Vrijdag 02/12/2022

Kindermishandeling

Ouders vrijgesproken na mishandeling baby: "Onduidelijk wie verwondingen toebracht"

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Begin 2014 werd een twee maanden oude baby met zware verwondingen in het ziekenhuis binnengebracht. De beide ouders stonden gisteren terecht voor de mishandeling, maar de rechter sprak hen vrij. "Omdat er gerede twijfel is wie de kwetsuren aan het kind toebracht", zo klonk het. Het meisje woont nu opnieuw bij de ouders.

AG/LSI

Baby I. zag op 23 november 2013 het levenslicht, tien dagen later vertoonde het meisje al een gezwollen kaak. Een week nadien rapporteerde Kind en Gezin blauwe plekken in de vorm van vingerafdrukken, nog eens een week later werd bij een controle een verdikking van het sleutelbeen vastgesteld. Toen al rees het eerste vermoeden van mishandeling. Maar hoe erg het babymeisje eraan toe was, zou pas eind januari 2014 blijken. Haar ouders - allebei prille twintigers - brachten haar binnen in het ziekenhuis van Waregem, omdat het kind last had van slijmpjes, en na onderzoek trok de pediater onthutst aan de alarmbel.

De baby, twee maanden oud toen, was niet alleen ondervoed, uitgedroogd en onverzorgd, maar vertoonde ook tal van recente en iets oudere breuken. De pediater verwittigde het parket, dat een onderzoek naar kindermishandeling startte. De ouders waren toen al tegen alle doktersadvies in met hun baby uit het ziekenhuis vertrokken, maar konden al snel worden opgepakt. De onderzoeksrechter liet hen vervolgens vrij onder voorwaarden, waaronder een contactverbod met hun dochtertje. Want volgens de wetsdokter waren de verwondingen wel degelijk het gevolg van herhaaldelijk geweld. Het kindje verbleef eerst nog een tijd in het ziekenhuis en vervolgens in een instelling.

Afspraken bij Kind en Gezin

Hoewel de verwondingen nooit zijn betwist, het meisje in haar eerste twee levensmaanden voornamelijk bij de ouders verbleef en de procureur voor zowel de moeder als de vader een effectieve celstraf van één jaar had gevorderd, velde rechter Liesbet Nuyts gisteren een zeer opmerkelijk vonnis. Ze sprak de beide ouders vrij. Want volgens haar blijft er twijfel bestaan over wie de feiten heeft gepleegd en valt het zelfs niet uit te sluiten dat de grootvader verantwoordelijk is. Hoewel de ouders eerst getuigden dat zij de enigen waren die op hun dochtertje pasten, verklaarde de moeder dat ook haar vader al wel eens alleen met het kind in de auto bleef wanneer zij en haar partner gingen winkelen.

De ouders hebben altijd ontkend dat ze hun kind sloegen. "Ze hebben nooit een afspraak bij Kind en Gezin gemist, zijn regelmatig met hun dochtertje naar de kinder- en huisarts geweest", aldus Joseph Alijns, advocaat van de vader en moeder van het meisje. "Dat zouden ze allemaal niet doen als ze iets te verbergen hadden. Dat is niet het gedrag van ouders die zélf hun kind zouden slaan."

Maar de vrijspraak lokt meer vragen uit dan dat ze beantwoordt. Zo blijft het mysterie rond de verwondingen van het meisje onopgelost. "En dat is heel frustrerend", gaf het Openbaar Ministerie toe.

Het meisje woont inmiddels vijf dagen per week - van donderdag- tot dinsdagmiddag - opnieuw thuis. De overige twee dagen verblijft ze in een instelling. De vader van het kind liep in 2013 in Dendermonde nog een veroordeling op voor verkrachting van een minderjarig meisje, waarvoor hij één jaar voorwaardelijk kreeg. Zijn job verloor hij na een kopstoot aan zijn ploegchef. Zijn vader zit momenteel in de gevangenis.

De goegemeente zal zich afvragen: is dit wel een veilige thuis voor de peuter? "Ik versta dat mensen zullen denken: hoe kan er nu zo'n vonnis worden geveld?", reageert Ann Plaskie, persrechter in Kortrijk. "Maar puur juridisch gezien kon de rechter hier niet anders dan vrijspreken. Als je, nadat er talloze onderzoeksdaden zijn verricht, geen enkel bewijs hebt dat iemand een misdrijf heeft gepleegd, kun je niet veroordelen. Dan kun je gewoon niet anders dan zeer voorzichtig te werk gaan. Geen bewijslast, betekent geen veroordeling."

Dat is de letter van de wet. Maar kan een rechter in geval van kindermishandeling, in het belang van het kind, de geest van de wet niet laten spreken? "Wie denkt dat deze vrijspraak betekent dat we het kind volledig loslaten en geen rekening houden met het meisje, denkt verkeerd", vervolgt Ann Plaskie. "Deze vrijspraak is geen vrijgeleide. Integendeel. Het meisje wordt van zeer nabij opgevolgd door de instelling waar ze nog twee dagen verblijft én door de sociale dienst van de jeugdrechtbank. En van zodra er nog maar het minste vermoeden van mishandeling zou zijn, grijpt de jeugdrechter ogenblikkelijk in."

Hoe gerust rechters na een dergelijke vrijspraak nog kunnen zijn? "Het is waar dat we zelf niet bij zo'n gezinnen kunnen kijken hoe het er daar aan toegaat", vervolgt de persrechter. "We moeten in eer en geweten vertrouwen op de sociale dienst van de jeugdrechtbank en dat doen we ook, geloof me. En ik kan me best voorstellen dat rechters 's nachts ook wakker liggen van zo'n beslissing, want ze grijpen in in het leven van anderen. Maar puur juridisch gezien beseffen ze ook dat de materie zodanig afgelijnd is dat je zonder bewijzen niemand kan gaan beschuldigen. En dat is overigens maar goed ook."

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234