Donderdag 21/01/2021

Opjagen

Tijdens zijn toespraak voor de 'gestelde lichamen', de nieuwjaarsdrink van de koning zeg maar, heeft premier Verhofstadt gezegd dat hij zich niet wil laten opjagen in het dossier Brussel-Halle-Vilvoorde, en dus niet van plan is om overhaaste initiatieven te nemen, iets waar zijn voorganger Jean-Luc Dehaene op aangedrongen had.

Een aantal Vlaamse parlementsleden dat zichzelf in een trance rond het dossier aan het brengen is, kunnen dat advies misschien ter harte nemen. Eric Van Rompuy, die niet zijn beste dag had toen hij Franstalige voorstellen over de uitbreiding van Brussel vergeleek met de 'Anschluss' van Oostenrijk door nazi-Duitsland. Ook al kwamen er achteraf excuses, er blijft zoiets bestaan als een té overtreffende trap in politiek taalgebruik, en de jongste van de Van Rompuys zat daar ver over.

Tromgeroffel en woeste kreten zullen in deze weinig zoden aan de dijk zetten: een oplossing zonder de Franstaligen komt immers neer op de val van de regering. Dat mag dan nog de diepste en terechte wens van de oppositie zijn, ook zij zullen moeten toegeven dat in dat geval Brussel-Halle-Vilvoorde al evenmin gesplitst wordt.

Wil men een kans op slagen hebben voor de dubbele Vlaamse eis, de splitsing én daarbovenop nog eens de apparentering voor Brusselse Vlamingen, dan moet er iets in ruil komen. Een herziening van de rondzendbrief-Peeters, het minderhedenverdrag, het taalhoffelijkheidsakkoord, de tweetaligheid van de Brusselse overheidsdiensten, alles kan in de weegschaal geworpen, op voorwaarde dat de Vlaamse hardliners echt een oplossing willen.

Zoeken ze alleen de blinde confrontatie en het eigen gelijk zonder enige prijs te willen betalen, dan creëren ze een crisis zonder enige oplossing in het vooruitzicht.

Vreemd genoeg beseffen ze blijkbaar niet dat de bal dan in hun kamp terecht zal komen. Want buiten de leden van de actiecomités liggen bijzonder weinig Vlamingen wakker van het dossier, als ze het al begrijpen, en zullen ze het onvergeeflijk vinden om over 'probleem 177', zoals Stevaert het noemt, de regering te laten vallen. De liberale en de socialistische achterban zullen het hun leiders niet zo kwalijk nemen als de onmogelijkheid van een akkoord vast wordt gesteld, waardoor de politieke bal in het kamp van CD&V-N-VA terechtkomt. Dat moet trouwens een déjà-vugevoel opleveren, want de christen-democratie heeft in het verleden bij herhaling krék hetzelfde scenario gespeeld met haar tegenstrevers.

De speech van Verhofstadt toont aan dat hij die keuze heeft gemaakt: de premier die zich met de echte economische en sociale problemen van het land bezig wil houden, zoals de meerderheid van de publieke opinie vraagt. Die wil pogen het communautaire op te lossen, maar ligt er niet wakker van als dat zou mislukken.

Het vraagstuk over Brussel-Halle-Vilvoorde kan enkel ontmijnd worden door een overeenkomst tussen de beide grote taalgemeenschappen, niet door een eenzijdig opgelegd verdict. Dat beseft iedereen die de communautaire geschiedenis van dit land een beetje kent. De hardliners mogen dan misschien azen op een 'moment de gloire', maar de geschiedenis van bijvoorbeeld de Volksunie leert dat je daar niet vaak verkiezingen mee wint.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234