Maandag 29/11/2021

oude vrienden, nieuwe kunst

Theater Aan Zee gaat vandaag van start. Daar hebben wij het over, een hele cultuurkrant lang. Te beginnen met Griet Op de Beeck, die aan inleiden doet.

Voor mij hoort het bij de zomer. Zoals muggen, terrassen en kinderen in zwembroek. Als notoire niet-fan van de Belgische kust - te veel volk is te veel volk - moet ik er toch geweest zijn, in Oostende. Want als Theater aan Zee daar alle min of meer leegstaande gebouwen heeft omgeturnd tot schouwburg of podium van dienst, dan gebeurt er iets in die stad.

Het kan aan mij liggen, maar dan lijkt het alsof de gemiddelde nieuwsgierigheid per rondlopende mens exponentieel toeneemt. Alsof zin voor avontuur geheel on-Vlaams opeens bestaansrecht krijgt. Want er wordt aan kunst gedaan. In een regio waar cultuur zich vroeger beperkte tot Vlaamse zangers die al te zonnige liedjes brachten op snel in mekaar getimmerde podia, is dat geen geringe prestatie. Kunst op niveau (overwegend toch) wordt gepresenteerd in een kader dat past bij goed weer en onbestemde vakantiegevoelens. Dan komen de artiesten graag, en vult het publiek bijna elke zaal tot in de nok, of het nu om theater, muziek of literatuur gaat, of het nu piepjong of alom gerespecteerd werk betreft.

En dit jaar ben ik nog blijer dan anders. Dat heeft met Josse De Pauw te maken, de curator van deze editie. Met heerlijk schaamteloos gemak deed hij wat-ie eigenlijk al zijn hele leven doet: hij nodigde zijn vrienden uit. Het gevolg is een topaffiche zoals we die op TAZ nog niet vaak zagen. Vrienden goed kiezen is ook een kunst.

Le Coq revisited

Hij recycleert de mannen van vroeger. Zoals zij helemaal zelf de kunsten zaten uit te vinden, in het Brusselse café le Coq en daarbuiten, daar bestaat een foto van: vijf gasten aan een tafel, de wereld aan hun voeten, het glas net leeg, de asbakken vol. Blikken vol branie, speelse glimlach, alsof ze alvast op de seconde dat er werd geflitst zeker wisten dat het met hen wel goed zou komen.

Op de foto van nu - dezelfde vijf aan een Oostendse cafétafel - glimlachen ze wat minder. Dat heeft misschien te maken met het leven dat nogal eens wil huishouden in hoofden waar het durft te stormen. Misschien hadden ze gewoon minder gedronken toen deze fotograaf langskwam. Wie zal het zeggen. Er is nochtans reden tot vrolijkheid. Allemaal hebben ze waargemaakt wat toen van hen werd verwacht, en meer. Allemaal spelen ze vandaag een hoofdrol in hun stukje van de kunstwereld. De een dichtbij, de ander verder weg, maar allemaal op hun manier incontournable.

Marc Didden wordt festivalverslaggever van dienst en laat zijn films zien; Dominique Deruddere komt over uit LA om de zijne te tonen. Jan Decorte presenteert twee van zijn recente topwerken, waaronder het ontroerende - ik gebruik dat woord niet vaak - Tanzung. Arno is Arno. En Josse programmeert drie van zijn eigen producties. Alleen al daarvoor wil een mens dit festival niet gemist hebben.

Maar er is meer. Niet alleen leuks voor met de kinderen. Niet alleen te ontdekken jong, fris werk. Maar ook een paar al voorgeproefde must sees, wat mij betreft. Het litteken lip, bijvoorbeeld: Stijn Van Opstal, Geert Van Rampelberg en Wouter Hendrickx spelen een tekst van Pieter De Buysser. Wat ogenschijnlijk misschien niet zo vlot te behappen lijkt, vraagt maar een kleine klik in de kop om te zien hoe grandioos, hoe prikkelend, hoe opwindend deze productie is.

Of twee keer Peter Vermeersch met zijn bigband Flat Earth Society, goed voor twee verschillende programma's die eindeloos veel invloeden mixen tot tamelijk onweerstaanbare muziek. Of de Pagnoltrilogie van Compagnie Marius, zelden toegankelijkheid zo lekker weten verzoenen met alles wat theater hoort te zijn. Of Betty & Morris, dat te koesteren kleinood van Peter Seynaeve, de allerlaatste voorstelling ooit van zijn gezelschap JAN, over de liefde dan nog, die oerkracht die ons drijft, die verheft en vernietigt, troost en kwetst, trekt en wegjaagt. Of Marijke Pinoy, die zichzelf, NTGent-volk en de FC Bergman-club regisseert in een door Dimitri Verhulst bewerkte Lorca. Of Uitgelezen Aan Zee, een live literair praatprogramma met tal van fijne namen. En u kunt ook nog naar de productie van Eric De Volder gaan kijken. Hij is niet meer, zijn werk nog wel, wat op zich misschien wel de allerbeste reden is om dat niet aan u voorbij te laten gaan.

TAZ begint vandaag. Gun uzelf minstens een greep uit het lijvige programma. U hebt dat vast en zeker verdiend.

Theater Aan Zee, vanaf vandaag tot en met 6 augustus, overal in Oostende. Info en tickets: www.theateraanzee.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234