Maandag 30/01/2023

Over een grote bek en de gave om hem te gebruiken

'Ik bedoel, hoe ingekakt ben je als je schouder aan schouder de wereld intrekt met

"Knikkerflikkers representen de teringtubbies", lees ik een week of drie geleden op de één van De Morgen. Excuseer? Blijkt dat DeMix die dag het jaarlijkse abc van het jongerenbargoens publiceert. En daarbij is stevig geput uit Represent 2000 Anwaarpe, een rapplaatje in het Antwerps dat het de laatste weken heel aardig doet op Studio Brussel, van twee jonge tafelspringers die de wereld bombarderen met termen als wack, dope, skills, representen en fronten. De Sint-Andries MC's heten ze. Laat dat nu toch mijn eigen groepje zijn, zeker.

Geen wonder dus dat Johnny, de baas van café De Kunstvriend, me komt vragen hoe dat nu eigenlijk zit met die hiphop in het Nederlands. Of we nu echt zo nodig die scheefpratende, vuilbekkende Amerikanen moeten nadoen? (Zoals de kenner weet, ligt De Kunstvriend in Antwerpen.)

"Beste Johnny", zeg ik, "rap in het Antwerps, dat is roots & culture, dat moest er gewoon eens van komen. Sterker nog: zonder Antwerpen was er waarschijnlijk nooit hiphop geweest."

Hij kijkt me aan met zo'n blik van 'die krijgt vanavond geen druppel alcohol meer van me'.

"Kijk, dik vierhonderd jaar geleden, laten we zeggen in het midden van de zestiende eeuw, was Antwerpen wat het nu nog denkt te zijn: het middelpunt van de wereld. Ik bedoel, als je toen cultuur wou checken, moest je hier zijn. Schilderijen, wandtapijten, boekdrukkunst, klavecimbelconcerto's, al wat toen hip was, gebeurde hier, binnen de stadsmuren. Volg je?"

"Mmmm."

"In 1585 viel het middelpunt van de wereld echter nogal lullig in handen van een legertje Spaanse pilarenvreters en het spel was uit. Iedereen die ook maar even de kans zag, pakte zijn valiezen en vertrok hals over kop naar Amsterdam. Wat er overbleef, was een deerniswekkend ratjetoe van vrouwen, kinderen en kreupelen. Nu moet je weten, Amsterdam was in die tijd een naargeestig gat, een stinkend stuk moeras waar twee man en een paardenkop woonden. Toen de Antwerpenaren er echter arriveerden, ging het meteen een stuk beter. De noordelijke Nederlanden zeilden blijgezind de Gouden Eeuw in, terwijl het zuiden verviel in een achterlijkheid die het vandaag de dag nog probeert te overcompenseren."

"Heel mooi", zegt Johnny. "Maar wat heeft dat met rapmuziek te maken?"

"Mijn beste Johnny toch, dat heeft net alles met rapmuziek te maken. Waar hebben ze de hiphop uitgevonden? In New York, natuurlijk. En hoe heette New York voor het New York heette? Nieuw Amsterdam. Awel, voilà."

Daar heeft ie niet van terug.

"Maar het wordt nog beter", vertel ik. "Wat hebben Antwerpen, Amsterdam en New York met elkaar gemeen? Waarvoor staan Antwerpenaars, Amsterdammers en New Yorkers bekend?"

"Eh, voor een..."

"Denk na, Johnny, denk na."

"Ik ga het zeggen, ik ga het zeggen."

"Voor een grote bek, Johnny. En voor de gave om hem te gebruiken ook. En nu we het er toch over hebben, het is hoog tijd dat er in deze stad weer eens wat gevuilbekt wordt. Ik bedoel, bekijk ze eens, Zita Swoon, dEUS, Ann Pierlé en Flowers For Breakfast. De Antwerpse scène, kortom. De helft van die bandjes is godbetert cultureel ambassadeur van Vlaanderen. Dan scoren ze een internationale platendeal waarmee ze eindelijk beleg op hun boterham kunnen betalen, krijgen ze er van Luc Van den brande nog een smak geld bovenop ook. Ik bedoel, hoe ingekakt ben je als je schouder aan schouder de wereld intrekt met Sigiswald Kuijken?"

Johnny weet niet meer waar ie het heeft.

"Antwerpse hiphop - en Gentse, Brusselse en Luikse hiphop, for that matter - is de cutting edge, Johnny. De praat van de straat, het onbedekte, niet-politiek correcte mentale snelvuurkanon van de jeugd van tegenwoordig. De shit die ze diggen in Borgerhout, maar niet kunnen nadoen in Studio Herman Teirlinck. Vraag dat maar aan Jan Decleir. Die heeft nog peentjes gezweet en bakstenen gekakt toen hij er twee weken voor de première van Ten Oorlog nog niet in slaagde om het woord motherfucker correct over zijn lippen te krijgen. Need I say more, Johnny?"

"Shiiiit, dat is pas representen."

'Ingezonden Mededeling' is een publieke column. Wie hem wil, mag hem hebben. Stuur uw inzendingen naar: De Morgen/Metro-Ingezonden, Brogniezstraat 54, 1070 Brussel of e-mail naar: metro@demorgen.be. Lengte: ca. 4.000 tekens a rato van 0,8 frank (0,02 euro) per teken. Deze week was de column van Too Tuff (Tom Vandyck) van de Sint-Andries MC's.

Sigiswald Kuijken?'

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234