Woensdag 17/07/2019

Oresteia in het slachthuis

De Roovers hernemen voor één keer hun versie van een van de grote klassiekers uit de toneelliteratuur: de Oresteia van Aischylos. Bernard Dewulf vertaalde, de spelers voegden er onder meer fragmenten Jonathan Littell aan toe. Alles om van dit stuk een voorstelling te maken die ook vandaag betekenis en slagkracht heeft. Dat is hen gelukt, vind ik, door een aantal pertinente en slimme keuzes.

Om te beginnen: ze spelen op locatie in - kan het toepasselijker - het slachthuis, in Antwerpen-Noord. Da's natuurlijk al een cadeau op zich. Peter Spaepen heeft gecomponeerd voor een negenkoppig koor. Als de zes spelers: de vier vaste leden Robby Cleiren, Luc Nuyens, Sara de Bosschere en Sofie Sente én Ilse Uitterlinden en Jeroen Vander Ven samen met de negen zangers op één rij naar voor komen gebanjerd, en ondertussen dendert er een heftige soundscape door de boxen, is daar weinig ontkomen aan.

De zang is veel meer dan een leuk ornament, hij bepaalt mee het gevoel van deze enscenering. En Bernard Dewulf heeft mooi vertaald én bewerkt. Er is stevig gewied in de klassieker, gesneden naar emotionele momenten, en dat werkt echt.

Te zien dit weekend: www.monty.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden