Maandag 23/09/2019

Prettige feestdagen

Oudejaar vieren? Blijf toch gewoon thuis

Beeld Pieter Van Eenoge

U bent zo'n onverbeterlijke feestneus wiens neusvleugels al beginnen te vibreren bij de gedachte aan gutsende champagne, schelle toeters en oorverdovende knallers? Stop dan met lezen, we willen uw mieters enthousiasme niet temperen. Dit is een stuk voor de arme drommels die zich tijdens de eindejaarsperiode het liefst een week zouden willen begraven in een muffe bunker, in de hoop dat het snel 2 januari is.

Het feestje was nochtans leuk begonnen. Man of tien, chique loft, gin-tonic als aperitief, sushi als voorgerecht en in de hoofdschotel dreef een sappig stuk vlees dat zich vlot van de kluif liet schuiven. Het cadeau voor de gastheer viel in de smaak en de gesprekken gingen nog ergens over. Rond middernacht repten we ons naar buiten om rillend van de kou het vuurwerk boven de Schelde te bewonderen. Handig: in zo'n beperkte groep ben je gauw klaar met het obligate kus- en kwijlwerk. Daarna liep het fout.

Er kwam meer volk bij. Magen zwelden op, nadat de verse lading champagne bovenop de gin, de wijnen en het dessert was geploft. Er werd met de minuut dieper in glazen gekeken. Men begon binnen te roken. Mijn lief bleek plots over verborgen paaldanstalenten te beschikken. Een iets te opdringerige supporter van hetzelfde geslacht probeerde me te overtuigen om samen de toiletten op te zoeken, met de stellige belofte dat homo's veel bedrevener zijn in orale seks - het had iets te maken met keeldiepte en -breedte. En de dj leek ten prooi te zijn gevallen aan een vlaag van zinsverbijstering, hoe verklaar je anders dat een mens 'I'm blue, dabedi-dabeda' begint te draaien?

U kan dit abonneestuk vandaag gratis lezen. Elke dag De Morgen lezen? Proef nu drie maanden en krijg 49 procent korting op demorgen.be/proef

Daar stond ik dan, twee uur ver in het nieuwe jaar, eenzaam als een driepotige eekhoorn met reuma op een hoogspringwedstrijd voor konijnen. Ik greep de autosleutels, trok mijn lief van de paal, bedankte de gastheer die net in handenstand aan het uitproberen was of hij geraspte wortelen kon opsnuiven, en reed zo snel mogelijk naar huis. Gemoedstoestand: opluchting.

Er zijn nog meer 'triestige planten' met een gezonde hekel aan de schranspartijen rond de kerstboom en het opgefokte eureka-sfeertje van de jaarwisseling. Greet (43), een gelukkig getrouwde huisvrouw, blijft met 'kerst en nieuw' en casa, en ze staat erop dat daar vooral niks wereldschokkends gebeurt. "Geen feestjes, want iedereen drinkt toch te veel. Geen speciaal gezinsdiner, want ik haat koken. Geen cadeaus, want van dat rondhossen in overbevolkte winkelstraten krijg ik stress. Geen gezellige tv-avond, want het enige wat je ziet zijn kookprogramma's, de 46ste heruitzending van Home Alone en The Sound of Music, en onnozele shows met Peter Van de Veire en mensen met pluimen in hun gat.

"Met kerst gaan we wel eens naar de McDonald's en de bioscoop, omdat het daar dan kalm is. En op oudjaar hebben we eens een bed in elkaar gestoken. Om tien voor twaalf was het klaar. Mochten we geen paarden hebben, zouden we gewoon om tien uur 's avonds in bed kruipen. Maar onze beesten worden gek van het vuurwerk, we blijven op om ze te kalmeren. Echt, ik heb een hekel aan die feestdagen. Elk jaar denk ik midden december: was het al maar 2 januari."

Een bevraging bij 2.000 Belgen in 2012 leerde dat vier op de tien er precies hetzelfde over denkt. En uit een studie in datzelfde jaar bij 2.000 Britten bleek dat 80 procent alle buitenhuise partyverplichtingen skipt om thuis te blijven. Liever thuis een etentje organiseren, dan op restaurant de voeten onder tafel schuiven.

Single

Maar misschien dwalen al deze saaie zielen en bestaan er briljante, onontgonnen feestformules. We gaan even het lijstje af.

Discotheken en fuiven? "Als er nu ergens een 'oh-my-god-wat-wordt-dit-een-knáller'-sfeertje hangt, is het daar wel", zegt Kim, 34 en schrijfster van beroep. "Ik heb het als twintiger vaak geprobeerd. Mijn vriendinnen kochten de weken vooraf speciale glitterjurkjes, waardoor ik met mijn jeans en T-shirt uit de toon dreigde te vallen en ook maar op jurkenjacht ging.

"De avond zelf was iedereen opgedraaid. De rijen aan de vestiaire en de toiletten waren langer dan in Disneyland. De champagne was onbetaalbaar. En in de verschillende zalen raakte ik na twee uur al mijn vrienden kwijt. Dan was ik iets voor middernacht wanhopig op zoek naar íémand die ik kende om te kussen. De muziek bonkte, iedereen was stomdronken en er braken vechtpartijen uit. Nooit meer! Ik blijf ook weg van de massaevenementen in de steden. Die grote meutes vind ik griezelig, zeker met de terreurdreiging van de jongste jaren."

Gezellig aan tafel met de familie dan maar? Dat doen we massaal, maar vooral omdat het moet. "Ik hou niet van die opgelegde gezelligheid", zegt Kim. Je zit aan tafel met mensen die je maar één keer per jaar ziet en je voelt de onderhuidse spanningen in de familie. Je koopt een duur cadeau dat op zo'n ondankbaar lijstje staat en men is er niet eens blij mee. Of je probeert iets origineels te geven en botst op afkeuring. Onlangs vroeg ik mijn moeder of we dat verplichte nummertje niet konden overslaan om later in het jaar eens met de tofste familieleden op restaurant te gaan. Maar wellicht wint het plichtsgevoel het ook dit keer weer."

U kan dit abonneestuk vandaag gratis lezen. Elke dag De Morgen lezen? Proef nu drie maanden en krijg 49 procent korting op demorgen.be/proef

Voor vrijgezellen is het nog erger. Rob (37) krijgt elk jaar dezelfde drie vragen. Heb je nu nóg geen lief? Wil je dan geen kinderen? En waarom heb je zo'n vette pens gekregen? "Je kunt op zo'n feest haast minuut per minuut voorspellen wat er gaat gebeuren. Het eten, de gesprekken, wie dronken wordt, wie begint te janken. Dit jaar ga ik met kerst onderduiken in een bed & breakfast aan zee. Eenzaam uitwaaien lijkt me aangenamer dan die geforceerde boel."

Kim kent het gevoel: "Er is één ding erger dan single zijn met de feestdagen. Minnares zijn. Je ligt te janken in bed omdat je je lief wilt zien, maar je weet dat hij met zijn vrouw aan het feesten is."

Harde prei

Nog een optie: een exquis zesgangenmenu op restaurant. Tenminste: als je enkele dagen voordien het betaalde voorschot niet terug op je rekening krijgt, omdat de boîte niet volgeboekt geraakte en de uitbater heeft besloten om met de beentjes hoog op Tenerife te gaan liggen. Eigenlijk zou je voor die uitkomst moeten bidden, want kerst- en oudjaarsmenu's hebben meestal één ding gemeen: ze zijn twee dagen vooraf bereid en liggen drie dagen later nog op je maag. "De manier waarop restaurants tijdens die dagen moeten werken staat de kwaliteit in de weg", erkent Rob, die de Hasseltse cocktailbar Koks & Tales uitbaat en vroeger in restaurants kookte. "Je komt in een lopende chronometer terecht. De zaak is onderbemand en het personeel doet er alles aan om de verschillende gangen af te rammelen voor klokslag twaalf."

Het gevolg: te warme wijn, borden die op tafel worden gesméten, en ongare prei waar je een tandvulling op breekt. Ook restauranthouders zien er steeds minder de lol van in. Velen sluiten tijdens de feestdagen een volle week. "Logisch", zegt Rob. "Als je geen verlies maakt, heb je chance. De tijd dat klanten in de periode eens gek wilden doen - dure flessen, sigaren, pousse-cafés - is voorbij. De alcoholcontroles worden zo opgevoerd dat elke tafel een bob nodig heeft, die er doorgaans ook minder plezier aan beleeft."

Kim bracht ooit als single een oudejaarsavond door op restaurant, met vrienden. "Ik zat tussen een handtastelijke dronkaard en een vrouw die verdronk in zelfmedelijden. Rond middernacht barstte ik haast uit mijn jurk door het vele eten, en trokken we de straat op om elkaar te kussen tussen de knallende voetzoekers. Iedereen deed jolig en uitgelaten, ik was de enige nuchtere. Zelden heb ik me zo alleen gevoeld. Toen ik naar huis fietste, had ik voor het eerst die avond het gevoel dat ik iets voor mezelf deed."

Naakt op een barkruk

Cafés en jeugdhuizen bieden op oudjaar vaak all you can eat and drink-formules aan. Maar die zijn vooral interessant voor stamgasten met een roemrijk verleden in praesidiums of vreetcontests met curryworsten en bitterballen. Iedereen stampt en kapt zich zo vol mogelijk, om het maximum te halen uit het betaalde bedrag. De hele avond krijg je tijdloze klassiekers in de maag gesplitst, zoals '1999' van Prince, 'One More Time' van Daft Punk en - daar ploft het hapjesassortiment spetterend in het gapende decolleté van je reeds comateuze buurvrouw - 'The Final Countdown'. Tegen drieën staan de mensen van wie je dat het minst hoopte naakt op een barkruk een dolfijn met epilepsie te imiteren.

"Ik heb één keer zo'n avond georganiseerd in mijn bar", zegt Rob. "Van mijn leven niet meer! Mensen worden zo dronken dat ze je kot afbreken. Ik was zo slim geweest om de meubels te verwijderen. Maar de afgedekte piano werd gebruikt als dansvloer. Het toilet was niet om aan te zien. En het heeft een week geduurd voor de geur van tabak, gemorst bier en braaksel weg was. Buiten waren enkele slimmeriken op het idee gekomen om met bommetjes te spelen. Eentje kwam in het riool terecht. Mijn hele gevel hing onder de drek. Drie maanden heeft het geduurd voor ik hem helemaal proper had gespoten."

Jo (29), een gehandicaptenverzorger, is een echte bierliefhebber, maar ook hem zien ze tijdens de feestdagen niet in de kroeg. "Ik ga graag op café, maar dan om bier te degusteren en rustig te praten met vrienden. Op een feestdag schakelen ze een dj in, hangen ze feestverlichting en is het zo druk dat er constant iemand in je rug beukt. Toen ik twintig was, vond ik het nog wel geestig om eerst bij iemand thuis te tafelen om daarna op café het varken te gaan uithangen. Maar nu kan ik er niet meer tegen."

De voorbije jaren nam hij op het werk met veel plezier de nachtshifts op zich, tijdens 'het feest van het jaar'. "Dit keer heb ik vrij. We gaan met enkele bevriende koppels nieuwjaar vieren bij een kameraad. Niks speciaals: een winterbarbecue en massa's bier. Hij heeft een groot huis, de kinderen kunnen er in bed als ze moe zijn. Zelf heb ik mijn garage pas omgebouwd tot een gezellig thuiscafé met een open haard erin. De volgende jaren wil ik er graag met vrienden de feestdagen vieren. Dan kan ik zo veel drinken als ik wil, zonder dat ik nog moet rijden."

Tot slot: een weekje op reis? De hetze ontvluchten? Tja, ook in andere landen vieren ze kerst en nieuwjaar. Een weekje sneeuw kan deugd doen, twee maanden gips met gescheurde ligamenten is al minder. De eindejaarsperiode is ook een populaire periode bij stakers op luchthavens. En bij inbrekers.

Blijf dus gewoon lekker thuis. Kleurenwiezen met de schoonmoeder is ook plezant. En je raakt tenminste niet ontgoocheld door te hoog gespannen verwachtingen.

U kan dit abonneestuk vandaag gratis lezen. Elke dag De Morgen lezen? Proef nu drie maanden en krijg 49 procent korting op demorgen.be/proef

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234