Dinsdag 19/01/2021

Origami met afgerukte ledematen

Faith No More-zanger Patton heeft nog steeds een unieke strot maar dit leek toch vooral op publieke soloseks

rock l fantômas melkbleek in de ancienne belgiqueH

Gunter Van Assche

Heel even waande je jezelf weer op school. Met flanellen benen naar huis, want het eindrapport leek meer op een slagveld met bloedrode cijfers. Onlangs sloeg datzelfde onbehagen terug toe, hoewel de flater ditmaal van Mike Patton kwam. Zijn optreden met Fantômas was niet meer dan een melkbleek spook van een briljant verleden.

Jeugdhelden zijn er om je teleur te stellen. Na jaren trouwe dienst moeten ze je toch even belazeren waar je bij staat. Annie Lennox, Frank Black, Kim Deal, Billy Corgan, Prince... Allemaal verruilden ze ineens goud voor keien. Op papier leek dit nochtans een waterdicht plan: uit wijlen Faith No More pluk je Patton, gitarist Buzz Osbourne laat de Melvins even voor wat ze zijn, en daar voeg je nog de sublieme Dave Lombardo aan toe, ooit en soms nog slagwerker bij Slayer. The Traveling Wilburys van de nieuwe eeuw? You wish.

Iedereen wachtte in Heat op het vuurwerk tussen De Niro en Pacino, dat uiteindelijk een teleurstellend rencontre bij een stomme kop koffie bleek. Hetzelfde gevoel van bedrog bekruipt je bij Fantômas. Nog voor je een van hun platen thuis oplegde, voelde je al dat er iets fout zat: de sterren Patton/Osbourne/Lombardo stonden te perfect. Het kwartet beschikt namelijk over alle talent om de concurrentie moeiteloos achter zich te laten. Maar wat doen ze? Ze drinken koffie. Koffie verkeerd.

Fantômas in de AB was lang niet zo begeesterend als Fantômas, de meestercrimineel met de duizend gezichten uit de romans van Souvestre en Allain. De muziek van Fantômas klinkt als blind geraas: de songs zijn nog korter dan die van Guided By Voices, maar incoherenter dan die op Trout Mask Replica van Captain Beefheart en klinken zo onbegrijpelijk als een Russisch telefoonboek.

Patton heeft het zijn publiek nooit gemakkelijk willen maken. Faith No More had live al een broertje dood aan quality control - soms waren ze briljant, soms wilde je zelf het podium op om ze er goed van langs te geven - maar over de kwaliteit van de songs viel toen tenminste zelden te twisten. De zanger gedroeg zich in de AB voorbeeldig energiek, en Osbourne soleerde zich soms de blaren op de vingers, maar verder was er weinig sprake van gentillesse tegenover het publiek. Waanzin was er in overvloed. Patton is namelijk de offscreenversie van Brad Pitt in Twelve Monkeys: druk gesticulerend en krijsend leidde hij de groep in goede banen, maar alleen hij leek ervan overtuigd dat het concert überhaupt een richting uitging. De vanzelfsprekendheid waarmee de band de set afwerkte, leek op puberale branie - kijk eens wat wij durven!

De durf van hun waanzin kon je echter niet roemen, omdat hun songs zonder kop, staart of zelfs maar schubben in het midden géén kunststukken zijn. En voor heren die elk in hun eigen band bewezen hebben over een groot schrijverstalent te beschikken, leek dit publieke soloseks. Het enige pluspunt was dat Patton bewees dat hij nog steeds gezegend is met een unieke strot: hij haalt uit en tiert zo dat je het idee krijgt dat zijn longblaasjes je om de oren vliegen, maar een seconde later schakelt hij over op fluisteren, zingen of stijlvol croonen. Die toegeving bleef niettemin een magere troost.

Tegendraadse waanzin heb je bij Pattons andere projecten ook, zoals Mr. Bungle of Tomahawk, en die bands bieden - naast een linke geest - ook een staalkaart van het genie. Fantômas pretendeerde helaas te houden van dadaïstische muzikale vorm - of origami met afgerukte ledematen - maar uiteindelijk bleek het in de AB een knutseluurtje voor de kleuterklas. Iemand had hun speelgoed moeten afpakken.

WIE Fantômas WAAR EN WANNEER AB, 27 mei

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234