Donderdag 20/02/2020

Over de 'egopolitiek' van Hoet en het 'Saaitheater' van De Greef

De invloed van Jan Hoet en Hugo De Greef op beeldende kunst respectievelijk dans in Vlaanderen anno 1980 en 1990 kan nauwelijks overschat worden, blijkt uit Kunst in netwerken. Tegelijk zou hun aanpak van toen vandaag niet meer werken. Gielen: "Er zijn boeiende parallellen te trekken tussen Het Kaaitheater en het S.M.A.K. In beide instellingen bepaalde één persoon de artistieke wet in zijn organisatie. Hoet deed dat voor beeldende kunst, De Greef voor dans."

Belangrijk verschil is dat De Greef in tegenstelling tot Hoet een kern van kunstenaars rond zich verzamelde: Fabre, De Keersmaeker, Lauwers... Met hen bouwde hij een vaste relatie op tot en met Brugge 2002. "Jaar na jaar stonden ze op de affiche van het Kaaitheater, dat daardoor wel eens smalend 'Saaitheater' werd genoemd", zegt Gielen. "Bovendien zorgde De Greef voor een institutionele verankering in Europa. Hij maakte duidelijke afspraken met buitenlandse schouwburgen (Théâtre de la Ville in Parijs, het Hebbeltheater in Berlijn en het Shaffytheater in Nederland, WD), waarmee hij coproducties en tournees opzette. Hoet heeft dat internationale netwerk niet structureel uitgebouwd.

"Het Hoet-netwerk hangt in grote mate van een persoon af. Dat maakt Hoet sterk en zwak tegelijk. Hij is de verplichte passage maar als hij straks wegvalt, valt ook zijn netwerk in duigen. Zijn talrijke internationale relaties zijn immers niet geïnstitutionaliseerd. Hoet was dus een einzelgänger, die tenslotte een egopolitiek voerde."

Draaide Hoets netwerk om Hoet zelf, De Greef was eerder de vertegenwoordiger van een bepaalde generatie kunstenaars. Ook dat mes snijdt aan twee kanten. De Greef is dat door scha en schande ook gaan beseffen. Eerst heeft hij Agna Smisdom naast zich geduld. Zij kon parallel een nieuwe generatie dansers programmeren. In 1997 heeft De Greef definitief plaats geruimd.

"Institutioneel denken is op tijd een nieuwe wind door je museum of je theater laten waaien. Hoet heeft zo nooit geredeneerd en De Greef lange tijd ook niet. Dat is een verschil met het Klapstuk. Daar veranderde de artistieke leiding (Michel Uytterhoeven, Bruno Verbergt, Johan Reyniers) om de vier à vijf jaar.

"De nieuwe generatie kunstbeslissers werkt anders dan de vorige. De koers die zij varen is globaler, minder provinciaal. Ze beseffen dat de regels van de kunst internationaal worden uitgezet." (WD)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234