinestation geweest op deze plek, en het enige wat nog aan de vroegere bewoner herinnert, zijn de schilderijen in de hal. Nu ja, twee van de drie zijn toch echt, nuanceert ze. Mijn gezelschap, gespecialiseerd in hedendaagse kunst, gelooft er geen bal van. "Geverniste reproducties", is haar onverbiddelijke verdict. Ik ben geneigd haar te geloven, want wie hangt nu drie echte doeken in een portaal waar de deur gewoon de hele dag openstaat? Afijn, we liggen er niet wakker van, zolang de tonijn en de carpaccio maar geen geverniste nep zijn.

Op en rond de Charleroisesteenweg in Brussel schiet het ene trendy restaurant na het andere uit de grond. Khnopff heeft duidelijk de ambitie om de koploper te zijn. De eigenaars huurden niemand minder dan Miguel Cancio Martins in, de man die van de inrichting van lounges, bars en clubs zijn levenswerk heeft gemaakt. Portugees van oorsprong studeerde hij in Brussel af aan St-Luc en tekende hij onder meer voor de meest mondaine plekken als de Buddha Bar, le Barfly, Man Ray en The Monkey's Club in Parijs, en hij ontwierp ook restaurants en hotels in Marbella, Sardinië, Hamburg, Londen en Singapore.

Paars is de hoofdtoon in Khnopff, paars in verschillende nuances, afgewisseld met zwart en lichtbeige, en voor de leuke, lage zeteltjes met geelgroen. Het restaurant is een grote, hoge ruimte, waarin de pilaren nog getuigen van het vorige leven als benzinestation, die ingedeeld is op drie niveaus, met enorme, kruisvormige luchters en een klein paars Khnopff-motiefje op de linnen servetten.

"Echt wel het grotestadsgevoel", zeggen we, en kijken naar de mannen die in hemdsmouwen tegen hun gsm zitten te praten, en de dame naast me op de halfronde bank, die haar poedel op een handdoek legt en hem stukjes zwaardvis voedert.

De kaart is, zoals het een trendy plek betaamt, werelds. Rundscarpaccio met pistou en tapenade, open ravioli van kreeft met tomaat en basilicum, groentewok met geroosterde artisjokken en parmezaan, ossobuco van lotte met linguini in inktvisnat... De prijzen zijn ook branché: voorgerechten rond 13 euro, hoofdgerechten tussen 12,5 euro (rundstartaar) en 24 euro (gebakken tong met gekookte aardappelen). De nagerechten ('Zinneke au chocolat blanc' of 'Bounty accompagné de tuiles au coco') krijg je voor 7 euro. Maar, en dat stemt ons gunstig, er is een businesslunch van 12,5 euro met keuzemogelijkheden (hoofdgerecht + voor- of nagerecht) en er zijn diverse wijnen per glas verkrijgbaar. Vandaag biedt dat lunchmenu keuze uit onder meer salade van tomaat en mozzarella, een bordje rauwe ham of garnalencocktail om te beginnen, en twee visgerechten en een vleesgerecht erna. We bestellen een glas witte huiswijn, uit de Pays d'Oc, Terre Dieu 2001 (3 euro), en we krijgen een mooi groot glas op een hoge voet, met een frisse, typisch bloemige sauvignon. De ouderwetse garnalencocktail lokt ons allebei, vervolgens wordt het tilapia met puree voor de ene, en eendenborst met groene peper voor de andere.

Garnalencocktail, zegt N., "dat is echt zo'n ouderwets 'Boerinnenbond-kookboek'-voorgerecht waar ik opnieuw trek in krijg." Bij ons thuis, vertel ik, was dat vroeger een echt feestgerecht, grijze garnalen in een glas, waarop de kinderen, met behulp van een kartonnetje, een halve cirkel peterselie mochten strooien. De cocktail die we krijgen, heeft niets van de Boerinnenbond maar alles van het 'designbord': drie reuzengarnalen op een bedje van te zuur aangemaakte sla, en het glaasje cocktailsaus ernaast.

Bij het hoofdgerechten nemen we van dezelfde wijn een rode versie (cabernet sauvignon en syrah), en we moeten eerlijk toegeven dat, voor een bescheiden lunch, op bediening en presentatie weinig aan te merken valt. Maar we bekennen eerlijk dat we er anders tegen aan zouden kijken als we de à la carte-prijzen zouden betalen of ons begeven aan een folietje op de wijnkaart, bijvoorbeeld de Lafite Rothschild '95 van 430 euro.

Van de in het zwart gestoken kelner krijgen we gezwind het vervolg. Zowel de geroosterde tilapia, op een royale portie aardappelpuree met spruitjes, als mijn roze gebraden eend met een pittige saus van groene peper op beetgare (om niet te zeggen halfrauwe) prei zijn andermaal mooi gepresenteerd en ontstijgen de banale dagschotel.

Wachtend op de rekening (42 euro voor twee) blader ik nog even door de wijnkaart en zie op de eerste pagina liefst twaalf verschillende champagnes, waaronder de 'POP' , het modieuze 20-cl-flesje van Pommery, waar je 24 euro moet voor betalen. Een dwaas die dat geeft, want champagne uit een grote fles is gewoon lekkerder en kost een derde.

Open maandag tot vrijdag voor lunch. Voor diner: maandag tot woensdag van van 19 tot 23.30 uur, donderdag tot zaterdag 19 tot 00.30 uur. De bar is open van donderdag tot zaterdag van 18 tot 2 uur. Reserveren voor vrijdag- en zaterdagavond is, zolang het nog hip is, zeker aan te raden.

Khnopff

Sint-Bernardstraat 1 (hoek Charleroisesteenweg)

1060 Brussel

Tel. 02/534.20.04

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234