Woensdag 23/09/2020

Overrompelend vanuit de schulp

verjaardagsconcert zita swoon in borgerhout HHHHI

pop

Geen passender verjaardagscadeau voor de fans, zo dacht onlangs het tien jaar oude Zita Swoon (tenminste als je de vorige incarnaties A Beatband en Moondog Jr. meebeschouwt), dan drie 'Présentations Anormales'. Onder die noemer duikt de groep deze week diep in haar verleden, om in de Borgerhoutse Cinema Roma boven te komen met geherarrangeerde liedjes, verrassende covers en speciale gasten.

Die drie avonden, die dankzij afgewogen setlijsten en diverse muzikale genodigden telkens een andere concertervaring garanderen, zetten vooral de flexibiliteit van het gezelschap in de verf. Neem nu 'Ragdoll Blues', waarmee Zita Swoon samen met het kersverse groepslid Kobe Proesmans (percussie) en twee leden van DAAU woensdagavond opende. Met z'n achten en zonder de minste vorm van versterking creëerde het gezelschap met de zich haast buiten adem zingende Carlens een sinistere maar beklijvende sfeer. Die vermengde zich in het instrumentale 'Blue Grass' met zwierige Appalachenfolk en Russische polka, hetgeen een enthousiaste publieksreactie uitlokte die de muziek in een wip overstemde. Het noopte Stef Kamil Carlens tot een herhaald 'sssjt', een gebod dat hij trouwens ook met ritmische regelmaat tot zijn muzikanten richtte. Daarmee boekte Zita Swoon met de dEUS-cover 'Middlewave' ongekend dynamische resultaten. Kortom, een indrukwekkend begin.

Vanaf 'Moondance' sprak de groep vervolgens elektrische versterking aan, zonder evenwel naar rechtlijniger paadjes over te stappen. Zo trok het zompig rockende 'Still Half My Friend?' zich op aan een refrein van strakke, minimalistische funkgitaren. Ondanks die aanvankelijke overrompeling viel na een tijdje op dat de groep enigszins in haar schulp bleef - een afstandelijkheid die gezien het feestelijke opzet van de avond nogal detoneerde. "Ik moet iets zeggen van de drummer", sprak Carlens dan toch na een half uur, alsof Aarich Jespers de eerste was om uit de collectieve gedachteroes te ontwaken. Bob Dylans countryrockbriesje 'I Want You' en Neeka's knusse 'Don't Hold Me Back', waarvoor de Antwerpse zangeres in eigen persoon langswipte, hielden de mondhoeken daarna omhoog. Het was echter het grootse 'Jintro & the Great Luna' dat de verhoopte euforie - waarom koopt een mens na Werchter 2001 anders een kaartje voor een Zita Swoon-concert? - alsnog teweegbracht. Het onweerstaanbare 'Hot Hotter Hottest', de hoekige discorock van 'The French Trombone' en het intense, naar een tragische finale toe groeiende 'People Are Like Slamming Doors' konden niettemin net niet tippen aan dat niveau, hoe glimmend ze ook voor de dag kwamen.

De akoestiek vormde immers meer dan eens de zandbank die de klankstroom enigszins stremde. De Roma mag dan voldoende stemmig zijn opgekalefaterd om concerten van dit kaliber te kunnen ontvangen, toch woog de galm in de zaal nadrukkelijk op elk nummer dat een vol geluid behoefde, en zo waren er dus wel een paar. Het pleitte voor Zita Swoon, dat zijn eerste verjaardagsconcert verstild eindigde zoals het begonnen was, dat het ondanks die beperking een mooi concert neerzette. Zij het niet onvergetelijk.

Kurt Blondeel

WIE: Zita Swoon met 'Présentations Anormales' WAAR EN WANNEER: Cinema Roma, Borgerhout, 10 september

Ondanks de klankbeperkingen zette Zita Swoon een mooi, zijn het niet onvergetelijk concert neer

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234