Woensdag 23/06/2021

OpinieYousra Benfquih

Over het jonge leven dat sneuvelde, wordt nauwelijks met een woord gerept

Yousra Benfquih. Beeld Kawtar Ouh
Yousra Benfquih.Beeld Kawtar Ouh

Yousra Benfquih is juriste en columniste.

Afgelopen zaterdagochtend werden – naar trieste gewoonte – de cijfers van corona-overlijdens door het nationaal crisiscentrum bekend gemaakt. Enkele uren voordien stierf in Anderlecht ook iemand. Een jongeman van 19 jaar die de naam Adil draagt. Niet door Covid-19, maar na een aanrijding door een politiewagen, die de achtervolging ironisch genoeg inzette wegens een overtreding van de corona-maatregelen.

Dat verneem ik dankzij een VRT-rapportage. En hoewel de dood van de jongeman, net zoals we dat met corona-sterfgevallen doen, centraal zou moeten staan, ligt de nadruk – ook naar trieste gewoonte – op de rellen. Meer bepaald op beschadigde politiewagens, het vuurwapen dat ontvreemd werd, de deuren en ramen die gesneuveld zijn. Over het jonge leven dat beschadigd werd, ontvreemd, en sneuvelde, wordt nauwelijks met een woord gerept. En alsof dat niet genoeg is, wijt de korpschef het gedrag van de op straat gekomen jongeren aan het ‘prachtige weer’. Hun woede wordt zodoende meteen gedelegitimeerd.

“Notre vie, Thomas, vaut moins que celle d’un autre.” Dat lees ik in een opiniestuk van Thomas Devos, coördinator straathoekwerk bij JES, die met de vrijwilligers en jongeren uit de wijk in gesprek ging. Thomas vertelt hoe hij als witte man temidden de relschoppers veilig was, omdat hij in de ogen van de politie niet aan het profiel van relschopper voldoet. “Een nachtelijke scooterrit in Anderlecht is geen straatfeest in Izegem”, bedenkt hij zich even later, en terecht.

Want hoewel het onderzoek naar de dood van Adil nog moet volgen en over de concrete omstandigheden daarvan dus nog geen uitspraak kan worden gedaan, kan ze niet los worden gezien van de dieperliggende dynamieken van racisme en etnisch profileren door de Belgische politie, waar talloze getuigenissen, rapporten en onderzoeken nu al jaren op wijzen. Mehdi, de 17-jarige jongen die een halfjaar geleden ook in Brussel door de politie werd doodgereden, is daar slechts één voorbeeld van. Na #justicepourmehdi klinkt het nu #justicepouradil. Wanneer Vlaams minister Benjamin Dalle (CD&V) oppert dat de relschoppers moeten worden aangepakt omdat geweld niet kan, “en zeker niet tegen de politie”, wil ik daar bijgevolg graag aan toevoegen: “en zeker niet door de politie”.

Het acute geweld van het coronavirus verhoogt onze collectieve aandacht voor fysieke integriteit en lichamelijke schade. Het zou goed zijn mochten ook meer structurele vormen van geweld die in onze maatschappij ingebed zijn een dergelijke verhoogde aandacht krijgen.

Tot dan tellen we iedere ochtend onze doden, en maken we een balans op van de schade. En tot dan lijkt daarbij niet alle schade evenveel waard.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234