Dinsdag 22/10/2019

Voetbal

Opnieuw een Brugs feestje

Ruud Vormer viert de tweede goal van de avond. Amper 3 minuten eerder tekende Hans Vanaken (l.) voor de openingstreffer. Beeld Photo News

Club, het was fijn, bedankt, tot ziens zondag in Gent. Eén helft gevoetbald om duimen en vingers van af te likken, één helft gevoetbald met de handen op de rug - tot ergernis van Leko.

Het is niet prettig meer, om een wedstrijd van Club Brugge te verslaan. Om de eenvoudige reden dat veel al is gezegd en geschreven. We zijn uitgepraat. Misschien ligt het aan ons, en zijn we niet voldoende creatief, maar in een poging om steeds nieuwe invalshoeken te bedenken voor de periodes van superioriteit van Club, stuiten we op onze limieten.

Mechele is dé revelatie van de competitie, Poulain heeft zijn plaats in elke Belgische topclub, Clasie is een spelmaker in de rol van verdedigende middenvelder, Vormer hoort de Gouden Schoen te winnen, Limbombé is een speler naar ons hart, Wesley wordt volwassen, Diaby is kegelzot, en Cools houdt van de betere tapaszaak in Brugge - maar dat wist u allemaal al, toch? Dat hebben we allemaal al eens geschreven.

De intellectuele eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we eigenlijk uitgebreid zouden moeten toegeven dat we dit hoge niveau, op constante basis bovendien, van Hans Vanaken niet hadden vermoed, maar koppig als we zijn, wachten we op de bevestiging.

't Was hij die Brugge al zeer vroeg op voorsprong bracht, gevolgd door een Braziliaans getrapte vrijschop door Vormer. 0-2 na nog niet eens 5 minuten. Club duwde nog 20 minuten door, en toen had het makkelijk kunnen uitlopen tot 5-0 of zo. KV Oostende leek wel op een bengelende bokspop murw geslagen door een ontketende Mike Tyson.

Olympia vond het plezant - dit was het voetbal dat ze door de jaren heen gezien hebben van Anderlecht. Grapje, mensen, grapje.

Al even grappig is de vaststelling dat Club Brugge zichzelf steeds verveelt. Net als tegen Charleroi vorige week vonden zij het plezant om de tegenstander in de wedstrijd te laten komen. Kort na de rust trapte Gano de aansluitingstreffer voorbij de Rus.

Rumoer in het stadion, Leko in een Kroatische kolere, maar zijn spelers op het veld lachten in hun vuistje. Bij wijze van spreken nog voor de bezoekers weer op hun eigen helft stonden, had Diaby orde op zaken gesteld. Dat heet 'ermee rammelen'.

De thuisploeg slaapwandelde. Nonchalance, gemakzucht, concentratieverlies - allemaal logisch voor mensen die in hun job geen concurrentie voelen en de uitdagingen bij zichzelf moeten zoeken.

In alle spielerei had Vossen er (tot driemaal toe) altijd 4-1 moeten van maken, maar wat wij vinden van Vossen hebben we ook al zo vaak geschreven - beter zo laten, dus.

Speelplaats

De wedstrijd was inmiddels ontaard in speelplaatsvoetbal - op en neer, overal vielen gaten, voetbal met het hart en nog weinig met het verstand.

Terug naar de overkant van de speelplaats, waar de Rus een uitstekende handreflex in huis had op een kans voor Gano. De goede tweede helft was reden voor Oostende om zich te verzoenen met zichzelf.

Club Brugge was eerst zo oppermachtig, speelde daarna met vuur - Akpala scoorde in blessuretijd zelfs de 3-2 -, maar verbrandde uiteindelijk niet de vingers, en is zo opnieuw dertien punten uitgelopen op Anderlecht.

Zondag is het Super Sunday, met Anderlecht dat naar Sclessin trekt en Club op bezoek in de Ghelamco Arena. Als die dertien zéstien worden, spreken we dan af dat de titelstrijd voorgoed beslist is? Maar als die dertien tién worden - grapje, mensen, grapje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234