Woensdag 21/04/2021

Opgepast!

Nog zo'n levensgroot cliché waartegen Duitse wijn moet opboksen: het is er toch allemaal wit wat de klok slaat, zo klinkt het in de dorstige volksmond. Die exclusiviteit wordt echter steeds vaker doorbroken, met onder meer de spätburgunder, cabernet sauvignon en dornfelder in de frontlinie. Daarom vandaag: speuren naar de 'Rotwein Fraktion'.

De Rotwein Fraktion

Duits en rood, het vloekt niet langer met elkaar op wijngebied. De trend richting rood is er kwalitatief immers al een dikke 10 jaar aan de gang. En dat op drie niveaus.

Ten eerste merken we die evolutie van de aanplant. In de laatste tien jaar bijvoorbeeld daalde de oppervlakte van wijngaarden met witte soorten van 84 naar 74%, terwijl die van hun rode concurrenten stegen van 16 naar 26%. Naargelang de bron is er tegenwoordig reeds sprake van bijna 30% van de wingerds die met rode (correcter: blauwe) druivenrassen zijn begroeid. Die trend vertaalt zich natuurlijk willens nillens in de productie. Om u een idee te geven: in 2004 -voorlopig het laatste jaar waarvan volledige statistieken werden vrijgegeven - produceerde de Duitse wijnindustrie 10.006.552 hectoliter wijn, waarvan rode wijn maar liefst 3.972.627 hectoliter voor zijn rekening nam. Voor de trage rekenaar: dat was bovendien een stijging van maar liefst 46,4% tegenover het jaar voordien.

Ten tweede is ook de Duitse thuismarkt steeds roder gekleurd qua consumptie. Onze oosterburen consumeren voor 56% eerder (vaak uit Frankrijk of Italië ingevoerd) rood dan wit, dus waarom zouden ze dan rode producten uit eigen bodem verwaarlozen? Duitse Rotwein is kwantitatief inderdaad aan een serieuze opmars bezig op zijn thuismarkt, met een kwart van alle gekochte cuvées, waarbij een recente e-brief van het Duitse wijninstituut opmerkt: "Dornfelder ist der beliebteste Rotwein der Deutschen."

Ten derde, en dat aspect is voor ons avontuurlijke drinkers het belangrijkste, is zoetjesaan ook de wijnstijl van Duits rood veranderd. In zekere zin is Duitse Rotwein verfranst qua smaaktype, ook al zijn de populairste druivenvariëteiten Duits van aard: de spätburgunder (pinot noir), lemberger (blaufränkisch), portugieser, regent, de saint laurent of sankt laurent en natuurlijk de populaire dornfelder, deze originele kruising van de bij ons totaal onbekende soorten helfensteiner en heroldrebe. Met verfransing bedoelen we: de alcoholpercentages liggen in regel hoger dan we van de witte Duitsers gewend zijn, lagering op eiken barriques maakt opmars, terwijl vrijwel alle rode wijnen fruitgedreven zijn, maar toch proberen de restsuikers in bedwang te houden, zodat ze toch in se modern droog smaken.

Tijd voor enige - voorzichtige - conclusies uit onze degustatie. We proefden absoluut geen eenheidsworst. Zowel de druivenrassen als het rijpingskrakter (bv. trocken, auslese...) en uiteraard de eventuele vatlagering zorgen voor evenveel variatie in het Duitse rode aanbod als uit om het even welke andere wijnnatie. Wel werd de relativiteit van het begrip halbtrocken geïllustreerd. De niet-gewaarschuwde consument vreest, als hij deze terminologie op het etiket ontdekt, meteen voor overdreven zoeterigheid en plakkerigheid, maar krijgt soms integendeel een product met net een extraatje fruitgenerositeit dat de fles charmanter maakt. Hallucinaties van mierzoete dessertwijnen zijn dan veraf. Het lijkt ons bijvoorbeeld belangrijker te kijken of er op het label "Im Barrique gereift" staat, want zoals uit de proeverij blijkt, kan de gebruikte eiksoort soms tot smaakverrassingen leiden. Eveneens verrassend voor liefhebbers van witte Duitse wijn zijn de vrij hoge alcoholpercentages in rood. Waar witte Duitsers met 9 à 10% geen uitzondering zijn, piekten de rode flessen geregeld boven de 13,5%, wat velen eerder verwachten van wijn uit het mediterrane Zuiden. Opvallend daarbij was dat de fraîcheur vaak present was en zo voldoende tegenspel bood. Gestoofde of fruitlompe wijnen kwamen we echt niet tegen in deze verkenningsronde. Laatste opmerking: het leken ons wel allemaal maaltijdwijnen, dus flessen die pas écht tot hun recht komen als ze bij een flinke (vlees)bereiding worden geplaatst. Als meditatiewijnen scoren ze minder. n

Voor deze rode degustatie vroegen we aan de importeur (*) vooral wijnen van hooguit twee domeinen om het eigenaarseffect te reduceren en te kunnen focussen op de pure kwaliteit van rood, maar wel uit een waaier aan prijsklassen. De proefflessen bleken voor het merendeel afkomstig uit Rheinhessen, op twee na uit Baden.

* Dr. Hinkel, Framersheimer Hornberg Portugieser Rotwein halbtrocken 2004 (5,25 euro) Een fruitsimpel product. Robijnrood, helder. Jonge krieken en kersen aan de neus, naast een vleugje zwarte bes. Relatief eenvoudig qua mondvulling, opnieuw met kersen in de hoofdrol naast amandelpasta. Verdunt in de finale. Zeker koel schenken (12/13°). Blijkt ook het product met het laagste alcoholpercentage (12%) uit de serie.

* Dr. Hinkel, Framersheimer Hornberg Dornfelder Rotwein halbtrocken 2004 (5,80 euro) El sympatico! Een fruitdeugniet die net dat extra fruitvolume heeft door zijn 'halbtrocken'-karakter, maar niet verzandt in zoeterigheid. Jeugdig rood en briljant, met een parfum van zomerfruit, waaronder kersen, aardbeien en kirsch. Voldoende vlezige smaak, met gekonfijte kers, gebakken banaantjes en bosaardbeien. Met een flinke borrel alcohol (13%), maar de frisse zuren zorgen voor het tegenspel en houden de wijn 'droog'. Nu reeds één van mijn BBQ-favorieten voor deze zomer. Schenken rond 13/14°.

* Dr. Hinkel, Framersheimer Hornberg Rotwein Cuvée trocken 2004 (7,15 euro) Minder opstuivend of speels dan vorige fles, maar toch zit dit goed in elkaar. Combinatie van Frühburgunder-druiven en gamay. Lichtrood, doorzichtig en zeer vet tranend. Rijp, zelfs gekonfijt boeket van kersen, naast impressies van amandel en Amaretto. Lekker vet in de mond, rijp van textuur, met veel rood pitfruit in het centrum. De 14% (!) alcohol stoort allerminst, want is niet dominant. Eerlijk en goed gestructureerd gezien zijn prijs.

* Dr. Hinkel, Framersheimer Zechberg Cabernet Sauvignon Rotwein Trocken 2001 (8 euro) Te oud: de kleur oogt niet alleen reeds heel geëvolueerd en dakpannenbruin, maar geur en smaak zijn bijna aan het eind van hun Latijn: lichtjes floraal, paprika-achtig, dun, zelfs zurig. Vermoeide wijn met een uitgedunde structuur, ondanks zijn 13% alcohol.

* Dr. Hinkel, Framersheimer Zechberg Cabernet Sauvignon Rotwein Trocken, Im Barrique Gereift 2002 (13 euro) De eerste barriquegelagerde wijn die bovendien over 14,2% alcoholvolume beschikt én een bronzen medaille wegkaapte: onze neuzen stonden gespannen. Toch viel het totaalplaatje enigszins tegen: de kleur oogt iets intenser dan vorige cabernet, hoewel ook reeds tuilé, toch vet tranend. Aromatisch prima en goed getypeerd met vanille, dille, specerijen, met daarachter rood pitfruit en een vleugje eik. Er zit echter slijtage in de smaak die opnieuw eik en kersen draagt, maar body mist en in een overkruidige finale uitmondt, met te uitgesproken zuren.

* Weingut Kalkbödele, Merdinger Bühl, Spatburgunder Rotwein Trocken, Im Akazien-Barrique Gereift 2003 (19,5 euro) Deze wijn komt uit Baden, maar zijn grootste surprise zit in de vatlagering: acaciahout. Eigenlijk gaat het niet om échte acacia, omdat de tropische soort niet in Europa groeit, maar om (Duits) robiniehout. We hebben nog nooit zo'n bizarre wijn geproefd. Het begint normaal: licht geëvolueerd robijnrood, zeer gulzig tranend. De smaak verrast: supergerookt, alsof er spekreepjes in de pan sissen, naast rood pitfruit en gekonfijte bessen, met fumé tannine en een vinnige fraîcheur. Finale met spekvetimpressies. Hiermee wil ik in de keuken experimenteren, want ik denk dat deze fles véél bereidingen aankan.

* Weingut Kalkbödele, Merdinger Bühl, Spatburgunder Rotwein Auslese Trocken, Im Barrique Gereift 2003 (20,5 euro) Deze barriqueversie is een stuk braver. Transparant granaatrood met olietranen en wel reeds een blekere rand. Aangenaam rood pitfruit aan de neus, vanille en een lichte eiktoets. Aards smaakstart, met verder gekonfijte kersen en cassis, vrij stevig qua structuur en mooie zuren. Het verrast ons dat deze wijn 14,5% alcohol blijkt te dragen, want zo jammy of vurig komt hij beslist niet over. Mooi, maar misschien net iets te duur.

(*) Info WinTraLog, 0486/29.73.47, info@wintralog.be.

Franks favoriet

Dr. Hinkel, Framersheimer Hornberg Dornfelder Rotwein

halbtrocken 2004 (5,80 euro)

Weingut Kalkbödele, Merdinger Bühl, Spatburgunder Rotwein Trocken,

Im Akazien-Barrique Gereift 2003 (19,5 euro)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234