Donderdag 04/03/2021

'Ouders verkochten hun wagen voor mijn droom'

Dolblij was Maryna Zanevska - Oekraïense van origine - met haar Belgische nationaliteit, in oktober vorig jaar. Een tweede wens kan dit weekend uitkomen: in de Fed Cup spelen voor ons land. Over een hobbelig tennisparcours, maffiapraktijken incluis.

Afgelopen zaterdag was het zover, de allereerste training voor Zanevska in de Fed Cup-ploeg in de aanloop naar het duel in Roemenië dit weekend. Zanevska is niet het enige groentje - ook Elise Mertens speelt haar eerste Fed Cup-duel, en dan is er nog Dominique Monami die debuteert als kapitein.

Maar de zenuwen zullen toch wat strakker gespannen zijn bij Zanevska. Zanevska kreeg als nummer 123 van de wereld haar eerste selectie naast Yanina Wickmayer, Kirsten Flipkens en Mertens, allen top honderd.

Schilder haar keuze voor de Belgische nationaliteit en Fed Cup-ploeg niet af als opportunisme. "In 2012 vroeg Oekraïne me al om voor hen de Fed Cup te spelen tegen de VS. Maar ik heb geweigerd. Omdat ik dan niet meer voor België kon uitkomen. Ik hoopte toen al echt om Belg te worden, al moest de procedure nog worden opgestart. Ik hou van dit land. Ik was vastberaden. Oekraïne was niet blij met mijn beslissing. Maar het is mijn leven en mijn keuze."

België is dan ook al sinds 2008 haar tweede vaderland. Zanevska was toen vijftien jaar oud en had al wat zwarte sneeuw gezien. "Mijn familie was heel sportief. Op mijn zes jaar deed ik veel aan gymnastiek, maar ik geraakte geblesseerd en kon nog moeilijk turnen. Op acht jaar ben ik met tennis begonnen, vier keer per week.

"Ik herinner me nog het eerste racket dat ik zélf kreeg. (glundert) Een Fischer. Ik mocht deelnemen aan een toernooi in Roemenië en ik haalde de derde plek. Grappig, maar vanaf dat moment had ik het gevoel: 'Ik hou van winnen. Dit is wat ik wil blijven doen.'"

Rusland

Maar het was niet evident om in Oekraïne bij de jeugd vooruitgang te boeken: "Mijn familie was niet rijk. En tennissen kost veel geld. Mijn ouders offerden zich op voor mij, en ik was veel onderweg met mijn mama. Gelukkig had ik talent en haalde ik goede resultaten. Zo vond ik ook een sponsor in Odessa."

Die sponsor bleek een gehaaide manager. Hij maakte het financieel wel mogelijk dat ze haar geluk in het buitenland kon beproeven, maar passages in de academie van Andy Roddick in de VS en in Duitsland bleken geen succes. Pas in de Justine Henin-academie in Limelette vond Zanevska haar draai; het begin van haar leven in België.

"Ik heb er drie jaar getraind, een magnifieke ervaring. Ik keek op naar Justine, maar ik herinner me ook een dag dat we samen naar het theater gingen. Voor een klein meisje was het heel speciaal om met Justine te spreken."

Rond 2012 wou de manager van Zanevska haar een nieuw wurgcontract laten ondertekenen. "Ik moest werken en tennissen voor hem, en mocht zelfs niet trouwen zonder zijn goedkeuring", zegt Zanevska. Ze besloot met hem te breken, al zou dat niet zonder slag of stoot gaan.

"Vandaag zijn we nog steeds in een juridische strijd verwikkeld. Managers in Oekraïne zijn meer maffia. Op een dag stonden twee sterke kerels voor de deur. Ze bedreigden mijn ouders. Ik kon in die periode de reizen voor de toernooien en mijn coach niet betalen. Mijn ouders verkochten hun wagen om mijn kosten te helpen dragen. En ik sliep toen op een gewoon matrasje."

Net toen Zanevska's tennisdroom uiteen leek te spatten, kreeg ze hulp uit onverwachte hoek. Hopiness, een Belgische non-profitorganisatie die jonge sporttalenten met financiële problemen bijstaat, wou haar steunen. "Na de ondertekening van dat contract heb ik eerst een bed gekocht", zegt Zanevska. "Grappig. Ik heb hen toen direct gebeld: 'Merci, nu heb ik eindelijk mijn eigen bed.'" Maar nog belangrijker: ze kon haar carrière herlanceren met een deskundig team rond zich en tennisclub Géronsart als nieuwe uitvalsbasis.

De top honderd halen is nu haar grote doel. Zanevska's seizoen begon niet slecht. In Australië kwalificeerde ze zich voor het eerst voor een grandslamtoernooi. Met meer dan 30.000 euro pakte ze de grootste prijzencheque in haar carrière. Al is ook dat relatief. "Ik ben nog niet onafhankelijk en moet geld teruggeven aan mijn sponsor. De rest steek ik in reizen en toernooien. Op dit moment verdien ik eigenlijk nog niets. Ik hoop dat ik mijn familie op een dag kan terugbetalen. Ik zou zo graag het leven van mijn ouders willen vergemakkelijken."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234