Donderdag 22/04/2021

Orlando heeft een nieuwe superman

BOSTON

Deze Finals zijn niet degene waar veel NBA-fans op zaten te wachten. Nike adverteert in de VS al weken met een commercial waarin de hoofdrol is weggelegd voor twee poppen die Kobe Bryant en LeBron James, de sterspeler van de Cleveland Cavaliers, moeten voorstellen. Cleveland en LA sloten de reguliere competitie af als de nummer één en twee in de hele NBA. Een droomclash tussen de twee beste basketballers ter wereld stond dan ook in de sterren geschreven.

Tot het ondenkbare gebeurde. Cleveland ging in de Eastern Conference Finals voor de bijl tegen de verrassend sterke Orlando Magic. Geen LeBron James in de Finals, dus. De Nikespots mochten meteen de prullenmand in en ook NBA-baas David Stern moet zich de haren uit het hoofd rukken over de gemiste kans op één langgerekte reclamespot voor de basketbalmultinational die de NBA is.Maar dat wil niet zeggen dat deze Finals noodzakelijk aan kwaliteit zullen inboeten. Orlando pakt namelijk uit met Dwight Howard, de man die in de NBA de Supermancape van Shaquille O’Neal heeft overgenomen. LA is weliswaar favoriet, maar met Howard is Orlando lang niet kansloos.Dat zei ook Howard zelf na afloop van de Conference Finals. “Als we elke wedstrijd 48 minuten lang hard werken, dan zouden we op het einde van de Finals een trofee in handen moeten hebben.”

Donderende dunks

Dwight Howard (23, 2m11, 120 kilo) werd bij het grote publiek vooral bekend toen hij in 2008 de dunkwedstrijd op het All-Star Game in Las Vegas won. Hij droeg toen een Supermantruitje en -mantel. Daarmee jatte hij schaamteloos de gimmick van Shaquille O’Neal, de beste center sinds de dagen van legendes als Kareem Abdul-Jabbar, Wilt Chamberlain en Bill Russel.O’Neal, die het Supermanlogo op zijn schouder getatoeëerd heeft staan, is op zijn 37ste echter op zijn retour. Dwight Howards plan is dan ook om niet alleen de symbolische scharlaken mantel over te nemen, maar zich door de komende twee weken de NBA-titel te pakken ook daadwerkelijk op te werpen als de nieuwe dominante center in de NBA.Dat is treffend, want de laatste keer dat de Orlando Magic de Finals haalde, in 1995, was dat met Shaquille O’Neal. De Magic ging toen met 4-0 ten onder in de best-of-seven-serie tegen de ervaren Houston Rockets. De club zou daarna nooit meer de oude worden. O’Neal verhuisde in 1996 naar Los Angeles, waar hij samen met Kobe Bryant vanaf 2000 drie opeenvolgende titels won. Orlando raakte in het sukkelstraatje. Niemand, ook niet de spectaculaire, maar wisselvallige en blessuregevoelige Tracy McGrady, slaagde erin om de club weer op het pad naar het hoogste podium te krijgen.Dat wil zeggen: tot Howard er opdaagde in 2004. Howard is nog altijd maar 23 jaar - dezelfde leeftijd als O’Neal, toen die de Magic in 1995 naar de Finals leidde - en hij wordt zienderogen beter. Verdedigen kan Howard van nature. Met zijn sprongkracht en zijn voor een man van zijn formaat buitengewone mobiliteit is hij de beste shotblocker in de NBA.Onder de vleugels van assistent-coach Patrick Ewing, die als speler bij de New York Knicks in de jaren tachtig en negentig zelf als één van de beste centers ter wereld gold, heeft Howard de laatste jaren echter ook aan zijn offensieve arsenaal gesleuteld. Dat uit zich merkwaardig genoeg in minder dunks. Vorig seizoen dunkte Howard gemiddeld 3,3 keer per wedstrijd. Dit seizoen zakte dat cijfer tot 2,5. Het toont vooral aan dat Howard nu ook andere manieren heeft gevonden om te scoren.Maar dat wil niet zeggen dat de man, die tijdens de play-offs goed was voor gemiddeld 21,7 punten en 15,4 rebounds, niet nog steeds een paar keer per wedstrijd vernietigend uithaalt. In de allereerste minuut van wedstrijd één van de Eastern Conference Finals zegde hij de Cleveland Cavaliers nog de wacht aan door de shotclock van het doelstel af te dunken. Eén en ander valt overigens niet geheel in goeie aarde bij Shaquille O’Neal. “Ik ben niet onder indruk van iets dat ik in 1992 zelf heb uitgevonden”, zei hij eerder dit jaar aan het Amerikaanse tijdschrift The Sporting News. “Wanneer Howard drie-vier titels gewonnen heeft, kunnen we praten. Tot die tijd is hij zoals elke andere grote jongen. Hij kan rennen en springen, maar hij heeft nog niks gewonnen.” Howard, die als jongeling een grote fan was van O’Neal, hapte wijselijk niet toe na de provocatie van zijn grote voorbeeld. “Wanneer je zoiets hoort van een dominante speler als hij, neem je dat serieus”, reageerde hij. “Hij is nu eenmaal Shaquille O’Neal.”Dat was een karakteristieke uitspraak voor Howard. Hij staat bekend als een bescheiden, godsvruchtige jongeman, gaat door het leven met een kamerbrede glimlach en krijgt wel eens het verwijt dat hij té vriendelijk is. Toen hij zijn dunktitel verdedigde tijdens het All-Star Weekend van dit jaar in Phoenix, stond hij toe dat de 1m75 grote Nate Robinson van de New York Knicks óver hem heen sprong voor de winnende dunk. Niet weinigen vroegen zich af of dat wel getuigt van het killerinstinct dat je nodig hebt om kampioen te worden in de NBA, nog steeds veruit de beste, meest slopende basketbalcompetitie ter wereld.“Ik neem mijn sport zeer serieus”, zei Howard vorige week. “Wanneer ik op de vloer stap, is mijn job om voor mijn team te vechten. Alleen: ik kan dat met een glimlach.”Hoe het ook zij, op zijn minst heeft Howard de Magic weer op de kaart gezet. In de Amway Arena in Orlando was het tot een paar jaar geleden niet ongewoon om meer mensen te zien opdagen in het shirt van de bezoekende club dan dat van de thuisploeg. Typisch, in dat deel van Florida, waar de meeste mensen van elders in de VS afkomstig zijn en dus ook oorspronkelijke sportloyauteiten meebrengen. Die dagen zijn voorbij. Nu zitten de tribunes vol supporters met Superman-T-shirts. Het getuigt van een toewijding die in Orlando niet meer gezien is sinds de dagen van Shaquille O’Neal.

Uit schaduw van Jordan en O’Neal

Ook de huidige incarnatie van de Los Angeles Lakers leeft overigens in de lange schaduw van Shaquille O’Neal. De grote vraag die Kobe Bryant de komende twee weken moet beantwoorden, is of hij ook kan winnen zonder O’Neal.Shaq werd in 2004 naar de Miami Heat getransfereerd, naar verluidt na een reeks aanvaringen met Bryant. In Miami leverde hij in 2006 een titel af. Bryants laatste grote wapenfeit was de vernedering in de Finals van vorig jaar, toen de Lakers in de beslissende wedstrijd tegen de Boston Celtics op een bepaald moment veertig punten achter stonden. Voor Bryant is er ook een andere, zo mogelijk nog zwaarder wegende schaduw: die van Michael Jordan. Geen andere speler herinnert qua stijl en scorend vermogen zo aan Jordan als Bryant. Maar MJ, die zes titel pakte, had nooit een oerkracht als Shaquille O’Neal aan zijn zijde. Als Bryant in één adem met His Airness vernoemd wil worden, zal hij minstens één kampioenschap zonder O’Neal moeten winnen. De tijd begint wat dat betreft overigens te dringen voor Bryant, die dit jaar 31 wordt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234